نوشته شده توسط : مهدی پور

نومندان، روستایی از توابع بخش کرگان رود شهرستان تالش در استان گیلان است. نام این روستا در تالشی به معنای تازه آباد می باشد . اهالی روستا در گذشته ای دور از بالا دست به کوهپایه کوج کرده‌اند .

این روستا دارای دو قسمت است . قسمت جنوبی آن نومندان و قسمت شمالی که قدیمی تر است پشکش نامیده می شود .این روستا از لحاظ بکر بودن آداب و رسوم دارای جایگاه ویژه می باشد .

بیش از نیمی از مردم روستا دارای مذهب شیعه دوازده امامی و بقیه اهل تسنن شافعی میباشند .

تمام اهالی روستا کشاورز و دامدار هستند . عمده دام آنان گاو محلی و نوع سراب و هلندی می باشد . کشتزارهای روستا به کشت برنج اختصاص دارد . در دامنه های جنگی و کوهپایه ها هم کشت گیلاس ، گوجه سبز و پرتقال رواج دارد . در این روستا افراد بسیاری در زمینه چوب بری ، نجاری و بنایی تخصص دارند و آن را به عنوان شغل اجدادی خود پاس می دارند.

تمام اهالی قدیمی روستا با یکدیگر نسبت خویشاوندی دارند و بدون توجه به مذهب یکدیگر اقدام به ازدواج می کنند .

کدخدا سلیمان عبداللهی نومندانی از جمله مالکین بزرگ و افراد نامدار منطقه بوده است . وی فردی زیبارو و قدبلند بوده است . پسر عموی وی کدخدا فرامرز و حجت‌الاسلام و المسلمین حاج یوسف فصیحی معروف به ملا یوسف کهنسالترین روحانی لیسار نیز جزو افراد برجسته به شمار می روند .

مسجد سیدالشهدا ، قرآن خطی روستا که در زیر منبر نگهداری می شده و بقعه متبرکه بی نام و نشان و فاقد ساختمان تنها نمونه های میراث مادی روستا می باشد .

مراسم عزاداری امام حسین با نام شاخسی هم در این مسجد اجرا می شود . مسجد روستا در حال بازساری است . میراث ماندگار آداب و رسوم مردم روستا در نوع خود جالب توجه است . مراسم زنجیر زنی ان نیز د رنوع خود جالب توجه است . مراسم چهارشنبه خاتون ، افطار آشی در ماه رمضان ، نذر چای در بقعه متبرکه روستا توسط زنان روستا از آن جمله است .

این روستا در دهستان لیسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۲ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.

منبع : ویکی پدیا

عکس : آقای رضا ندافی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: روستا های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.