نوشته شده توسط : مهدی پور

شَنبَه روزا عیدهَ دَم          کَکو داده بودم لم

ژنک واشه چ کری          عیدهَ خرید نکری

واتمه چ خوای بکرم        خوای زهرمار بخرم

واشه کرا بهار آ       مرا کو زهرمار آ

خَلا خوایم چی خوایم        میوه خوایَم بی خوایم

واتمه ژنگ بی خیال         کهو بیار و خیار

واشه:

آجیل خوایم عی مشته       واتمه بوعه سی پیش کَه

واشه خردن هف سین خوا        واتمه اوسال دوسین آ

واشه خردن سماق خوا            واتمه چومنی چوماق خوا

واشه سونجو چ کری       واتمه سوپوس پِکری

واشه ماهی خوا وله         واتمه بیگه عسبله

عی دفه خردن  وَشته       چمه جانی مو عیشته

واشه سَمَنو هم هست        واتمه مرا بکش دست

واشه کفشم پاره است        واتمه گالیش چاره است

واشه:

شلوار ببین کجامه           واتمه بدوز بیجامه

واشه بریم به بازار          اونجا بخوریم نهار

واتمه ندارم چاره            عورو می خوریم تاره

هرچی واتمه دیله سی       چومنی کسی نه مسی

حریف نِبیمه عَوُون         کَکو شیمونه برون

خلاصه شیمنه بازار        با حال واحوال زار

قیمتی کو دفرسیم            دِه نِمونیم دَوَ زیم

کفشی کو دَفَرسیمه          نرخی واشه ترسیمه

خَلا به نرخ خونا            میوه به نرخ جونا

خلاصه بوام ترا       هرچی پول داریم همراه

فرا دومه عومیمه           کرایه پولی نومه

لطفا به ادامه مطلب بروید 


هسَه صَبا ده عیدا           فارسی بوام بو فردا

عَیده صبا آفتابا        بَلته چومنی آبا

واتمه دیَه آبه در      ماشی اومه چَمه وَر

ژنک بیزع زود بُرو         چَمه گا ورشه قولو

هی کس مَکره دِ سَس       شاید بوا مبو کس

آهسته متمونه          ککو جختمونه

ماشی اومه واشه های       مهمون نِخوایه آهای

عی دَفه خردن عیشته       چمه نقشه دمیشته

سَسِش پرمه به زاهار       چمه روزگار به تار

ناچار شیمونه برون         واتمه تویی ماشی جون

عیدت بوبو مبارک           (مَردی ره هم به دَرَک)

صد سال بومونی ت سق          ماشالله بَیره چ چق

خلاصه بعد از کمی         ژِنَک ژَنده چه مَکی

شیمونه آشپس خونه         واشه چمن دیل خونه

واشه چ بَرَم نهار            واتمه بوعه زهر مار

واشه ت کو نیرا سخت            واتمه سرآبر شلَخت

عومی مه ده ماشی ور            واتمه ماشی چه خبر

واشه که پیرا بیمه           دنیا کو سیرا بیمه

کاغذ بوعه تند وتیز         مرا وصیت نیویس

مرا واتمه عجب       شاید ماشی داره تب

واشه بعد از ذکرحق        بی نویس مرا نَثَق

از کو زوعه نِدارم          زوعه فقط ت دارم

عی جیریب عشته شنه            بقیه کینه شنه

از کو عمی مسیمه               بیمه سرا و سیمه

واتمه ماشی الهی                 صد سال مکشی آهی

خلاصه بعد از نهار                     واتمه پروردگار

عشته حکمتی را شکر                ببخش که واتمه کفر

هرچند ته عی با ده جیب                  مهمان ترایه حبیب

روزی ت آدَی به ما                      هیچکی نه فر دی سرا

منبع : نمنه پشت




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۱٢/٢٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.