نوشته شده توسط : مهدی پور
 

اشته بی وفاعیون کی را بوام

                    چمه لوعه گوش بکه چ ترا وام

اشته دیلی کو  اگه م راه مَدی

                     بری کو م بر کری درجنه آم

 


سرا سوزه پرمه باز نخوای که بای

                                       زرده لاله پرمه باز نخوای که بای

کاشیره برون بری بهار عومه

                                           خرو تیته پرمه باز نخوای که بای

 

میشین و لاله و سوزه پرومه 

                       بهاره شَو اُمه یارم ویرومه

بوا بلبل اوسال کمتر بوخونو

                       که یارم برشه وهرگز ناعومه

 

بری بی وفاعیون بنه دیمه

                    بی ت یاکو تک وتنها مندیمه

بی وفا بهار عمومه زونی چده

                    وارشه روزون سرا، پا مندیمه

 

تالشن شیرین زبانینه زونی

                        با مرامو با صفایینه زونی

رفقی یادی دیلی کو فر نه دن

                        پاییزه دم نی بهارینه زونی

 

هیسته بنددون سوزه سر گردم ترا

                            خیلی وقته هشته ره م چم براه

نازنه یار کا مندیره کم بندی سر 

                           خندیله پشتی سرا یا شنبه راه

منبع:وبلاگ نمنه پشت




:: برچسب‌ها: دوبیتی های تالشی, شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/٤/۱٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.