نوشته شده توسط : مهدی پور

 

نتایج تحقیقات دانشمندان آمریکایی نشان می دهد که انسان های ذی شعور در 164 هزار سال قبل همانند انسان های مدرن با بکارگیری فناوری های پیچیده قادر بوده اند غذای خود را از دریا بدست آورند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دیرینه شناسان دانشگاه ایالت آریزونا که نتایج یافته های خود را در مجله نیچر منتشر کرده اند، با بررسی منطقه "نقطه اوج" واقع در سایت پلیستوسن میانه (اواسط دوره چهارم زمین شناسی) در جنوب آفریقا ابزارآلاتی را کشف کردند که نشان می دهد انسان های اولیه در 164 هزار سال قبل دریا را به عنوان یک منبع غذایی کشف کرده اند.

این تحقیقات نشان می‌دهد که انسان های ذی شعور از توانایی های سمبلیک و تکنولوژیکی پیچیده ای برای تهیه غذا از دریا برخوردار بودند.

در حقیقت این دوره 70 هزار سال قبل از زمانی است که تاکنون تصور می شد انسان از منابع غذایی دریایی استفاده می کرده است.

این دانشمندان کشف کرده‌اند که انسان‌های ذی شعور در مدت 40 هزار سال توانسته اند خود را با زندگی در مناطق ساحلی دریا سازگار کنند و این مسئله می تواند دلیل اصلی زنده ماندن این انسان ها در مدت عصر یخبندان که بین 195 تا 25 هزار سال قبل رخ داده است، باشد.

در این دوره زمانی بیشتر بخش های آفریقا از بیابان ها تشکیل شده بود و این مسئله می تواند در خصوص مهاجرت انسان ها از آفریقا به قاره های دیگر توضیح دهد.

اعتقاد براین است که انسان ذی شعور دوره تکامل خود را بین 100 هزار تا 200 هزار سال قبل در آفریقا گذرانده است. این در حالی است که شواهد اخیر نشان می دهد این انسان ها توانایی های تکنولوژیکی و ادراکی انسان های مدرن را داشته اند.

اطلاعات دیرینه محیط زیست شناسان حاکی از آن است که در آن دوره در تمام آفریقا تنها پنج یا شش منطقه وجود داشته است که انسان ها می توانستند شرایط مطلوبی برای زندگی داشته باشند.

در این خصوص این دانشمندان اظهار داشتند: "ما در منطقه نقطه اوج تیغه‌های کوچکی را روی دیوارها پیدا کردیم که می توانستند با یک بند ثابت شوند. همچنین در این بقایا مواد رنگی را کشف کردیم که در مراسم عبادی مورد استفاده قرار می گیرند. این دو رفتار نشان می دهد که این انسان ها توانایی های زبانی تکامل یافته ای داشته اند و توانایی های ادراکی برای ساخت ابزارهای پیچیده را کسب کرده بودند."




:: برچسب‌ها: دانستنیها
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٩/٢۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.