نوشته شده توسط : مهدی پور

دهستان شوئیل نام دهستانی در بخش رحیم آباد شهرستان رودسر ، استان گیلان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1385، جمعیت آن ۳۱۴۶ نفر (۹۳۸ خانوار) بوده‌است.

شوئیل در ارتفاع 2000متری از سطح دریا قرار دارد و سر بر آستان سوری وملا خورشید یا خورشید شاه نهاده است .شوئیل در گذشته از آبادترین مناطق کوهستانی گیلان بود ، ملاکین رحیم آباد تا قبل از اصلاحات ارضی رژیم شاه جهت ، تفریح وجمع آوری محصول از ماه خرداد به شوئیل سفر وکوچ می کردند با روپوشی از تخته های کوتاه به لفظ محلی ( ست ) ومحوطه های بی درو دروازه وباغات صیفی کاری محصور شده با شاخه های درختان به لفظ محلی (چپر ) وداشتن حدود شصت الی هفتاد باب مغازه ، حمام ، پاسگاه ژاندارمری ، داروخانه ، دکتر ، دو مسجد ، مناظر طبیعی زیبا ، گردشگاهها (چاک9 ، چشمه ها مخصوصاً چشمه کبوتر خانی که در ضلع جنوبی شوئیل در آغوش جنگل مملو از راش در بلندی واقع شده است ، بسیارتماشایی وجالب شده وچشمه ی ویاسر هم به علت داشتن آبشار کوچک که محل آب تنی جوانان بود ، از اهمیت خوبی برخوردار است وشوئیل در بین تمام آبادی های بزرگ ومعروف آن مانند اُمام ، دیلمان ، پیرکوه ، شوک سنگ سرود ، کاکرود ، پرامکو، کجید وجوش ترین مناطق تابستان نشین کوهستانی بود در گذشته بهرتین انگورها ، زغال اخته ، گلابی ، گیلاس ، آلبالو قیسی ، حتی نمک معدنی وپیاز ، بادمجان ، زال زالک از رودبار از راه کوفکا گردنه معروف ، لبو وارد بازار شوئیل می شد .صیفی جات نیز از گیلان وارد می گردید وجه تسمیه شوئیل از نام شوئیل دهستان شوئیل به مرکزیت شوئیل عبارتند از :

ایمن ، توسه چالک –وربن – سورتقله – لات محله –بنان – مازگه –امیرمحمد – کیاسه –ایزوین – گراجی –دواب رئیسن – هسی کوه – بلکون – گیلانه –چمتو – سوخته کیش – خانه سرک – تکیشن – طلابنک – برمکو – اکبر آباد – صمد آباد – وگلخانی – زیراکی – دشتک – شوئیل –تازه آباد – دتوسر – تلکیان – کلکا لوس –لرده سلکابن سفلی – سلکابن علیا- سلکابن وسط- سراور سو- خرسند کلایه –مازو دره –رومدشت – کلاسر –گوره خافی –لسبو –شیرکوه –شرمدشت – شفیع آباد –خراسان سر- مومن زمینی – تکاس لته رود – برگام – لیلکی می باشد .


منبع : وب سایت صدا و سیمای گیلان




:: برچسب‌ها: جاذبه های گردشگری گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٩/٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.