نوشته شده توسط : مهدی پور
15اردیبهشت هر سال ،همزمان با گرم شده هوا ، شروع رسمی نشاء برنج در شالیزار های گیلان ، می باشد .کشاورزان منطقه به این هنگام عبارت " 45 روز از بهار " را بکار می برند. .آنان باید آنقدر دیر نشاء نگنند تا برداشت شان همزمان با باران های آخر تابستان همراه گردد . شخم و مراحل آماده سازی زمین برای کشت همه بایستی ظرف چند روز ابتدائی بهار انجام گیرد. کشاورزان منطقه به این موسوم کاری عبارت " تا ب کار " را بکار می برند که " تاب " به گویش محلی بمعنی عجله و شدت کار می باشد .
کشاورزان شالی کار گیلانی اغلب خرده کشاورزند یعنی دارای زمین زیر کشت بسیار کمی هستند . سه یا چهار هکتار زمین هیچگاه در آمدی مکفی برای یک خانوار نیست ضمن اینکه کشاورزان برنج کار با دشواری ها ئی نظیر ارزانی قیمت فروش محصول خود مواجه هستند .
پس از آماده سازی مزرعه برای کاشت ، زنان کشاورز وظیفه پرورش نهال برنج و نشاء آن را بعهده دارند .این خانم ها در هنگام نشاء با سختی های فراوانی مواجه اند از جمله اینکه صبح ها با طلوع آفتاب با پای برهنه ، در میان آب و گل ، آنهم بصورت خمیده تا غروب آفتاب مشغول نشاء می شوند . به دلیل اینکه مادام بایستی با کمر خمیده کار کنند صورت آنان پف کرده است و دست و پا هایشان اغلب چروکیده و زیر ناخن های آنان در تماس مدام با آب و گل پوسیده و عفونی می گردد.
این زنان نقش عمده ای در معاش خانواده خود را بعهده دارند بااین اوصاف در هیچ جا تقدیری از زحمات شان صورت نمی گیرد . رنج هایشان سود های باد آورده دلا لان برنج می گردد که بی هیچ زحمتی ، محصول شان را دست بدست می چرخانند و یا تجار پشت میز نشینی که تنها با تلفنی ، میلیون ها تن برنج وارد می کنند و میلیون ها برابربیشتراز زحمتکشان بهره می برند .
امروزه قیمت تمام شده محصول بدست آمده با قیمت فروش آن بسیار نزدیک گشته است ، کشاورزان دلزده از کار خود در ندانم کاری مانده اند . بسیاری از کشاورزان از سر نا چاری به کار خود مشغولند ، آنان امکانات بهره وری و مکانیزه را در اختیار ندارند .فرزندانشان به دلیل عدم کفایت در آمد کشاورزی سر به شهر ها گذاشته اند .
با این توضیح تصمیم به اصلاح اراضی زیر کشت در سال های اخیر ستودنی است اما بسیاری از کشاورزان از کار انجام شده و آنهم بصورت نا تمام راضی نیستند و یا قانع نشده اند . بسیاری از شالیکاران تصمیم به تغییر برنجکاری به پرورش ماهی گرفته اند و این در حالی است که اگر بازار ماهی اشباع شود آن نیز سرنوشتی بهتر از برنج نخواهد داشت .بسیار ی از آنان زمین های شان را به چوب حراج گذاشته اند تا برای همیشه از شر کشاورزی آسوده شوند . سرنوشت برنجکاری می رود تا همچون توتون کاری و پرورش کرم ابریشم و اخیرا چای را پیدا نماید .
به نظر می رسد کشاورزی این منطقه نیاز به حمایت جدی دارد . مکانیزه کردن مراحل کشاورزی ، تشکیل کلاس های متعدد برای کشاورزان در آشنائی با کشاورزی صنعتی ،عملی نمودن طرح های مهندسی شده همه و همه نیاز های ضروری و فوری کشاورزی برنج است .
باید به این واقعیت واقف بود که رشد و بالندگی حوزه های حتی کوچک می تواند در مجموع کلان خود، در رشد و بالندگی و خود کفائی کشور سهیم باشند .

نویسنده : آقای یونس محمدپور


...




:: برچسب‌ها: مقالات گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٢/٢/۱۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.