نوشته شده توسط : مهدی پور


زنان روستایی محصولات دستی و کشاورزی و باغی خود نظیر شال و جوراب و شال گردن و طنابهای بافته شده از شال (لافِند ٣)، زنبیل و حصیر و محصولات باغی مانندِ سیر و پیاز و تخم مرغ، بوقلمون و غاز و اردک و خروس خود را به بازار آورده و به واسطه ها می فروشند و دانه های کشاورزی و لباس و مایحتاج ضروری خود و خانواده را تأمین می کنند و با تبدیل اجناس تولیدی خود به پول، علاوه بر داشتن قدرت انتخاب می توانند جنس دلخواه خود را تهیه کنند

اگر جنبه اقتصادی تشکیل بازارها را به تنهایی عامل دوام آن قلمداد کنیم باتشکیل نقاط متمرکز شهری و تجاری دائمی این بازارهای هفتگی باید از بین می رفت، لیکن بازارهای هفتگی به نوعی با زندگی مردم منطقه عجین شده که جزء فرهنگ قومی درآمده، برای مثال از محسنات این بازارها اینکه هردامدار یا کشاورز یا روستایی با هفته ای یک روز مراجعه به بازار علاوه بر صرفه جویی در وقت به انتخاب و خرید نیازهای هفتگی پرداخته با آشنایان دیدار کرده و محصولات خود را ارائه می کنند.

مردم علاوه بر اینکه تمام مایحتاج خود را در بازار می یابند یک نوع تفریح و تنوع در زندگی آرام روستایی خود احساس می کنند.


...




:: برچسب‌ها: مقالات گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۳/٢٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.