نوشته شده توسط : مهدی پور

 

واتمَه خَیفَه مَشع تع نای دِواره

واتشَه بی شِن اِم رسم روزگاره

واتمه گیریه بی اِشته شوره زار بو

واتشه اَدِنیا گیریه لاله زار ه

واتمه ماسال بی اِشتِ سوت وکور بو

واتشه مَبرم نومم کع بر قراره

برگردان فارسی

به تو گفتم حیف است نرو ،  دوباره بر نمیگردی

گفت که باید بروم که این رسم روزگار است

گفتم ببلاق بی تو به  شوره زاری تبدیل خواهد شد

گفت که در آن دنیا ییلاق لاله زار خواهد شد

گفتم که ماسال بی تو سوت و کور می شود

گفت گریه نکن نامم همیشه برقرار خواهد بود

ابیاتی از  سر کار خانم  زلیخا صبا

تهیه و ترجمه : مهدی پور(وبلاگ نصیرمحله)

 


...




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٥/٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.