نوشته شده توسط : مهدی پور

 

نکاتی که با کمک آنها می‌توانید جلوی احساسات منفی و عصبانیت خود را سر کار بگیرید و همچنان موفق سر کار خود باقی بمانید.

همه ما با افرادی روبه‌رو شده‌ایم که کنترل احساساتشان را سر کار، از دست می‌دهند، درها را می‌کوبند، سر همکاران یا مشتری‌ها فریاد می‌زنند و چیزهایی می‌گویند که خیلی زود پشیمان می‌شوند. اشخاصی را دیده‌ایم که در جلسات کاری، نمی‌توانند جلوی عصبانیت خود را بگیرند چون با عقاید و نظراتشان مخالفت شده است یا این‌که فرد دیگری را به‌جای آنها نشانده‌اند. در اینجا می‌خواهیم به نکاتی اشاره کنیم که با کمک آنها می‌توانید جلوی احساسات منفی و عصبانیت خود را سر کار بگیرید و همچنان موفق سر کار خود باقی بمانید.

کمی قدم بزنید تا عصبانیت‌تان فروکش کند:
در طی یک جلسه کاری، وقتی کسی از سبک مدیریت یا بخش تحت اداره شما ایراد می‌گیرد، عصبانی نشوید، وقتی می‌بینید که در صدد خشمگین شدن هستید، خود را از آن محل دور کنید. بهانه‌ای بیاورید و از جلسه بیرون بروید تا بتوانید عصبانیت خود را فروکش کنید. اگر برای خاموش کردن خشم‌تان به خود فرصت دهید می‌توانید کنترل احساساتتان را دوباره بدست آورید.

قبل از نشان دادن هرگونه واکنش، توضیح بخواهید:
با پرسیدن سؤال‌های مختلف وقت را بگذرانید. می‌توانید از صحبت‌های دیگران استفاده کرده و سؤالاتی از آنها بپرسید. با این کار به آن فرد زمان می‌دهید که اشتباه خود را تصحیح کند.
از قانون ده ثانیه‌ای استفاده کنید: هیچ عکس‌العملی نشان ندهید. اگر می‌بینید که در یک جلسه کاری یا پشت تلفن می‌خواهید کنترل خشم‌تان را از دست دهید؛ با خود تا 10 بشمارید تا از عصبانی شدن خود جلوگیری کنید. قبل از نشان دادن هرگونه واکنش، واقعیات را بررسی کنید.

با کسی که می‌تواند آرام‌تان کند، حرف بزنید:
همیشه کسی را برای درد دل کردن و تکیه کردن داشته باشید، چه داخل و چه خارج از محل کار، در این مواقع سعی کنید که با او بیرون بروید و کمی صحبت کنید. درست نیست که همه احساساتتان را در خود نگاه داشته و بیرون نریزید. با این کار سلامتی خودتان به خطر خواهد افتاد. با دوستی صمیمی در مورد این مشکلات صحبت‌ کنید تا او آرامتان کرده و کنترل خود را دوباره بازیابید.
برای از بین بردن عصبانیت خود ورزش کنید: اجازه ندهید که تصویر کاریتان با عصبانی شدن و از دست رفتن کنترلتان مخدوش شود، در این مواقع ورزش کمک بسیار خوبی است. به باشگاه بروید و کمی ورزش کنید. مطمئن باشید همه چیز را فراموش خواهید کرد.

ببینید چه چیز باعث عصبانیت‌تان می‌شود:
آگاه باشید که در چه موقعیت‌هایی کنترل خود را از دست داده و عصبانی می‌شوید. وقتی متوجه شدید که چه چیز منجر به عصبانیت‌تان می‌شود درصدد جلوگیری از ایجاد چنین موقعیت‌هایی برآیید. یا این‌که یاد بگیرید که چه‌طور با این موقعیت‌ها کنار بیایید تا موقعیت کاریتان خدشه‌دار نشود.

همکارانتان را بشناسید:
ببینید رفتار هرکدام از همکارانتان چه علائمی دارد. ممکن است خیلی از حرفهای آنها که برای شما مثل انتقاد می‌ماند، در واقع حکم شوخی داشته باشد. با شناختن شخصیت و رفتارهای همکارانتان، بهتر می‌توانید با انتقادات آنها کنار آمده و خشم خود را کنترل کنید.

واکنش افراد دیگر را پیش‌بینی کنید:
زمانی که می‌خواهید کار جدیدی را در محل کارتان انجام دهید، واکنش و عکس‌العمل‌ همکارانتان را پیش‌بینی کنید. با این کار می‌توانید بهتر با انتقادات و ایرادهای آنها پس از انجام کار کنار بیایید.

قبل از نوشتن هر نامه نامحترمانه کمی صبر کنید:
هیچ‌گاه به دیگران بی‌احترامی نکنید، حتی اگر حق با شما باشد. آسان است که اجازه بدهیم ابرهای تیره جلوی قضاوتمان را بگیرد. قبل از ارسال هر نامه نامحترمانه در پاسخ به انتقادات سایرین یک روز صبر کنید. روز بعد دوباره آن را خوانده و تجدید نظر کنید.

 هر روز خشمتان را دور بیندازید:
یاد بگیرید که با ترک محل کار، عصبانیت‌های خود را نیز دور بریزید. بعد از کار به اموری بپردازید که به آن علاقه داشته و لذت می‌برید. با دوستانتان بیرون بروید، یا تلویزیون تماشا کنید، با این کار هیجان و استرستان را از بین خواهید برد.

 برای طغیان‌های عصبی خود عذرخواهی کنید:
با وجود این‌که قصد بدی نداشته‌اید، درست نیست که جلسات کاری را با عصبانیت ترک کنید. اگر در حین جلسه عصبانیتتان باعث شده که به کسی بی‌احترامی کنید، از او معذرت بخواهید. لزومی ندارد که برای عصبانیت خود توضیحی دهید، فقط گفتن «من رفتار بدی داشتم و عذر می‌خواهم.» کافی است تا همه سوءرفتارها را از بین ببرد.احساسات منفی خود را با اعتماد به نفس جایگزین کنید و تعادل احساساتتان را حفظ کنید.

در این مسائل عجله نکنید. سالها طول می‌کشد تا آبرو و اعتبار جمع شود اما برای از بین رفتن آن فقط ثانیه‌ای کافی است.

امیدوارم که از نظرات خود ما را محروم نفرمایید


...




:: برچسب‌ها:
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٦/۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.