نوشته شده توسط : مهدی پور
موقعیت و تاریخچه
روستای امامزاده هاشم از توابع بخش سنگر شهرستان رشت، با مختصات جغرافیایی 49 درجه و 36 دقیقه طول شرقی و 37 درجه و 1 دقیقه عرض شمالی، در 17 کیلومتری جنوب غربی شهر سنگر و 27 کیلومتری شهر رشت قرار دارد.
این روستا، از شمال غرب به روستای گلسرک، از غرب به روستاهای دیزکوه و اسکولک و ارتفاعات جنگلی، از جنوب به روستای سیاهرود و از شرق به رودخانه سفیدرود محدود می‏شود.
روستای امامزاده هاشم، از دو بخش جلگه‏ای و کوهپایه‏ای تشکیل شده است. نواحی کوهپایه‏ای آن، مساحت بیشتری دارد و ارتفاع آن از سطح دریا در حدود 300 متر است. میزان بارندگی سالیانه آن 1300 میلی‏متر گزارش شده است. آب و هوای آن در قسمت دامنه‏ای معتدل و مرطوب و در قسمت جلگه‏ای گرم و مرطوب است.
این روستا قدمتی چند صد ساله دارد و نام قدیم آن «عسکر سرا کمدم» بوده است که بعد از دفن امامزاده به مرور به نام وی تغییر یافته است. براساس متن وقف‏نامه، تاریخ تدفین وی سال 897 هجری قمری است.
مردم روستای امامزاده هاشم، به زبان‏های گیلکی و آذری سخن می‏گویند، دین اسلام دارند و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
الگوی معیشت و سکونت
براساس نتایج سرشماری سال 1375، روستای امامزاده هاشم 1910 نفر جمعیت داشته است که در سال 1385 به 2214 نفر افزایش یافته است.
اقتصاد روستایی امامزاده هاشم، بر پایه فعالیت‏های زراعی، دامداری و خدمات استوار است. گذر رودخانه پر آب سفید رود از شرق روستا باعث رونق شالیکاری شده و برنج مهم‏ترین محصول زراعی آن است. پرورش گاو، گوساله و گوسفند به طور سنتی در روستا متداول است و گوشت، ماست، شیر و پنیر از فرآورده‏های مهم آن است. استقرار روستای امامزاده هاشم در کنار جاده ترانزیتی رشت- قزوین موجبات اشتغال بخشی از مردم روستا در امور خدمات و تجارت شده است. پرورش طیور خانگی مرغ و اردک و بافت انواع جوراب و شال توسط زنان روستایی از دیگر فعالیت‏های مردم روستای امامزاده هاشم است.
این روستای کوهپایه‏ای- جلگه‏ای، بافت پراکنده خطی دارد و به موازات، رودخانه سفیدرود و جاده گسترش یافته است و از سه محله به نام‏های گالش محله (با کاربری مسکونی)، بالا محله (با کاربری زیارتی بقعه امامزاده هاشم) و پایین محله (با کاربری تجاری، اداری و خدماتی) تشکیل یافته است.
معماری خانه‏‏های روستای امامزاده هاشم دارای دو شکل قدیمی و جدید است. مصالح به کار رفته در خانه‏های قدیمی شامل چوب، گل، سنگ و پوشال است،‏ اما در ساخت خانه‏های جدید از آجر، سیمان، تیرآهن و ورق گالوانیزه استفاده می‏شود. اکثر خانه‏ها با سقف‏های شیروانی از اتاق‏های تو در تو تشکیل یافته که از طریق ایوان به یکدیگر مرتبط هستند و حیاط‏های بزرگی دارند. این خانه‏ها با ایجاد پرچین یا دیوارهای بلوکی، از یک‏دیگر جدا شده‏اند.
جاذبه‏های گردشگری
جنگل انبوه، مهم‏ترین جاذبه طبیعی روستای امامزاده هاشم است. این جنگل زیبا با درختان بلند کاج، صنوبر و تبریزی در تمام فصول سال زیبایی خاصی را به نمایش می‏گذارد.
سفیدرود، بزرگترین رودخانه استان گیلان، در ضلع شرقی روستای امامزاده هاشم جریان دارد و سواحل آن پذیرای گردشگران در فصول بهار و تابستان است. چشم‏انداز رودخانه و شالیزارهای پیرامون آن، بسیار تماشایی است. پارک جنگلی سردار جنگل در ضلع جنوبی روستا با امکاناتی نظیر پارک کودک و سرویس بهداشتی برای گردشگران جالب توجه است.
جلوه‏های بسیار زیبای طبیعی روستای امامزاده هاشم آن را به یکی از قطب‏های گردشگری طبیعی بدل کرده است.
اهمیت گردشگری روستای امامزاده هاشم، مدیون طبیعت بکر و زیارتگاه هاشم بن محمد از نوادگان علی‏بن‏ابی‏طالب (ع) است. زیارتگاه امامزاده هاشم، در بلندترین نقطه روستا با مساحت 7500 مترمربع ساخته شده است که 1200 متر آن حرم و مابقی آن گورستان و فضای باز است.
رابینو به نقل از ایستویک، نخستین تعمیرات و بازسازی گسترده بنا را در زمان شاهزاده منوچهرخان معتمدالدوله، حاکم وقت گیلان می‏داند. این بنا در زمان جنگ جهانی اول و قیام میرزا کوچک خان جنگلی آسیب فراوان دیده بود که بعدها مورد بازسازی اساسی قرار گرفت. لذا بافت قدیمی و اصلی بقعه از میان رفته است. از جمله زیبایی‏های بقعه یک سری پله‏هایی است که امامزاده هاشم را از خیابان اصلی به حرم متصل می‏کند و گرداگرد حرم را درختان بلندی فرا گرفته‏اند.

مردم روستای امامزاده هاشم، اعیاد مذهبی و سوگواری‏های اهل بیت را به گونه‏ای خاص در بارگاه امامزاده برگزار می‏کنند و در برگزاری مراسم ملی چهارشنبه سوری، تحویل سال نو، دید و بازدید نوروزی، سیزده بدر و شب یلدا اهتمام دارند.
ورزا جنگ (جنگ میان گاوهای نر) از مراسم مشهور روستاییان این منطقه است که در پایان آن، به صاحبان گاوهای برنده، جایزه‏ای اهدا می‏شود.
اقوام ساکن روستا اعم از گیلکی و ترک، هویت خود را، با آوازها و ترانه‏های محلی در مراسم خانوادگی و قومی محفوظ می‏داند.
صنایع دستی مردم روستای امامزاده هاشم مشتمل بر بافت جوراب و شال در طرح‏ها و رنگ‏های زیبای شاد می‏باشد.
غالب مردم روستای امامزاده هاشم، از لباس‏های معمولی استفاده می‏کنند. اما، در برخی مراسم و جشن‏های عروسی، لباس‏های محلی می‏پوشند.
از غذاهای محلی این روستا می‏توان به سیاه قاتق (فسنجان)، میرزا قاسمی، ورقه و انواع کباب اشاره نمود.
دسترسی: این روستا از طریق رشت و جاده تهران ـ رشت قابل دسترسی است.
 



:: برچسب‌ها: شهرهای گیلان, روستای امام زاده هاشم (ع)
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٥/٢۳ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.