نوشته شده توسط : مهدی پور

فاخته (کوکو )، پرنده ای است از راسته برشوندگان که زیبا و دارای منقاری ضعیف و بال ها و دمش نسبتاً طویل و پاهایش کوتاه است . این پرنده از حشرات مختلف تغذیه می کند. رنگ پرهایش خاکستری متمایل به آبی و پرهای زیر شکمش روشن تر از قسمتهای دیگر بدن است . عاطفه مادری کوکو بسیار کم و مشهور به بی عاطفگی است و جوجه هایش نیز به قدرناشناسی شهرت دارند.

این پرنده مهاجر تک زی است و جزو معدود پرندگانی است که از کرم ها و لاروهای پشمالود هم تغذیه می کند. از این رو وجودش را برای جنگل به ویژه جنگل های سوزنی برگ بسیار مفید تشخیص داده اند. حشرات، حلزون ها، نرم تنان و میوه ها در فهرست غذائی او قرار دارند. از نقطه نظر رنگ و قیافه شبیه قرقی است. پس گردن و سطح پشتی اش خاکستری کبود فام و سطح شکمی اش راهراه عرضی خاکستری تیره دارد. کوکو در پرواز استادی دارد و همیشه در خط مستقیم پرواز می کند. سوختی از خانواده Cuculidae (کوکوها) و نام علمی اش Cuculus canorus است. او را به زبان فرانسه Coucou Gris بزبان انگلیسی Cuckoo به زبان آلمانی Kuckuck و به زبان ایتالیائی Cuculo و به زبان روسی Kukushka می گویند. طول بدن این پرنده 32 سانتیمتر است.

 کوکو، در ادبیات گیلکان، مظهر درد و تنهایی و  آوارگی است؛ از همین رو به وی " سوخته؛ سوختی و سوته گویند.

ناصر خسرو نیز بیتی دارد که بیانگر همین موضوع است:

فاخته هر صبح که کوکو زند
سوختگی از جگرم بو زند.




:: برچسب‌ها:
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۸/۱٢ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.