نوشته شده توسط : مهدی پور

مواد اولیه :

آرد برنج ، آرد گندم ، روغن ، مقداری آب و در صورت لزوم اندکی زعفران یا زرد چوبه .

ابزار ساخت :

میز پایه کوتاه مستطیلی (خَط)، گمج بزرگ (لاوک)یا (دیزَه )، فوکو(شبیه به گوشت کوب یا کفی پهن تر و از جِنس گِل پخته ) ، دیگ بزرگ برای جوشاندن آب ، سینی بزرگ لبه دار و اجاق .

طریقه ی ساختن لاکو :

ابتدا مقداری آب در داخل دیگ ریخته ، آن را روی اجاق گذاشته تا به جوش آید .سپس آرد برنج را در داخل سینی لبه دار ریخته و هر بار با ریختن یک لیوان آب و دست زدن (مالش دادن) سعی میکنیم تا آن را خمیر کنیم (مثل خمیر نانوایی). بعد خمیر را کاملا ورز می دهیم تا به شکل دایره هایی زخیم و نه چندان بزرگ در آمده (به ضخامت یک سانتی متر و به قطر 4 تا 5 سانتی متر)و آن ها را در داخل آب جوش قرار می دهیم تا کاملا پخته شود .

برای پی بردن به پخت کامل خمیر ، یکی از دایره های خمیری را از آب جوش بیرون آورده و داخل آنرا نگاه کرده که پخته شده یا نه .  در صورت پخته شدن ، آن ها را از آب خارج کرده و در ظروفی ریخته و مقداری آرد گندم روی آن می پاشیم و خوب ورز می دهیم و به صورت گلوله ای بزرگ در آورده (آرد گندم باعث شیرین شدن خمیر و مانع چسبیدن به دست می شود )در این مرحله آن را لاسو گویند (خمیر پخته شده = سو ندیده )

سپس خمیر را به صورت تکه های کوچک گلوله ای شکل در آورده و با استفاده از فوکو و کوبیدن این وسیله روی گلوله ی خمیری کوچک که روی میز پایه کوتاه مستطیلی (خَط) گذاشته شده است اقدام به پهن کردن خمیر گلوله ای شکل می نماییم (روی میز پایه کوتاه قدری روغن می ریزیم تا خمیر به آن نچسبد )که به شکل دایره هایی بهضخامت یک یا دو میلی متر وبه قطر 25 تا 30 سانتی متر که نقش ته فوکو روی سطح خمیر پهن شده حک شده است تا خوب آب آن رفته و پخته شود .سپس آن را می خورند

در گذشته لاکو را با فسنجان خشک (لاکو کباب )و یا در ایام رغائب با حلوای تر می خورند ولی بیشتر اوقات موقع عید اقدام به ساخت لاکو می کردند .

عکس : سرکار خانم معصومه مفیدیاز شبکه اینتررنتی نگاه

متن : کتاب تاریخ شفت - نادر افشاریان

گردآورنده : وبلاگ نصیرمحله


...




:: برچسب‌ها: شیرینی های گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/۱٠/٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.