نوشته شده توسط : مهدی پور

 

 

 

 

در روزهای آخر اسفند
کوچ بنفشه‌های مهاجر
زیباست

در نیم روز روشن اسفند
وقتی بنفشه‌ها را از سایه‌های سرد

در اطلس شمیم بهاران
با خاک و ریشه
میهن سیارشان

در جعبه‌های کوچک چوبی
در گوشه‌ی خیابان می‌آورند
جوی هزار زمزمه در من
می‌جوشد

ای‌کاش
ای‌کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه‌ها
در جعبه‌های خاک
یک روز می‌توانست

همراه خویش ببرد هر کجا که خواست
در روشنای باران
در آفتاب پاک




:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۱٢/٢۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.