نوشته شده توسط : مهدی پور

اهل گیلانم من..

سرزمینی چو بهشت

خاک آن پر نعمت

بر تنش مخمل سبز

رودهایش جاری

خزرش پر برکت

مردمانی پراز عشق

پراز لطف وصفا

ودر هنگامه جنگ

همچو شیری غران

سینه ی مردمش از قصه جنگ لبریز

این فقط گوشه ی از مام وطن ایران است.

وطنم لاله فراوان دارد...

شعر:رضا شیخ فلاح لنگرودی.

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱۸ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.