نوشته شده توسط : مهدی پور


درباره خصوصیات مردم گیل  چنین آمده است:

گیلانیان کنونی مهمان نواز . زود آشنا و دیر جوشند و با نارساتر از خود مهربانند. با سال های اخیر ضوابط اجتماعی مردم روستا نشین بر مبنای خودیاری و یاری به دیگران بود.

آثار این خصایل هنوز در بسیاری از مناطق کوهستانی دیده می شود.از جمله:

در عروسیها بیشتر مدعوین هدایای عروس و داماد به نقد یا جنس هدیه میکنند که هدیه و نام هدیه دهنده به آواز بلند در مجلس اعلام میشود و شخصی هم مآمور ثبت نام و نشان و نوع و میزان هدیه میشود تا مدرکی برای انجام عمل متقابل در موقع مشابه بوده باشدو این تشریفات را شادباش گویند.

در بعضی مناطق گیلان به هنگام اصابت مصیبتی. خانواده ی عزادار را از طبخ معاف می دارند و همسایگان با ارسال مجمعه های غذا و شرکت در تسلی و همدردی غمزدگان را یاری می کنند و انها را تنها نمی گذارند. چنانچه متوفی مرد یا زن اول خانواده باشد اهل ده اعم از زن و مرد در یک روز به اجتماع به کاشتگاه متوفی رفته کار شخم و شیار و کاشت را دستجمعی انجام داده و به ورثه می سبارند. بعد به مزرعه ی خویش می روند. به این عمل سر فوتی گویند.

عروس و داماد نیز قبل از آنکه زندگی مشترک را آغاز کنند ملزوم هستند در موقع کشت یا وجین یا درو  لااقل یکبار با خانواده همدیگر همکاری کنند. فی المثل:عروس وظیفه دارد حداقل یکروز با دوستان دختر به مزرعه خانواده داماد رفته و در کار نشا یا وجین با آنان یاری رساند و همچنین داماد نیز موظف است حداقل یکروز با دوستان خود به مزرعه ی خانواده عروس رفته و در کار شخم و شیار با اولیای عروس همکاری نماید. این اعمال نیز غالبآ با ساز و نقاره تقدیم هل وگل به هم صورت میگیرد و نام این مراسم را نیز یاور دهی گویند.


...




:: برچسب‌ها: آیین و رسوم گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/۱٢/٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.