نوشته شده توسط : مهدی پور

یا صاحب الزمان(عج)، آقا کاریرَه؟

الآن نجف یا کربلا مَندیرَه؟

هرجا مَندیره خدا اشت همراه

چمن دعا بَدرقه اشت راه

یا صاحب الزمان(عج)، آقا دِ بِری

مَردیمه از هَده ک ت غَم هَری

چده بومونم انتظاری دیله؟

آقا! آرس به داد ام قبیله

ام بی وفا مردم اشت یاد نینه

فقط خیال کَرن ک مُومنینَه

اَمه هیچی نیمینَه ت  اشتَن زونی

چرا دِ اَمَنه کَری مهربونی؟

مومن ، اشت وری کو خیلی شرمنده یه

به لطف اشت عه نفس کش زندیه

چمن خاص آقا بری چَمَه وَر

الهی اشت پا خاکِن چمَه سَر

از نی مِرم هده ک ت غَم هَری

چم وَر نی بری ایله سَحری

الهی زنده بومونوم تا ت بای

تا اشت سرباز بوبوم از اگر خوای

بعدا چم جانی ترا آدم از

ترا بی روح و روانی آدم از

جان اشت قابلی ندار آقا

جان بی لیاقتم بدار آقا

خاص آقا چم وجود اشت شن

چم همه بود و نبود اشت شن

چمه چمن چمه گوشن با زبون

اشت دیلی کو دَکَرن فقط خون

مهدی غریبه شیعه ین! امی شایَد بفهمه؟

اَینه نا مَحرمیمونه امی شایَد بفهمه؟

خوبه آدمونه مَردُم بَدینه

الآن ک بَد ببی ت نَه خشینَه

لطفا  به ادامه مطلب بروید


مهدی زهرا! ت امه را آرس

غریبی سید علی را آرَس

سید علی، خمینی دیگره

اشت جانی چمه خاصه رهبره

خداوندا! مهدی دِ خا کَینی با؟

مردیمونه اَمه بدا مهدی با

مهدی غریبه چَمه عون دیلی کو

مهدی بوعه بدا چَمه پیشی کو

یا صاحب الزمان آقا کَینی آی؟

شیعه هنی منتظرَ ه تا ت بای

بری تا من  بوبوم  اشت سرباز

کی آکری ت چمع  بخت و اقبالی باز؟

چمع  بخت و اقبال ک زونی ت ایره

چرا چ ور نِشی؟ من وا  تشیره

م وا  تشیره اشت دیداری را

من بمِرم  اشت خاصه جانی را

چمن گل آقا ترا بمِرم

اشت راه کو خاک و خاری پیگرم

خیلی غَریبیرَه چمن دیلی کو

آبرو ندارم از اشت پیشی کو

نبیمه عَه جوری ک ت خوایستیره

آدم آبِه ت اَمه کو خوایستیره

ایتِه بدا گناه مکرم آقا!

خسته آبیمه زندگی کو آقا

اشت وَری خیلی خجالت کَشم

نزونی ت اشت دوری چ کشم

چم جانی ترا الهی آدم

چم همه هستی ترا بی آدم

از اشت قربون ت دِ خوای کَینی بای؟

به خاطر حسین و زهرا ت مگه نخوای بای؟!

آقا بری دِ چمه جان اشت شن

چمه همه روح و روان اشت شن

هنوز نی چِ وَقت بَه نیَه تا ت بای؟

ام همه ظلم و جور وینی هَنی نای؟!

آقا بری تا امه آدم آبم

امه جزء خوبان عالم آبم

ایشالله سالم بومونی آقا جان

جلوی ظالم بومونی آقا جان

امه ترا دُعا کَرَم تا ت بای

خدایی جانی آدیم اگر خوای

اشت ظهوری را وا من  بمِرم

اشتن شفاعتی تکو ویگِرم

ایشالله خدمت بکرم ترا از

الهی بعدا بمرم ترا از

اشت قد و اشت قامتی قربون

آقا! چَمه جانی ترا قابل بوزون

منبع : وبلاگ بسم الله النور




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/۱٢/۱٢ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.