نوشته شده توسط : مهدی پور

تیلا وار ..(تلمبار) در گذشته کمتر کشاورزی بود که در حیاط خانه خود دو تا سه تا از این سازه ها به اسم تیلاوار نداشته باشد .
به چند منظور از تیلاوار استفاده میکردند یکی اینکه در بهار که موقع نوغان وپرورش کرم ابریشم بود از تیلاوار برای پرورش کرم ابریشم استفاده می کردند ..کرم ابریشم را بعداز اینکه از تخم نوغان در می آمد وچند روز در جعبه چوبی و یا کابله نگه میداشتن واز شاخه های تر برگ توت بهش میدادند ..
در زیر بام کاه کولشی تیلاوار یک سقف از چوب وترکه به اسم راکا بند درست میکردند و روی این سقف باز چهار چوب می بستند که بتوانند در رویش قرار بگیرند و به کرم ابریشم برگ توت برسانند و بلندی آن به اندازه یک قد آدم بود و وقتی بلندی کرم به یک بند انگشت میرسید به تیلاوار می آوردند و هر روز از برگ درخت توتی که میوه توت نداشت به این کرم زیبا وجالب میدادند وتا وقتی که اولین نشانه های پیله زدن معلوم میشد ودراین موقع بعضی از قسمت ها را با علفهای بوته ای شکل به اسم خَرف (سرخس) خال واشون میکردند چون دیگر کرم برگ توت نمی خورد و برای پیله زدن به دورش به این خرفها پناه میبرد

استفاده های دیگر تیلاوار ...

و یکی دیگراز استفاده کاربردی تیلاوار ،بعداز برداشت محصولات مزرعه برنج بود ودر این موقع سقف کاذب برای پرورش کرم ابریشم را برمی داشتند و پایین و دور و اطرافش را باز با ترکه های سر شاخه درخت به اسم اَجار می پوشاندند تا محصول شالی از گزند موش پرندگان و مرغها و دیگر حیوانات در امان بماند چون قدیم مثل الان نبود که راحت سرمزرعه با خرمن کوب شالیها را به.ژ..za..جو تبدیل کنند.
وبعداز اینکه شالیها را در هر مزرعه ای کوهه میزدند یعنی سی تا کوتاله که هر کوتاله هفت دسته بود روی هم میگذاشتند وکوهه میشد جند روز با اسب درزه بار میکردند.
واین درز (شالیهارا) با نظم خاصی بطوریکه خوشه ها مخفی باشد در تیلاوار جا سازی میکردند واین کار پرمشقت را بیشتر بانوان پر توان کشاورز انجام می دادند درود بر روانشان وهمتی که داشتند وهمین زنان اصیل و زحمت کش بعداز فارغ شدن از برداشت در گوشه ای از تیلاوار تا عید با یک وسیله ای به اسم گوچین که من نتوانستم عکسش را گیر بیارم روزی دو و نیم تا سه کوهه شایدم بیشتر کار خرمن کوب را میکردند ودر کنارش بچه داری و شوهرداری و خانه داری وپخت وپز البته انهایی را که من می شناختم این طور بودند وهر گز هم دم از نابرابری نمی زدند.
درود درود وهزاران درود بر این دلاور زنان تالش
متن از زلیخا صبا


....




:: برچسب‌ها: ابزار و وسایل قدیمی در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٥/٢۸ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.