نوشته شده توسط : مهدی پور

چند شغله ها اصطلاحی است که در سالیان اخیر جای ثابتی در ادبیات سیاسی کشور پیدا کرده است . این اصطلاح با مدیرانی پیوند خورده است که به دلیل احتمالی تخصص های فراوان، تبحرفوق العاده!! در ساماندهی امور مختلف ویا ... همزمان در چندین پست کلیدی انجام وظیفه می کنند.که عمدتا براساس تکلیف و وظیفه بود!!!!
وقتی دولتی جابجا می شود به دلیل این که سیاست ها وبرنامه یکی نیست وبه قول معروف همه ویرانه تحویل می گیرند.!!پس بنابراین تغییرات اتوبوسی است!! عده ی با حفظ سمت مشاورند!!تعدادی مدیرعامل باشگاه های ورزشی می شوند!!لیستی قائم مقام !!زیدی رییس ستاد!!درمانده ها سخنگوی جمعیت !! پس مانده ی دنبال ائتلاف وبقیه هم مدیرعامل کارخانه، فهرست مینی بوسی اعضای هیات مدیره شرکت ها و غیره هسنتد!! خوب حالا آیا نقطه مشترکی هم با مردم دارندکه از شدت گرانی! تورم !!دخل وخرج سنگین زندگی وشهریه دانشگاه مازاد ودانشگاه پیام پول وغیر انتفاعی، دمی برای استراحت کنار سفره وکانون گرم خانواده ندارند و همواره مثل گوشت یخی در راهرو اتوبوس شهری آویزان و با استرس فراوان کنار مترو داخل شهری با چشمان خسته منتظرند!!فاصله ها وشاخص های چند شغله بودن برای یک معلم یا کارمند ومدیر دستگاه دولتی اصلا قابل قیاس نیست!! آقایان چند شغله ها با چند خط موبایل وگوشی پیشرفته و راننده و بصورت مستمر از این جلسه به آن جلسه ودر فضای کپ وگپ خصوصی سازی واصل 44 وسند چشم انداز وهمایش و نمایش ونوشتن سند تحول هستند که آخرش هم جزء هزینه گزاف چیزی عاید دولت ،شرکت ها و موسسات و دستگاه ها نخواهد شد.
این در حالی است که روزی روزگاری نه چندان دور تنها پدر بود که نان آور خانواده محسوب می شد و به یک پیشه خاص مشغول بود.هر چه زمان گذشت و زندگی ها ماشینی تر شد، توقعات بالا رفت، درآمدها نسبت به تورم کم شد و کم کم نه تنها همه خانواده درگیر شغل های بیرون از خانه شدند بلکه پدران نیز به چند شغلگی روی آوردند. حالا معلم باید مسافرکشی،دست فروشی وتدریس خصوصی و چشم به مبلغ ناچیز تصحیح اوراق داشته، کارمند هم شیفت بعدازظهر وشب بتواند چند هزارتومنی بدست بیاورد به شغل های خدماتی و نگهبانی وغیره روی می آورد. در هر حال می توان گفت ناکافی بودن میزان درآمد افراد، قرار داشتن ایران در ردیف کشورهای با دستمزد بسیار پایین، افت ارزش ریال به ویژه در چند سال گذشته و افزایش هزینه های خانوار؛ نیز به بروز پدیده دوشغله و یا چندشغله شدن افراد کمک کرده است. به نظر می‌رسد تعادل میان درآمد و نرخ تورم و پایداری شغلی تا حد زیادی مانع روی آوردن افراد به انجام چندین شغل شود.
اینجاست که دولت بایستی فکر اساسی برای این بیماری مزمنی که روح وروان مردم را نشانه گرفته است بنماید .چون توزیع عادلانه درآمد وثروت متوجه دولت است .حرکت چرخه تولید کشور و رهایی از بازار کاذب.از وظایف خطیر دولت است.کاهش فشار وفاصله طبقاتی در کشوری مثل ایران فقط بایستی توسط دولت ساماندهی شود.شاخص هایی نظیر شایسته سالاری، بهره وری،کارایی و اثربخشی،سبک سازی ساختار دیوانسالاری بایستی در قوه مجریه به شکل حرفه ی نهادینه و اجراء شود و اگر نه پیامدهای اجتماعی مانند بیکاری، تورم،سرخورده گی اجتماعی، اعتیاد، شکاف عمیق طبقاتی ،افزایش سن ازدواج، فرار مغزها وطلاق وحضور گسترده قشر تحصیلکرده در جامعه بوجود خواهد آمد که دولت برنامه محور نباشد با این چالش ها روبرو خواهد شد.

نویسنده : محمد رضا عارفی راد

تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)


...




:: برچسب‌ها: مقالات فرهنگی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٤/۱٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.