نوشته شده توسط : مهدی پور

1- چله بزرگ ویا به زبان تالشی (پیلَه چیله)


2- چله کوچک و یا به زبان تالشی (روکه چیله)


در کتاب گیلان از چله به عنوان گرامیداشت شب اول زمستان که‌از فردای آن تاریکی کاستی می‌گیرد و خورشید هر روز قدری بیش از روز پیش بر جهان روشنایی می‌افکند، یاد شده است.
در فرهنگ مردمان گیلان، سه ماه زمستان به دو چله تقسیم می‌شود:" پیله چله "یا "چله بزرگ" که از اول دی آغاز و تا دهم بهمن ادامه می یابد و " روکَه چله " یا "چله کوچک "که از دهم بهمن تا ۲۰اسفند است.

"پیله چله "را در گویش عامیانه "پیله برا" ( به معنی برادر بزرگ ) نیز می گفتند و معتقد بودند در این مدت هوا سرد و گزنده و احتمال بارش برف زیاد است و برفی که در این مدت می بارد نیز دیرتر آب می شود.

"کوچه چله"یا "روکَه برا" نیز با بارش برف و باران و کولاک همراه است و از زبان چله کوچک بازگو می کنند که می گوید : اگر عمرم به اندازه عمر برادر بزرگم ( چله بزرگ ) می بود پیره زن نشسته در برابر تنور و کودک داخل گهواره را از سوز سرما خشک و بی جان می کردم

مردم گیلان همچنین بر این باور بودند که اگر در سالی چله خشکی شود یعنی برف کم ببارد و روزهای آفتابی فصل زمستان بیشتر باشد سال بعد زراعت خوب نخواهد بود و مردم و دامهایشان دچار بیماری می شوند .

کتاب گیلان
گردآورنده افسانه امانی


...




:: برچسب‌ها: فرهنگ گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/٩/۳٠ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.