نوشته شده توسط : مهدی پور

گیله مَرده بی بجار
هسایه فصل ِباهار
قاوه خانه نیشتائی
کَله گب زئن دری ؟!
چی بوبوست
تِه بَج و کج
تِه خییار باغ و
تِه او خَربُزه باغ …
چی واسی دَوَسته یه تِه مورغ لان
دِ واجامَ نکاری
کَرا بازاره مئن
واجام و مارغانه یا هیئن دری !
او زمات گوفتی
کی سومبور
مِه حکیمه ، مِه دوا
هسا ترسی
چی واسی جه سومبوران ؟!
هسا دِ تون و تِه زاک
ویریزیدی صوبه زود
بودؤب بودؤب
کَرا شیدی کارخانه
چره دس جَندَره کارخانه دارید ؟
دوبیدی صوب تا غوروب
آئیدی خانه
شِمه پَلا تییان
دِ ناره گرمه پَلا
دِ نارید سیر و پییاز و باقَلا …
دونه سانِه خوشکه نان
دارید بَدَس
شَو اونا جول فوکوئید
دِ هسا نا ناریدی
شِمه زاک و زوکانه جه زیندیگی
شیرین نَقلان بوگوئید
دینمه کی لب ِ جیر گب زنیدی
دانَمه فوش دیهیدی
نانَم کی یا ، نانَم چی یا …
گیله مَرد
نان چیسه ؟
مگه او زمات نوگوفتی تو خودَت
نان مِه ره پَلا نیبه !
من و مِه مورغ و پیچا
مِه سَک و مِه سوکولِه …
جه پَلا سئرا بؤمی !
چره هسا گیله مرد
دیچائی تِه اَبرویا
هَتو آل فوتورکسانا مانی لاب
چی بلا تِه سر بامو ؟
تو نانی ، من دانَمه
ولی گوفتان نتانَم !



واگردان فارسی :

ای گیله مرد بی شالیزار
هم اکنون فصل بهار است
قهوه خانه نشسته ای
داری حرف های بیهوده ی دور منقلی می زنی ؟!
چه شد ؟
برنج و کرم ابریشم ات
باغ خیار تو و
آن باغ خربزه ات …
برای چه در مرغدانی ات بسته است
دیگر گوجه فرنگی نمی کاری
داری از بازار
گوجه فرنگی و تخم مرغ می خری !
آن زمان می گفتی
که زالو
دکتر و دوای من است
حالا
چرا از زالو ها می ترسی ؟!
حالا تو و فرزندت
صبح زود از خواب بر می خیزید
دوان دوان
به کارخانه می روید
چرا زیر دست کارخانه دار را نگاه می کنید ؟
صبح تا غروب دوندگی می کنید
به خانه می آئید
دیگ پلوی شما
از پلوی گرم خالی ست
دیگر سیر و پیاز و باقلی… ندارید
دوسه عدد نان خشک
در دست دارید
که شب بر آن فکّ و دندان می کوبید
دیگر توان ندارید
برای بچه ها و فرزندانتان از زندگی
داستان های شیرین حکایت کنید
می بینم زیر لب حرف می زنید
انگار فحش می دهید
نمی دانم به کی ، نمی دانم به چی …
گیله مرد
نان چیست ؟
مگر تو خودت آن زمان نمی گفتی
نان برای من پلو نمی شود !
من و مرغ و گربه ام
سگ و خروس ام …
از پلو سیر می شویم
هم اکنون چرا گیله مرد
ابروهای ات را به هم آورده ای
مثل کسانی که جن به آنها هجوم آورده است
چه بلائی بر سر تو آمده است ؟
تو نمی دانی ، من می دانم
اما نمی توانم گفت !

منبع:gile-tanz.persianblog.ir
گردآوری : سایت کرکان بندرانزلی




:: برچسب‌ها: اشعار گیلکی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/٢/۱٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.