نوشته شده توسط : مهدی پور
‏‎
***********
اهمیت گیلان از قرون وسطی به خاطر تولید ابریشمش شناخته شده‌بود. بنا بر سفرنامه
مارکوپولو در قرن سیزدهم، ابریشم تجار جنوایی را از کریمه از آن سوی خزر به گیلان می‌کشاند. تولید ابریشم در عهد صفوی بنا بر گفته ژان شاردن ۱٫۷ میلیون پاوند و بنا بر گفته آدام اولئاریوس ۲٫۱ میلیون پاوند بود. اوضاع بحرانی قرن هجدهم منجر به کاهش شدید آن به ۳۶۰ هزار پاوند شد. در تیمه اول قرن نوزدهم رشد شدیدی کرد تا جایی که در ۱۸۴۰، تولید گیلان که پنج ششم کل تولید بود به یک میلیون پاوند و در ۱۸۶۴ به اوج ۲ میلیون و ۱۹۰ هزار پاوند رسید. با استفاده از پیله‌های کرم ابریشم از ژاپن در پایان قرن، تولید به اوج قبلی خود رسید ولی با رقابت با ژاپنی‌ها و دیگران قیمت پایین ماند و ارزش صادرات به بیش از ۴۰۰ هزار نرسید.

گیلان در ایران بیشتر برای تولید و صادرات برنجش شتاخته می‌شد. تولید برنج در گیلان از ۱۵۰ میلیون پاوند در ۱۸۶۵ به ۳۹۲ میلیون در ۱۸۷۲ رسید. عمده تولید در ایران مصرف می‌شد و بخش ناچیزی صادر می‌شد. پس از اختصاص زمین‌های برنج آسیای مرکزی به پنبه در آخرین دهه این قرن این مناطق به غلات خارجی وابسته شدند. تکمیل راه آهن بین دو سوی خزر به ایران امکان داد نیاز فزاینده آسیای مرکزی را تامین کند. نتیجتاً صادرات سالیانه برنج به روسیه از گیلان از ۲۵۰۰۰ پاوند در ۱۸۷۰ به ۳۱۴۰۰۰ در آخرین دهه قرن رسید.

تولید و صادرات زیتون، کنف، و چوب هم در آخرین دهه قرن نوزدهم توسعه یافت. در ۱۸۹۰، تولید زیتون تحت کنترل یک شرکت یونانی به نام کوسیس و تئوفیلاکتوس که تحت حمایت روسیه بود در آمد. در ۱۹۰۲ شرکت یوژنو روسکو تولید کنف در گیلان را بر عهده گرفت و محصولاتش را به روسیه صادر کرد.(تاریخ گیلان قرن 19 )
لطفا به ادامه مطلب بروید

استان گیلان بدلیل مجاورت با دریای کاسپین، بهره گیری از باران فراوان، رطوبت کافی، رودخانه‌های فراوان و خاکهای آبرفتی یکی از قطبهای کشاورزی و حاصلخیز کشور بوده و در تولید محصولات کشاورزی و تأمین نیازهای غذایی نقش اساسی دارد. در این استان 47درصد جمعیت شاغل استان در بخش کشاورزی است که 22درصد بالاتر از میانگین کشور می‌باشد. از کل مساحت استان حدود 30درصد را اراضی کشاورزی، 18/3 درصد را مرتع و 40درصد را جنگل تشکیل می‌دهد. این استان یکی از قطبهای مهم کشاورزی کشور است واز محصولات عمده زراعی استان می توان به برنج با سطح زیر کشت 76/8 درصد، حبوبات با سطح 6/8 درصد، گندم و جو با سطح 8/6 درصد، نباتات علوفه ای با سطحی حدود 5درصد، سبزی و صیفی با سطح4/8درصد و دانه‌های روغنی سطحی حدود1/1 درصد نام برد.
310 هزار هکتار از اراضی کشاورزی استان (معادل 75/6درصد) با تولیدی بالغ بر 1/5 میلیون تن (معادل 65درصد کل میزان تولید محصولات کشاورزی) هر ساله زیر کشت محصولات مختلف زراعی قرار می‌گیرد. از محصولات عمده باغی استان می توان به چای با سطح زیر کشت 29600 هکتار، زیتون با سطح 6676 هکتار، کیوی با سطح 3287 هکتار، توت نوغان با سطح 10984 هکتار و مرکبات (پرتقال، نارنگی، لیموترش و شیرین، نارنج و...) با سطح 105594 هکتار نام برد.
در این میان برنج با زیر کشت 238040 هکتار و میزان تولید1/1 میلیون تن (برابر 72/8 درصد کل تولید محصولات زراعی) رتبه اول را در استان از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید به خود اختصاص داده است. همچنین از کل اراضی کشاورزی استان 63/5% آبی و 5/36% دیم می باشد. این استان در سطح کشور با دارا بودن رتبه دوم از نظر میزان تولید حائز جایگاه ویژه ای می باشد. که اکثر این محصولات در انبارها نابود و بدست مصرف کننده نمیرسد .در مجموع با مدیریت غلط و واردات کنترل نشده بی رویه سیاست تجارت هندی و چینی ووو ، تمام کشاورزی رو بنابودیست و گیلان بتنهایی توان رقابت کشاورزی با کشور ترکیه را دارد که معادل صادرات نفت ما سرمایه تولید میکند را بنابودی کامل میکشانند ..


منابع: تاریخ گیلان:منوچهر ستوده:فومنی گیلانی: عبدالفتاح : بنیاد فرهنگ گیلان




:: برچسب‌ها: مقالات گیلانی, مقالاتی در مورد گیلان, محصولات شهرستان شفت
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/٩/٢٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.