نوشته شده توسط : مهدی پور

علف چای، گیاهی است علفی و دایمی به ارتفاع تا یک متر، با بوی معطر و در زمان گلدهی، بسیار زیبا.

علف چای دارای برگ‌های متقابل، بیضوی و دراز و ساقه آن به تعداد زیاد و منشعب می‌باشد. هم‌چنین بر روی ساقه دو خط نسبتا برجسته قرار گرفته است. گل‌ها به صورت گل آذین دیهیم، به رنگ زرد زیبا و به تعداد زیاد است که به گیاه زیبایی خاصی می‌بخشند.

 در کناره‌های گلبرگ زرد رنگ نقاط تیره به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای دیده می‌شود که از خصوصیات بارز این گیاه است. این نقاط فضاهایی هستند که حاوی مواد موثر گیاه (هیپریسین و ترکیبات وابسته) می‌باشند.

زمان گلدهی گیاه علف چای برحسب ناحیه رویش از اردیبهشت تا مهرماه می‌باشد. محل رویش گیاه در کوهستان‌ها و ارتفاعات نواحی شمالی کشور می‌باشد. البته در ارتفاعات متوسط و کم بسیاری از نقاط از جمله نیز رویش دارد.

قسمت مورد استفاده دارویی گیاه سرشاخه‌های گلدار آن است. علف چای در مزارع چای شمال به عنوان علف هرز می‌روید و احتمالا نامگذاری آن بدین علت است.

گستره جغرافیایی:

بومی نواحی شمال ایران، شمال آفریقا، جنوب آفریقا، جنوب آمریکا، آسیا، استرالیا، اروپا و نیوزلند. هم‌چنین در نقاط مختلف آمریکا کشت می‌گردد. بیش‌ترین مقدار این گیاه از غرب آسیا و شرق اروپا صادر می‌گردد.




:: برچسب‌ها: گیاهان گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۸/۱٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.