نوشته شده توسط : مهدی پور


میشیندی پِرمَه یَه بَه باغ و بوستون

هَنـی تالش آبَـه خاسَـه گلستـون

کـوکـو کارَه نالستِـه بَه ویشَـه مون

بَبـی زونوستِـه کـی مَردَه زمستـون

 ترجمه به فارسی

بنفشه در باغ و بستان روییده است.

باز هم تالش گلستانی زیبا شد.

فاخته در جنگل ها در حال نالیدن است. ( آواز سر می دهد)

می شود فهمید که دیگر زمستان مُرد.





:: برچسب‌ها: شعر تالشی, دوبیتی های تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٧/٢٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.