نوشته شده توسط : مهدی پور


دیلم تنگَ, دیلم تنگَ, دیلم تنگ

بری کمتر بکَ إم دیلی نَ جنگ

پاییـــزه وا ژَنــی یره دیلی سر

ایته موندی آکَ, بنش چمِ ور

که إشته وینده نه دیلم خَش آبو

دیلی غرصه همه خاکَ پَش آبو

لاله دنیا کو از تنخایی ترسم

بوا تا کی ترا بی را دییَسم

زونی لوکی مینه کو سَس دَمَرده؟

غم و غرصه چمه جانش ویجَرده؟

هَده غرصه هَرم خَوَر نداری

ژنی ریشه, ته که تَوَر نداری

از أ روزی که دیلی ته آوینده

چمه إم  چم سیره خواوش نوینده

أسرگ دا وقتی إم چمی کو واره

شو و روز دِ مرا  فرقی نداره

بی إشته سینه خا آتش بیگره

خا إشته پا ریه با کَش بیگره

یواشی نه دور آبن خاصه یارم

تِلی دومله دییَس که خون ویوارم

جهت خواندن برگردان فارسی شعر لطفا به ادامه مطلب بروید


برگردان فارسی

دلم تنگ است ،دلم تنگ است ، دلم تنگ

بیا و با این دلم کمتر بجنگ

باد پاییزی میزند بر رو دلم

بیا و کمی استراحت کن و در کنارم بنشین

که از دیدنت دلم شاد می شود

غم و غصه های دلم خاکستر می شود

تو این دنیای خاموش من از تنهایی میترسم

بگو تا به کی باید در انتظارت بنشینم

میدانی در گلویم حرف هایم مرده اند؟

میدانی غم و غصه ها وجودم را آزار میدهند؟

اینقدر غصه میخورم ولی تو خبر نداری

می خواهی ریشه ام را قطع کنی ولی تو که تبر نداری

اشک هایم وقتی از چشمانتم سرازیر میشود

شب و روز دیگر برایم فرقی نمی کند

بدون تو دلم میخواهد آتش بگیرد

یار و نگار عزیزم تو به آرامی از من دور میشوی

نگاهی به پشت سرت بینداز که دارم برایت خون گریه میکنم

شعر از سر کار خانم سیــــده آرزو جوادی

گردآورنده وترجمه به فارسی از مهدی پور (نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٧/٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.