نوشته شده توسط : مهدی پور

آستارا یکی از زیباترین نواحی ایران است که در شمال ایران و در استان گیلان، حد فاصل استان گیلان و اردبیل واقع شده است. به علت شرایط آب و هوایی ویژه و وجود خاک مناسب قسمت زیادی از شهرستان آستارا پوشیده از انواع رستنی ها و گیاهان است. وجود کشتزارها و جنگل های این شهرستان همراه با چشم انداز کرانه های دریای مازندران‌دردره میانی استان‌های گیلان و اردبیل بدیع‌ترین منظره‌های طبیعی را به وجود می آوردوتحسین هر بیننده‌ای را برمی‌انگیزد. منطقه حفاظت شده لوندویل‌در آستارا که یکی از زیبارتین گردشگاه های این منطقه به شمار می‌آید، آرامگاه پیر قطب‌الدین باغچه سرا در3 کیلومتری شمال باختری آستارا، هم نشینی دریا، کوهستان، جنگل و دره های عمیق و پرشکوه مانند گردنه حیران همراه با زندگی عشایر طالش در این منطقه، لباس‌های سنتی، آداب و رسوم خاص آن ها و ده‌ها جاذبه‌ی دیگر تنها بخشی از مکان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان آستارا را تشکیل می‌دهند. امروزه بازار آستارا نیز خود به نوعی جاذبه برای سفر مردم مناطق مختلف کشور به این ناحیه تبدیل شده است. مهم‌ترین صنایع دستی این شهرستان سبدبافی و حصیربافی، سفال‌گری، نمدمالی، قالی بافی، گلیم بافی، صنعت ریسندگی و بافندگی و نمدمالی است.

مکان های دیدنی و تاریخی

منطقه حفاظت شده لوندویل‌در آستارا که یکی از زیباترین گردشگاه های این منطقه به شمار می‌آید، آرامگاه پیر قطب الدین باغچه سرا در3 کیلومتری شمال باختری آستارا، هم نشینی دریا،کوهستان، جنگل و دره های عمیق و پرشکوه مانند گردنه حیران تنها بخشی از مکان‌های دیدنی و تاریخی شهرستان آستارا را تشکیل می‌دهند. امروزه بازار آستارا نیز خود به نوعی جاذبه برای سفر مردم مناطق مختلف کشور به این ناحیه تبدیل شده است.

کشاورزی و دام داری

آستارا در منطقه‌ای جلگه ای قرار گرفته و از آب و خاک مناسب برای کشاورزی برخوردار است. آب کشاورزی از رود تأمین می‌شود. محصولات کشاورزی آستارا را برنج، گندم، جو، ‌‌تره بار، ازگیل، آلو، آلوچه و سیب تشکیل می‌دهند. دام داری در کنار کشاورزی در این منطقه رونق کافی دارد ولی بیش تر به صورت سنتی رواج دارد.

مشخصات جغرافیایی

آستارا در طول جغرافیایی 48 درجه و 52 دقیقه و عرض جغرافیایی 38 درجه و 28 دقیقه واقع است که ارتفاع آن نسبت به دریای آزاد منهای 22 است. آستارا یکی از شهرستان‌های استان گیلان است که در 189 کیلومتری شمال باختری شهر رشت و در مسیر راه اصلی رشت – اردبیل در منطقه ی جلگه ای ساحلی دریای مازندران واقع است. همسایگان آستارا از شمال جمهوری آذربایجان، از خاور دریای مازندران، از جنوب شهرستان هشتپر و از باختر اردبیل هستند. رود آستارا از شمال شهر می گذرد و آستارای ایران را از آستارای جمهوری آذربایجان جدا می کند. رود خواجه کریم چای نیز از مرکز شهر می گذرد و به دریای مازندران می پیوندد. مناطق باختری مشرف به آستارا کوهستانی هستند. آب و هوای آستارا معتدل و مرطوب و میزان بارندگی سالانه به طور متوسط 1500 میلی متر است.

وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

آستارا واژه‌ای تالشی است که تالشی‌ها آن را « هسته » و یا « آهسته رو » تلفظ می کنند. از زمان صفویه تا قاجاریه، نام آستارا تنها به منطقه ای میان انزلی و رود ارس که بخشی از آن در حال حاضر جزو جمهوری آذربایجان است، اطلاق می شده است. بررسی متون تاریخی مربوط به آستارا نشان می دهد که این شهر در قرن گذشته دهکده کوچکی در آبریز رودخانه آستارا به نام دهنه کنار بوده و این نکته بیان‌گر این است که آستارا به منطقه ‌ای کوهستانی اطلاق می شده نه یک ناحیه شهری. از مشاهدات خاورشناسان در قرن نوزدهم چنین برمی آید که این روستا دارای مکان هایی بوده که از طریق آن ها کالاهای تولیدی به خارج از ایران صادر می ‌شده که این مساله نقش مهمی را در توسعه منطقه ایفا کرده است. در اواخر دوره قاجار به دلیل توسعه روابط ایران و روسیه دهکده دهنه کنار تا حدی اهمیت بازرگانی و مسافرتی پیدا کرد، اما به سبب کمی عمق آب، بندرگاهی در آن احداث نشد. در محل کنونی آستارا دهی به نام «دهنه‌کنار» وجود داشته که از زمان قاجاریه به بعد، به سبب صدور کالا و رفت و آمد تجار توسعه یافت و سبب شد تا تمدن جدید اروپا، زودتر به این شهرستان راه پیدا کند، به طوری که هم زمان با تأسیس دارالفنون در تهران، در‌ آستارا نیز مدرسه ای به نام «مدرسه صادقیه» افتتاح شد. در دوره معاصر پس از گسترش روابط میان دولت های ایران و اتحاد جماهیر شوروی سابق و سپس با جمهوری های استقلال یافته آذربایجان و گرجستان، آستارا اهمیت بیش تری یافت. 

 

مناطق دیدنی آستارا

 

آبشار لاتون(بارزاو)


این آبشار از بزرگترین آبشارهای طبیعی ایران با طبیعتی منحصر به فرد به شمار می رود.ارتفاع آن به بیش از 100 متر می رسد ودر فاصله ای حدود 5 کیلومتر از آبگرم کوته کومه واقع شده است . امروزه در مسیر آن استراحت گاه هایی برای توریست ها و کوهنوردان ایجاد نموده اند که به ارائه خدمات به این عزیزان مشغول می باشند.


آبگرم علی داشی


این مکان به دلیل نزدیکی به جاده ی آستارا به اردبیل و واقع شدن در یک محیط ییلاقی و خوش منظره از رونق بسیاری برخوردار است و آبشاری زیبا در کنار آن وجود دارد . و دارای خواص درمانی بسیاری می باشد که به از بین بردن درد مفاصل ،کمردرد ،قولنج و تقویت اعصاب می توان اشاره نمود.


آبگرم کوته کومه
این آبگرم ، در روستای کوته کومه در9 کیلومتری از شهر لوندویل واقع شده است و از دیر باز برای درمان دردهای رماتیسمی ، مفاصل و هم چنین از بین بردن لکه های پوستی مورد استفاده قرار می گرفته است. مسیر حرکت از لوندویل به آنجا به طور کامل آسفالت بوده و در حاشیه ی پر آب و زلال واقع شده که امروزه این امکان با بهره مندی از دوش ، حوض ، سرویس بهداشتی ، آبی سالم و مفید و خانه های سنتی و قدیمی و اطاقهای مجهز کرایه ای جهت ارائه خدمات به مسافرین عزیز لحظات پر از خاطره به وجود می آورد.


آسیو شوان (آسیاب آبی)


پس از کوته کومه و راه آبشار لاتون به بقایای این آسیاب در روستای کوچکی به همین نام برخورد می کنیم . قسمت چرخ آن را سیل برده ولی سنگ های اتاق آن موجود می باشد.


امامزاده ابراهیم وقاسم

از فرزندان امام موسی کاظم بوده اند که در 3 کیلومتری آستارا - تالش واقع شده است .شبستان ، کاروان سرا ،بازار و ... از ویژگیهای خاص این امامزاده می باشد که از مجهزترین مراکز مذهبی گیلان به حساب می آید . هر ساله هزاران زائر برای زیارت و پرداخت نزورات به آنجا می روند. در سال 1386 ه.ش با همکاری سازمان اوقاف و کمکهای مردمی در حال بازسازی می باشد .
بقعه پیر قطب الدین
بقعه پیر قطب الدین ، مرقد مطهر عارف وارسته و پرهیز گار است که متوفی به سال 972ه.ق می باشد و در 3 کیلومتری آستارا در روستای باغچه سرا می باشد . و به سال 1259 ه.ش با همیاری اهالی تجدید بنا گردیده و آجرهایش را از لنکران جمهوری آذربایجان آوردند .



بقعه سید محمد دوست


این آرامگاه و بقعه که اکنون زیارت اهل دل است در روستای چلوند واقع شده متعلق به اواخر قرن هشتم ه.ق می باشد. در جنگ جهانی اول یکبار توسط کشتی روسی مورد اصابت گلوله توپ قرار گرفته و قسمتی از دیوارش مخروب گشته است.

بقعه ی شیخ تاج الدین محمود خیوی


این بقعه متعلق به دوره ایلخانان در سال 732 ه.ق بین روستای عنبران و ویرمونی میان درختان کهن سال و تنومند شمشاد واقع شده است. دکتر ستوده در کتاب (از آستارا تا استر آباد) این بنا را جزء عجائب هفت گانه گیلان به حساب آورده و نوشته (این بنا واسطه العقد و نگین انگشتر بناهای تاریخی گیلان است)
دوستاق خانه (خانه دیو یا زندان):


از راه آق چای به گیلده و نرسیده به علی داشی بالای صخره، اتاقکی بزرگ به همراه چند اتاق سر بسته سنگی موجود می باشد ،در گذشته به عنوان زندان استفاده می شده است و قدمت آن مشخص نشده است.



ساحل صدف


این مکان که در 7 کیلومتری آستارا به سمت تالش واقع شده ، اولین طرح سالم سازی در دریای خزر می باشد.امکانات بازی و تفریح کودکان،جدا بودن محل شنای برادران از خواهران، وجود مسافرخانه و اتاق های استراحت در شب، پلاژهای عرضه خدمات، اماکن نصب چادر، اکیپ امداد ، نجات غریق و ماهیگیری،مجاورت با جنگل و منطقه ی حفاظت شده ی لوندویل و از همه مهمتر وجود ماموران انتظامی ،محیطی امن و دلنشین برای گردشگران بوجود آورده است.

طرق مظفری


در هشتمین سال سلطنت مظفرالدین شاه قاجار جاده ای شوسه از آستارا به اردبیل کشیده شد که به طرق مظفری معروف گشت . دیدنی ترین قسمت این جاده در بالای پل زیبای بهارستان است که از چندین پیچ تند و خطرناک تشکیل گردیده و آن زمان پاسگاهی را برای حفاظت از این مکان احداث می کنند . یک کیلومتر بالاتر از آنجا چشمه ای از دل کوه می جوشد که برای نوشیدن آب صف طولانی تشکیل می شود.

قلعه شیندان


دژ و قلعه تاریخی در ارتفاع 1850 متر بر فراز کوه شیندان ، در جاده ی آستارا به اردبیل ، منطقه حیران ، بالای روستای ونبین و آنسوی مرز واقع شده است .قدمت آن به قبل از اسلام می رسد ،به معنای محل نور که در آنجا آتشکدهای بوده است . از اتفاقات مهم این قلعه به قیام حمزه خان تالش (حاکم آستارا) در عهد شاه عباس صفوی می توان اشاره کرد که حاکم اردبیل مدت 9 ماه آنجا را به محاصره در آورده و در نهایت حمزه خان با کشتی به شیروان متواری گشت.

قلعه ی تک آغاج


بقایای این قلعه که در ارتفاعات عباس آباد قرار گرفته به دوران سلاجقه می رسد که تیمور لنگ در آنجا اتراق کرده و به سنجر آباد قشون برده است. در سال 1326ه.ش الی 1329 ه.ش مرکز نور افکن مرزبانی آستارا بوده است

امیدوارم که شما عزیزان با سفر به این شهر ساحلی از زیبایی های آن لذت ببرید


...




:: برچسب‌ها: شهرهای گیلان, آستارا
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٦/۳ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.