نوشته شده توسط : مهدی پور

 **********

درمان بیماریهای دامی همانند بیماری های انسان مجموعه ای از اعتقادات وباورهای خاص رایج است ، بویژه در مناطق کوهستانی که دامداری رواج دارد .

توجه چوبان نسبت به دام گاه از توجه به سلامتی خود بیشتر است بقاع کوهستانی تنها مرجع وملجأ دامداران است وچوبانان همیشه از مشتریان دایمی این بقاع هستند .

در پیرمومن سرای شفت برای دفع آبله مرغان دانه ها را به بقعه می برند ومتبرک می کنند ، سپس به خورد پرندگان خانگی می دهند این کار تا وقتی که بیماری برطرف شود ادامه می یابد در پنی لیل ، در گذشته چند چاه آب وجود داشت که آب آن را از ذوب شدن برف حاصل می شد امروزه تنها در انجا یک چاه وجود دارد که چوپان های اطراف برای درمان امراض چهارپایان خود مقداری از آب این چاه را به آنان می خورانند وعقیده دارند که برای معالجه ی گال وجرب وامثال آن نافع است .

چوپانان هنگام که دام را از جلگه به سوی ییلاق می دهند ، معمولاً در سرا راه خود به هر بقعه ای که می رسند ، رمه را در اطراف آن می چرخانند وطواف می دهند ونیت می کنند که دام شان از هرگزندی در امام باشد .گاه پیش می آید که گوسفندی را نیز قربانی می کنند .به هنگام مراجعه در فصل پاییز نیز همین کار را انجام می دهند ومعتقدند که امام زاده از رمه ی آنها مواظبت خواهد کرد .

اهالی روستاها وشهرها در زمان های مشخص ومناسبت های گوناگون به زیارت بقاع متبرکهی محل خود یا بقاع دیگر مناطق دور یا نزدیک می روند وبا بستن قفل ودخیل وتقدیم نذورات از خداوند می خواهند که پاس حرمت آن زیارتگاه حاجت هایشان برآورده شود وبلا وبیماری از آنان واموالشان دور شود

کاری از سرکار خانم پوران حاجتی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)


...




:: برچسب‌ها: باورداشتها در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۳/۱٢ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.