نوشته شده توسط : مهدی پور

دوستان شعر مادر از شاعر گرانقدر آقای نصرت رحمانی براتون آماده کردم که امیدوارم خوشتون بیاد من این شعر را خیلی دوست دارم واز بیت بیت آن لذت میبرم  لطفا نظرات خود را درباره این شعر بفرمایید. 

مادر منشین چشم به ره برگذر امشب
 بر خانه پر مهر تو زین بعد نیایم
 آسوده بیارام و مکن فکر پسر را
 بر حلقه این خانه دگر پنجه نسایم
            * . *.  *

 با خواهر من نیز مگو او به کجا رفت
 چون تازه جوان است و تحمل نتواند
 با دایه بگو : نصرت ، مهمان رفیقیست
 تا بستر من را سر ایوان نگشاند

            * . * . *
 فانوس به درگاه میاویز! عزیزم
 تا دختر همسایه سر بام نخوابد
 چون عهد دراین باره نهادیم من و او
 فانوس چو روشن شود آنجا بشتابد

          * . * . *
 پیراهن من را به در خانه بیاویز
 تا مردم این شهر بدانند که  بودم
 جز راه شهیدان وطن ره نسپردم
 جز نغمه آزادی شعری نسرودم

         * . * . *
 اشعار مرا جمله به آن شاعره بسپار
 هر چند که کولی صفت از من برمیده است
 او پاک چودریاست تو ناپاک ندانش
 گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده است

         * . * . *
 بر گونه او بوسه بزن عشق من او بود
 یک لاله وحشی بنشان بر سر مویش
 باری گله ای گر به دلت مانده ز دستش
 او عشق من است آه ... میاور تو به رویش

                                            "نصرت رحمانی "




:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۱۱/٢۸ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.