نوشته شده توسط : مهدی پور

یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور

کلبه احـــزان شود روزی گلستـــان غـــم مـخـــور

ای دل غـمـدیــده حـــــالـت بـه شود دل بد مـــکـن

 وین سـر شـوریـده بـاز آید به سامان غــم مخـــور

گــر بهــار عمـــر باشــد بـــاز بر تخــت چمــــــن

چتر گل در سرکشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

دور گـردون گــر دو روزی بـر مــراد مــا نرفـت

دائـمــا یکسان نبــــــاشد حـال دوران غـــم مخــور

هـان مشو نومیـــــد چون واقف نئـی از سـر غیب

بـاشد انــدر پـرده بازیـهــای پنــهان غـــم مخـــور

در بیــابان گــر به شوق کعـــــبه خــواهی زد قدم

سرزنشها گر کنـد خـــار مغــیلان غــــم مـخـــور

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصدبس بعید

هیچ راهی نیست کـان را نیست پـایان غـم مخـور

حـــال مـا در فرقــت جانــــان و ابـــــرام رقـیـب

جمــله میـدانـد خـــدای حــال گـردان غــم مخــور

حـافـظــا در کـنـج فـــقـرو خـلـوت شبــــهای تـــار

تـا بـود وردت دعــــا و درس قـران غـــم مخــور

 







:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/٧/٢٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.