نوشته شده توسط : مهدی پور

قلعه رودخان، قلعه‌ای استراتژیک است در ارتفاعات جنگل که دکتر منوچهر ستوده بحق آن را از عجایب هفت‌گانه گیلان شمرده است. باید قلعه رودخان را دید، پای در پله‌های آن گذاشت و کوه را آرام‌آرام پیمود تا به بلندای تاریخ بلند این سرزمین که در این قلعه متجلی شده است، رسید. در چند سال اخیر تبلیغات بسیاری برای بازدید از این اثر تاریخی در برنامه‌های تفریحی انجام شده است و به دنبال آن شاهد حضور هر چه بیشتر افراد برای بازدید از آن و کل منطقه بوده‌ایم، که نتیجه آن در ابتدا نصب کیوسک برای پرداخت عوارض پارکینگ و سپس ایجاد دکه‌های فروش تنقلات و... بود. تعداد دکه‌های فروش چیپس و پفک و آب و... در چند سال اخیر آن‌چنان فزونی گرفت که به قول گردشگری اروپایی که به همراه دوستی به آنجا آمده بود «انگار ایرانیان بدون خوردن تنقلات نمی‌توانستند به دیدن یک اثر تاریخی بروند.» و هر آنچه را نیز که مصرف می‌کردند البته در راه جنگل رها می‌کردند. اما دل‌نگرانی‌ها برای این قلعه تاریخی به آنچه گفته شد، پایان نگرفت و دوستداران منابع طبیعی و میراث این سرزمین اگر بار دیگر برای دیدن دوباره قلعه رودخان به آنجا روند، شاهد استقرار پرده‌های بزرگی هستند که نوید ساخت و سازهای جدید در منطقه را می‌دهد.
برگه‌های پرداخت ورودی پارکینگ هم به نام این شرکت است؛ شرکتی که می‌گویند منطقه را 99ساله از اداره کل منابع طبیعی اجاره کرده است. اولین چیزی که بعد از ورودی پارکینگ جلب توجه می‌کند، منطقه‌ای است که درختانش قطع شده و با بولدوزر صاف شده است. بعد از پیچ دوم نیز منطقه دیگری به همین ترتیب هموار شده تا به پارکینگ اصلی مقابل ورودی می‌رسیم. در آنجا آهن‌ها و میل‌گردها روی هم انبار شده است. بعد کنار رودخانه که قبلا پر از سنگ‌های بزرگ و طبیعی کوهستان که در میان درختان سر به فلک کشیده آرمیده بودند، سبز و خزه‌بسته. اما اکنون دیگر همه چیز تخریب شده، درختان همه بریده شده‌اند، قطعه بزرگی دو طرف –میان کوه و رودخانه- کاملا تسطیح و قطعه‌بندی شده است. آن طور که مردم محلی می‌گفتند، قرار است در سمت کوه بازارچه و محل خرید و سمت رودخانه یک هتل سه‌طبقه ساخته شود. البته پله‌هایی نیز که آغاز راه رفتن به قله بود کاملا تخریب شده است. آن فضای رویایی جنگلی، راه میان رودخانه و کوه و جنگل و همه آن سکوت و صدای پرنده و باد و... را باید جانشین فضای خرید و ازدحام دستفروشان کنیم. راستی مگر در شهرها به اندازه کافی مراکز خرید، غذاخوری و گردشگاه‌های شهری بنا نکرده‌ایم.
گردشگرانی که برای دیدن یک منطقه نیمه‌کوهستانی و جنگلی می‌آیند، به ویژه آنکه منطقه اختصاصات تاریخی و فرهنگی نیز داشته باشد، با تخریب ساختاری منطقه چه از نظر تاریخی و چه اکولوژیکی، دیگر دلیلی برای آمدن نخواهند داشت. ساختن هتل و استراحتگاه و... برای کسانی که به منطقه می‌آیند بسیار مطلوب است. اما نه به قیمت تخریب زیست‌بوم و آثار طبیعی منطقه. آیا بر اساس قوانین اداره کل منابع طبیعی، اجاره یک منطقه جنگلی با تخریب و امحای جنگل، چشمه و... و بتون‌ریزی و ایجاد سازه‌های غیرمعمول و خارج از بافت طبیعی امکان‌پذیر است؟ آیا می‌توان منطقه‌ای تاریخی، گردشگری را با بولدوزر و آهن به تصرف درآورد و هتل سه‌طبقه و بازارچه ساخت و آیا این کارها با قوانین مصوب سازمان جنگل‌ها و مراتع و سازمان میراث فرهنگی مطابقت دارند؟
فراموش نکنیم که می‌توان بازارچه‌های فراوان برپا کرد اما دیگر جنگل پهن‌برگ هیرکانی را نمی‌توان بنا کرد. دیگر قلعه رودخان تازه‌ای نمی‌توان ساخت. و دیگر مردمانی که در پایین‌دست قلعه به شبانی، تولید شیر و ماست مشغولند و زنانی که جوراب تالشی ابریشمی و پشمی و لباس‌های رنگارنگ ببافند و بدوزند و بپوشند و زندگی‌شان از همین راه‌ها و در خدمت یک فرهنگ ویژه باشد، یافت نخواهند شد. اینها بخشی از فرهنگ و تاریخ ما است که وظیفه هر یک از ما نیز حفظ این میراث است. با همین میراث است که می‌توانیم خود را به دیگران بشناسانیم و آنان را به دیدارمان فراخوانیم.
اگر هم کسی به دیدارمان آمد، او را در پایین‌تر از حریم قلعه تاریخی‌مان سکنا خواهیم داد - حال در خانه آن خانواده بومی باشد یا در هتلی که شرکتی بنا کرده باشد که نیازهای غذایی‌اش را هم مردم بومی تامین خواهند کرد. به این صورت است که هم قلعه و هم مردمان پایین‌دست قلعه به زندگی و فرهنگ‌شان ادامه خواهند داد و دیگر مردمان نیز سنت‌ها و آداب و حریم آنان را پاس خواهند داشت. قلعه رودخان با امکانات و مصالحی که در محل بوده، 500 سال پیش ساخته شده است و امروز ما می‌خواهیم با مصالح و ابزاری (بتون، سیمان، بولدوزر و...) که از فرسنگ‌ها دورتر به منطقه می‌آوریم، آن را به تصرف خواسته‌ها و امتیازات خود درآوریم. به این دلیل از تمامی مسوولان و متولیان به ویژه سازمان منابع طبیعی و میراث فرهنگی، درخواست داریم که نسبت به تخریب‌ها و تعرضاتی که در این منطقه انجام شده و همچنان نیز ادامه دارد، عکس‌العملی نشان داده و پاسخی در خور برای رفع نگرانی‌های دوستداران میراث فرهنگی و منابع طبیعی و محیط زیست بدهند.
منبع: جمعیت زنان مبارزه
با آلودگی محیط زیست گیلان




:: برچسب‌ها: خبرهای تازه
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۱٢/٢۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.