گره‌چینی چوب از هنر‌های ظریفی است که از اوایل دوره اسلامی ‌در ایران رایج بوده است. برخی پژوهشگران احتمال داده‌اند استفاده از این هنر از دوران خلفای عباسی آغاز شده و در قرن 6 تا 8 هجری قمری در مصر و سوریه متداول شده و از همان زمان به ایران رسیده است.

گره چینی به قطعات برش خورده چوب در اشکال مختلف و متعدد و وحدت گرای هندسی که به طور هماهنگ در یک کادر مشخص و تکرار شونده در کنار هم قرار گرفته باشند، گفته میشود.

گره ها اتصالات کوچکی از چوب هستند که به صورت فاق و زبانه بهم اتصال می‌یابند، از گره چینی در تزئینات وابسته به معماری، درب‌های اماکن متبرکه، مقابر و منابر، پنجره ها و ... استفاده میشود.

گره چینی چوب در شهرهای رشت، انزلی، لاهیجان و فومن (بخصوص ماسوله) بیشتر رواج دارد و در سازه های قدیمی بیشتر به چشم میخورد.

وب گیلانِ من، عکس از نت
جمع آوری و تنظیم: عاکف معززلسکو


...



تاريخ : ۱۳٩٤/۳/٢٦ | ۸:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : مهدی پور | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.