نوشته شده توسط : مهدی پور

ای کشاورز برنج کار گیلانی آیا اجازه میدهی تا دستهایت را عارفانه ببوسم.تو که با مهرخود، دختر گیلان یعنی برنج را در دامان پرمهرت پرورش میدهی واین دختر زیبا نشانه ایی است در سرزمین پهناور گیلان.نشانه ایی که درکنار نشانه های دیگر حاکی از حضور خداوند در گیلان عزیزمان است.

تمام مردم خالصانه درکنار تو خواهند ایستاد وتو هیچگاه تنهانخواهی بود. از تمام دستهایی که بسویت دراز شده نیرو بگیر و از جریان بی وقفه انرژی های محبت آمیز این مردم وفادار نیرو بگیر و از حضور خداوند درکنارت نیرو بگیر تا نیرومند باشی و سرفراز با قلبی آکنده از امید به فرداهای روشنتر از دیروز.

باگامهایی استوارتر از همیشه.با اراده ایی آهنین درشالیزار گام بگزار و اجازه بده تا گلهای شالیزار دستان پرمهرت را ببوسند.

اجازه بده تا خورشید مهربان شانه های مهربانت راببوسد و نسیم شالیزار در کنارت باشد.

اینها همه سپاهیان خداوند هستند که برای یاریت از عرش امده اند تا تو احساس تنهایی نکنی.

حق پشتیبانت باد

نویسنده : آقای رضا معاری

عکس : آقای علی جعفری


...




:: برچسب‌ها: مقالات فرهنگی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٢/۱٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.