نوشته شده توسط : مهدی پور

 


«سه گله دˇبیتی»

چــرا نا مِهـــرَبـــون بَیـــرَه چِمی سو

کوکو شی بی زوون بَیـرَه چِمی سو

کی اشتˇ شاپَـــره تک قَیچی کَردَه

چـــرا خشکَه روخون بَیرَه چِمی سو

 

چَمــه قــوزی سَـری پِنیستَیَه قـــوز

شَــوســتونه شَـوسـتونه چَمـه روز

اَگـَم هنــتَه بشَم، هم زودگـی پی

پـِچیــنَم کـــوچــیـیه داری بنی ووز

 

تˇ خیــلــی آدمـــــون را قابلـــــیرا

چمن ویسیستَه دیلـی حاصلــــیرا

مˇرا هنــتَه خیـالــــم کَــــردَه بَه رو

کˇ تˇ آوَیـنَه ئـــون نَه فامیلـــــیرا

 

 

ترجمه ی فارسی:

چرا نامهربان شده ای نور چشم؟!

و همچون فاخته ( کوکو ) بی زبان و خاموش شده ای نور چشم؟!

چه کسی نوک شاهپـَرهای تو را چیده است؟!

چرا به رودی خشک بدل شده ای نور چشم؟!

بر قوز ما، قوزی دیگر نهاده شده است؛

روز ما سراسر شب است، شب.

اگر این گونه ادامه بدهیم، باید به زودی

زیر درخت کوچی ( لـَر )، گردو جمع کنیم!

تو برای خیلی ها قابل و مورد احترام بودی؛

حاصل دل سوخته و خاکستر شده ی من بودی.

برای خودم چنین تصوّر کرده بودم که

تو با آیینه ها نسبت و خویشی داری.

 

منبع متن تالشی شعر: ویژه ی شاندرمن



...




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۱٠/۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.