نوشته شده توسط : مهدی پور

 

با فرا رسیدن ماه اسفند ، بوی خوش بهار به مشام می رسد . بهاری که همراه خود عید و عیدی دادن و بهتر از آن عیدی گرفتن ، شکوفه های درختان ، سرسبزی ، دیدار اقوام  ، شیرینی و آجیل  ، لباس نو و … را به ارمغان می آورد .

منطقه شفت  با مردمانی مهمان نواز و خونگرم همه ساله با نزدیک شدن عید نوروز به مانند دیگر نقاط کشور ، به خانه تکانی که به زبان تالشی  به آن « دَپَرچین ،آپَرچین» می گویند مشغول می شوند .

« دَپَرچین ،آپَرچین »  با کمک همه اعضای خانواده انجام می گیرد و به نحوی که کارهای سنگین مانند : جابجایی فرش ،شستن و انداختن آن بر روی دیوار برای خشک شدن و کارهایی از این قبیل را مردان انجام می دهند .

از جمله کارهای مهمی که در گذشته با فرارسیدن اسفندماه و نزدیکی بهار انجام می شد ، « گل کار » خانه های گلی بخصوص در روستاها بود .

روستائیان منطقه شفت  مقداری گل را به همراه ساقه  شلتوک و آب مخلوط می کردند و آنقدر پابرهنه آن را لگد می زدند تا حالت چسبندگی به خود بگیرد ، سپس آن را با ماله چوبی برای ترمیم قسمت هایی از کف و دیوار اتاقهایشان استفاده می کردند .

ناگفته نماند  « گل کار » کار مشکلی است و همه نمی توانند این کار را انجام بدهند ……

 برخی دیگر از رسومات منطقه شفت  از جمله : پا زدن خانه ، عیدی گردش ، بیج بیج  ( جنگ تخم مرغها ) ، پخت شیرینی خانگی ، عید گردش کودکان ، مراسم مخصوص سیزده بدر ، خوردن سبزی پلو با ماهی و …… می باشد .

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)


...




:: برچسب‌ها: آیین و رسوم گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/۱٢/۱٥ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.