نوشته شده توسط : مهدی پور

 


آئو = فریاد از تعجب زیاد

آغوز بازی = گردو بازی

آغوز دار = درخت گردو

آمختن = تربیت کردن

آهین = آهن

ایسان = وایستادن

ازازیل = شیطان ، نا آرام

اجیک = کرمهای ریز

اوشتر = آنطرفتر

اویتا = اون یکی

ایوارکی = به یکباره

النگ = پشت پا

اویستی = هوو

ایاز = شبنم

ایشه = از کلمات اکراه و نفرت

بیشتاو = بشنو، گوش کن

بج = برنج

بجار = مزرعه برنج

بجارکله = محل کشت برنج

بجارمرز = مرز و حد بجار

بج بینی = درو برنج

بوچومسته = خمیده

بلگ = برگ

بینیشته دختر = دختر در خانه مانده ، دختر ترشیده

پیلی = بزرگ

پاچ = کوتاه قد

پاماله = ردپا

پرکش = لرزش

پساپس = عقب عقب

پلا = پلو

پلاخور = تحت تکفل

پلادهی = اطعام

پلُخ پلُخ = قلقل

بوخوسه= گندیده

پیچا = گربه

پیسخال = اندک

تومانا واس= تمام شد

توم بجار = خزانه نشای برنج

 


توشک = هسته

توشکا فیشان= هسته رو بنداز دور

تاشتن = تراشیدن

تاکودن = تا کردن

تاودان = پرتاب کردن

توت کله = باغ توت

تیان = دیگ مسی

جُر = بالا

جاجیگا = جای خواب

جهندم = جهنم

جیگاداهان = پنهان کردن

جیویشتن = در رفتن بی سر و صدا

چوچار = سوسمار

چوم براه = منتظر

خاش = استخوان

خاش والیس = چاپلوس

خون دیمیر = خون مردگی

دست کلا = دست زدن

داز = داس

دسکل = هل دادن

دشادن = روپوش گذاشتن-سر کسی کلاه گذاشتن

دیم پر = سروصورت

رافا = منتظر

رخشن = مسخره کردن

زنمار = مادر زن

زاما = داماد

زواله = سر ظهر

سراجور = سربالا

سراجیر = سرپایین

سگجان = سخت جان

سولاخ = سوراخ

سیا کلاچ = کلاغ سیاه

شیت = لوس-کشک

شاتا = ساده لوح

فاندرستن = دیدن

فاکش = کشیدن

فیشادن = دور انداختن

فیلفیل = فلفل

فوچومستن = دولا شدن

فادخ فاگیر = بده بستان

فو ووردن = بلعیدن

قابدان = کتری

قوبیل = قبول

کاول = گاو آهن

کخ = کف

کفتن = افتادن

کمربجور = بالاتنه

کمربیجیر = پایین تنه

کمری = کسی که از ناحیه کمر دچار مشکل است

کوناکون = عقب عقب

کون بکون = پشت سر هم

کونمان = خشتک شلوار

کونوس = ازگیل

گرمالت = فلفل

گولی = گلو

لانتی = مار

لافند = ریسمان

لچ = نوک

لس = شل

مارمرد = شوهر مادر

مچه = چانه

مرد برار = برادر شوهر

مرد خواخور = خواهر شوهر

مرغانه = تخم مرغ

مق = میخ

نوخون = سرپوش دیگ

واز = پرش

ورزا = گاو نر

وینجی = سقز

ویشتر = بیشتر

هسا = همین الان

هوشان = همانها

یاد گیفتن = یاد گرفتن

یامان = ورم عمومی بدن




:: برچسب‌ها: ادبیات گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/۱٢/٥ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.