نوشته شده توسط : مهدی پور

سار پرنده‌ای است پرسروصدا و خودنما با پروازی سریع و مستقیم.
نام فارسی: سار
نام گیلکی: سی تی
نام انگلیسی: starling
نام علمی: sturnus vulgaris
خانواده: ساریان (sturnidae)
جمعیت: جمعیت کافی دارد و گاه در دسته های بسیار بزرگ دیده می شود.

در جهان پراکنش گسترده ای دارد و در اغلب کشورها و مناطق دیده می شود. در ایران در همه ی کشور پراکنده است؛ اما در نیمه ی شمالی، سراسر سال دیده می شود. این در حالی است که در نیمه ی جنوبی ، فقط زمستان ها مشاهده می گردد.

سار در جنگل ها، روستا ها، باغ ها، علفزارها و لابه لای درختان و نیزارها زندگی می کند. سار ماده در سوراخ درختان یا دیوارهای ساختمان ها، ۵ تا ۷ تخم تقریباً آبی رنگ می گذارد. هر دو جفت به نوبت ۱۲ تا ۱۵ روز روی تخم ها می خوابند. جوجه‌ها می توانند پس از ۲۰ تا ۲۲ روز پرواز کنند.

طول بدن این پرنده ۲۱ سانتی متر است. دم و بال های کوتاهی دارد که در هنگام پرواز سریع و مستقیم، مثلثی شکل دیده می شود. پرندۀ بالغ هنگام تولید مثل، با پر و بالِ سیاهِ شفاف و تعداد فراوانی خال های کوچک سفید، و سینه و سر شانۀ بنفش دیده می شود.

این پرنده از حشره ها، دانه ها و هر چیزی که پیدا می کند، تغذیه می کند.

در حال حاضر به اقدام حفاظتی ویژه ای نیاز ندارد. پرنده‌ای کاملاً اجتماعی است که به صورت گروهی زندگی می کند. این پرنده از حشره ها، دانه ها و هر چیزی که پیدا می کند، تغذیه می کند.

سارها پرندگانی اجتماعی هستند. این پرندگان، که در اغلب نقاط جهان گسترده اند، بصورت گروهی یا انفرادی زندگی می کنند؛ ولی غالباً زندگیشان به شکل گروهی است. زندگی اجتماعی سبب می شود که آن‌ها در مقابل دشمن مصون باشند. اما این نوع زندگی، زیان هایی نیز دارد که یکی از آن ها، مشکل تقسیم غذاست. از سوی دیگر، با آن که در زندگی انفرادی، مشکل تقسیم غذا وجود ندارد، خطر دشمنان بیش تر است. سارها را گاه می توان در دسته‌های چند هزار تایی دید که به سرعت روی زمین راه می روند و در حال تغذیه هستند مشاهده کرد. گاهی هنگام پرواز تعداد آن‌ها آن‌قدر زیاد می شود که آسمان را سیاه می کنند.

سارها پرندگان سیاهی هستند که در هر نوع زیستگاهی دیده می شوند. این پرندگان، تابستان ها و زمستان ها تغییر رنگ می دهند. در حالت عادی، رنگ زمینۀ آن‌ها سیاه و دارای خال های سفید رنگی است. شناسایی سارها هنگام پرواز بسیار آسان است. زیرا بال هایی مثلثی شکل دارند که پیش از نشستن روی زمین با درختان ، مسافت کوتاهی با بال باز پرواز می کنند که به این حرکت ، بال بازروی می گویند . این نوع پرواز با شکل خاص بال و سیاهی بدن شناسایی سار را بسیار آسان می کند.

کشاورزان با سارها رابطه ی خوبی ندارند. زیرا آن ها غالباً در دسته های بزر، به باغ ها و درختان و مزرعه ها هجوم می برند. در نتیجه، به روستاییان و کشاورزان زیان بسیاری وارد می کنند و سبب شکایت و ناراحتی آنان می شوند. البته روستاییان هم بیش تر وقت ها، آن ها را شکار می کنند.

از خانواده سار در ایران سه گونه دیده می شوند که عبارت اند از: سار، مرغ مینا و سار صورتی.

از آن جا که سار ها دسته جمعی زندگی می کنند، در کنترل آفت ها نقش مهمی دارند. به علاوه، بسیاری از شکارچیان آن ها را شکار می کنند و منبعی برای تامین در آمد و گوشت می شوند.

مرجع:فرهنگ نامه ی حیات وحش ایران, عکس ویکی پدیا

جمع آوری و تنظیم: عاکف معززلسکو


...




:: برچسب‌ها: آشنایی با پرندگان گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۳/۱۸ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.