نوشته شده توسط : مهدی پور

اصلاً نیازی نیست بگوییم برنج گیلان در مقایسه با برنج هندی، پاکستانی، تایلندی و حتا آمریکایی مرغوب‌تر است. برنج گیلان «بی نظیر» است. این برنج بی نظیر تنها با کمک ابر و باران و زمین و آنگونه که بسیاری از مدیران ایران می گویند: «در سایه الطاف الهی» به دست نمی‌آید و کشاورزان نازنینی هستند که سال‌ها برای تولید یک رقم کیفی تلاش کرده‌اند. رقم کیفی نه مانند این ارقام پرمحصول بی مزه که تفاوتی با برنج درجه 3 هندی ندارد؛ رقم کیفی یعنی برنج هاشمی، کاظمی،صدری و...

امروز از 37 تولیدکننده برتر بخش کشاورزی گیلان دعوت شده بود تا برای اولین بار از سوی سازمان جهادکشاورزی و استاندار گیلان تجلیل شوند.
در میان این 37 نفر دو نام به جان گیلانیان بسته است؛ هاشمی و کاظمی. یعنی علی کاظمی و یوسف هاشمی. خود این دو نفر نه! برنجی که برای اولین بار به دست آورده یا کشف کرده‌اند را گیلانیان مثل جان دوست دارند.

برنجی که سالهاست زینت بخش سفره‌هایمان است. اما جهاد کشاورزی یا مرکز تحقیقات برنج کشور از خود نپرسیده‌اند که بانی این ارقام کدام محقق و یا کشاورز بوده تا حالا و بعد از چند دهه در مراسم تجلیل از آن‌ها (با 300 هزار تومان!) علی کاظمی فومنی از روزگار بد رفته بر خود حکایت کند و بگوید به خاطر تنگدستی زمینش را فروخته تا خرج زنده ماندن همسرش کند و یوسف هاشمی خمامی که رقم خوش پخت بدست آمده‌اش 70 درصد کشت برنج استان را تشکیل می‌دهد هم گلایه کند که از این برنج عالی نه تنها هیچ صفری به حساب بانکی‌اش اضافه نشده که با سختی روزگار می‌گذراند.
تجلیل از این دو مرد بزرگ قطعاً قدم مثبتی بود اما چرا اینقدر دیر؟ امروز بارها تکرار کرده‌ایم که چرا نهادهای عریض و طویل دولتی که حمایت از کشاورز شعار هرروزه‌شان است هیچ از حالشان نپرسیده‌اند.

اگر جهاد کشاورزی نمی‌تواند با قوانین حمایتی به کمک بخش به اغما رفته کشاورزی بیاید حداقل می‌تواند از نخبگان این بخش احوالی بپرسد تا دو برنجکار که برای به دست آوردن این ارقام بیش از 7 سال سر زمین شالیکاری رنج کشیده و دانه دانه برنج را برای کشت سال بعد جدا کرده تا سال بعد یک خوشه به دست آید و سال بعد دو خوشه و امروز هکتارها زمین زیر کشت همان دانه برنج اولیه برود همچنان نگران تأمین نان شب و تهیه داروی همسر و ...باشند؟

نویسنده : سرکار خانم مهری محمدی


..




:: برچسب‌ها: مقالات فرهنگی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۳/٢٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.