نوشته شده توسط : مهدی پور

 

به نام خدا

 

قدیم‌ترین سندی که تاکنون به دست آمده و در آن از برنج در شمال ایران و در مازندران خبر می‌دهد از یک طبیب طبرستانی به نام علی بن سهل بن الطبری است که زمانی دبیر مازیار بن قارن اسپهبد طبرستان بود و سپس به خدمت معتصم بالله خلیفه عباسی و متوکل درآمد.  

 

سکونت در جلگه گیلان به گونه‌ای که به تشخص قومی گیلک و نقش تاریخ‌ساز آن در این جلگه و هرگونه سکونت و اجتماع فشرده و تاریخ‌ساز به گونه‌ای که نمادی از فرهنگ، قومیت و اجتماع سیاسی در این جلگه بوده باشد، تنها در پرتو رواج کشاورزی به مفهوم زراعت در جلگه گیلان میسر بوده و زراعت در جلگه نیز لزومآ با کشت برنج در درجه نخست و پرورش کرم ابریشم در درجه دوم ملازمه داشت. و این بدان معنی نیست که لزومآ هیچ‌گونه استقرار یا سکونتی هرچند پراکنده در جلگه میسر نبوده است.

 

پس از تمدن آهن در گیلان، تمدن‌های کوهستانی و دام‌پرور مارلیک-دیلمان و تالش، رغبتی برای گسترش قلمرو خود به نواحی جلگه‌ای نداشتند. زیرا اقتصاد این تمدن‌ها بر پرورش دام به ویژه دام کوچک استوار بود که جلگه مرطوب گیلان برای آن‌ها محیط مناسبی تلقی نمی‌شد. آن‌ها نهایتآ از کوهپایه‌های آن به عنوان قشلاق بهره گرفتند.

 

در نتیجه خلاء قدرت در نواحی جلگه‌ای موجب شد تا گروهی که بر شیوه مترقی‌تری از معیشت یعنی کشاورزی متکی بودند و الگوی کشت منطبق با این ناحیه را در نواحی شرقی گیلان (مازندران) تجربه کرده بودند به آسانی نواحی جلگه‌ای شرق گیلان را به اشغال خود درآورند .




:: برچسب‌ها: دانستنیها
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۸/۸ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.