نوشته شده توسط : مهدی پور


**********

آرَسیمَه گیریَه ، ویندمَه اَلالَه

مَ‌نش دَخوند واتش مَکَه ت نالَه

واتم دوستِم شینَه اَز مَندیم تَنها

مَگَم آدَم نیمَه ، مَکَرم نالَه

برگردان فارسی

به ییلاق رسیدم، دیدم گل آلاله

مرا صدا زد (و) گفت ناله نکن

گفتم دوستانم [همه] رفته‌اند و من تنها مانده‌ام

مگر آدم نیستم، ناله نکنم


...




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٢/٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.