نوشته شده توسط : مهدی پور

روستاییان به اشتباه به این حیوان خوک میگویند، نام علمی این حیوان Sus scrofa attila میباشد و در فارسی نام صحیح آن گراز میباشد.

 آنها بسیار قوی هیکل اما منزوی هستند و در مکانهایی که انسان در آن رفت و آمدی ندارد و در سوراخهای حفر شده در زیر ریشه ی درختان زندگی می کنند، در برکه هایی که از باریدن باران و یا جوشیدن چشمه ها در جنگل بوجود آمده برای خودشان چاله هایی از گل درست میکنند و برای از بین بردن انگلها و خنک شدن (در تابستان) در آن قلط می زنند.

گرازها معمولا شبها با بچه هایشان برای خوردن غذا بیرون می آیند و البته بی آنکه بدانند به باغچه و مزارع آسیب می رسانند، که به نظر من اگر یک سگ داشته باشید به هیچ وجه به باغتان نزدیک نخواهند شد و دیگر نیازی برای شکار آنها به این بهانه نیست (خودم این کار را تجربه کرده ام).

غذای گرازها : بذر درختان جنگلی، میوه گیاهان، حشرات کوچک، قارچ و حتی لاشه ی جانوران مرده می باشد. این جانوران با شخم زدن زمین خدمت بزرگی به جنگل وطبیعت می کنند و باعث رشد بهتر گیاهان که منبع تولید اکسیژن در سیاره ی ما هستند می شوند. دوره آبستنی گراز 4 ماه است و 4 تا 10 بچه به دنیا می آورد، سن بلوغ گرازها در 1.5 سالگی است و حدودا 20 سال عمر می کنند.

من در روز هم آنها را در قسمتهایی از جنگل که با انبوه درختان احاطه شده است دیده ام، وقتی صدای پای انسان را میشنوند بیحرکت در میان شاخه ها می مانند اما اگر ببینند که به آنها نزدیک میشوید پا به فرار میگذارند و اگر در سر راهشان قرار داشته باشید ممکن است آسیب ببینید.

در سالهای پیش که تعداد این حیوانات در جنگل بسیار کم شده بود کم کم نسل شکارچیانی مانند پلنگ، گرگ و خرس هم رو به کاهش گذاشت اما امیدوارم حالا که تعداد گرازها در جنگل رو به افزایش است دوباره این شکارچیان هم به جنگلهای استان گیلان باز گردند و به وفور دیده شوند. 

 


منبع :http://kolkapis.blogfa.com




:: برچسب‌ها: جانوران و حیوانات شهرستان شفت, حیوانات و جانوران گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/٦/٧ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.