نوشته شده توسط : مهدی پور

هر کس به تناسب زمین زراعی خود مقداری جو آماده می کند و به اصطلاح ما جو به آب می اندازد . برای این کار ظروفی را آماده و جوها « شلتوک » را داخل آن می ریزند وداخل ظروف جو آب میریزند به طوری که آب از ظروف لبریز نشود و جوهایی را که سر آب آمدند که نشانه تو خالی بودن جو « شلتوک » است را از داخل ظرف خارج می کنند .

بعد از این جو یک الی دو روز در آب خیس می خورد جوها « شلتوک » را از ظرف خارج می کنند و آن را داخل زنبیل یا گونی هایی که آب می تواند از آن گذر کند می ریزند و روزی دو بار روی آن گونی ها که داخل آن جو است آب می ریزند . آبی را که می ریزند باید" ولرم" باشد که معمولاً آب را با هیزم در حیاط جوش می آورند و با آن آب سرد را ولرم میکنند تا کار جوانه زنی جو « شلتوک » سریعتر انجام شود .

به تناسب جو « شلتوک » 4 الی 5 روز طول می کشد تا جوانه بزند آن را داخل زنبیل با سینی می ریزند به طوری که جوانه های جو که سفید رنگ هستند نشکند . بعد از آماده کردن خزانه جو جوانه زده برای نشاندن آماده است .
وقتی چند خزانه به شکل مستطیل آماده شد داخل آن شده و شروع به خرد کردن گل های شخم زده داخل خزانه به وسیله پاها می کنند . بعد گیاهی را به نام "شوند" را داخل آن می ریزند . این کارها به علت آن است که این گیاه خاصیتی دارد که باعث کشته شدن حشرات در خزانه می شود. (امروزه استفاده از گیاه شوند بسیار کم شده و به جای آن از سموم و تقویت کننده ها استفاده می شود) .
داخل خزانه را با دست مسطح می کنند که در اصطلاح محلی به این کار" دَسانان" می گویند . بعد داخل خزانه را با آب پر کرده و بعد از نشست گل و لای جو جوانه زده را با دست به صورت افشاندن به داخل خزانه « تُم بیجار » میریزند .فردای آن روز آب خزانه را خالی کرده و بعد از دو روز به آن "سوته" اضافه می شود.
« سوته یعنی کاه را آتش میزدن و بعد آن را با دست به شکل پودر در می آوردن (حال ممکن بود ازکاه اتش زده شده در چهارشنبه سوری استفاده شود که شگون هم داشت ) » ریختن سوته به جو جوانه زده داخل خزانه به این علت است که کاه آتش زده یا همان سوته سیاه رنگ است و با ریختن آن بر روی خزانه باعث جذب نور خورشید شده و باعث رشد سریعتر آن می شود که البته این کار روبه حذف شدن است و به جای آن از روش گلخانه ای استفاده می شود.
وقتی زمین شالیزار اماده نشا شد بانوان زحمت کش شروع به نشا کردن مینمایند..

گردآورنده افسانه امانی


...




:: برچسب‌ها: رسوم گیلانی, کشاورزی در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۱/٢٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.