نوشته شده توسط : مهدی پور

از خدا خواستم عادت های   

  
   زشت را از من دور کند.


   خدا فرمود: خودت باید آنها


    را رها کنی. 


   از او خواستم لا اقل به من صبر عطا 


   کند. 


   فرمود: صبر، حاصل سختی 


   و رنج است.


   عطا کردنی نیست، آموختنی است.


   گفتم:مرا خوشبخت کن.


   فرمود:« نعمت» از من


   خوشبخت شدن از تو.


   از او خواستم مرا گرفتار


   درد و عذاب نکند


   فرمود: 


   رنج کشیدن تو را از دلبستگی های دنیا جدا  


   و به من نزدیک میکند.

 




:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/٢/۱٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.