نوشته شده توسط : مهدی پور

برنج ، سبزیجات مختلف ،حبوبات ، گوشت و طیور (خانگی ،صید شده )،و ماهی (به ویژه دودی و شور )پر استفاده ترین غذا های مردم منطقه را از گذشته های دور تشکیل می دادند . مردم منطقه شفت با وجود فراوانی دام در منطقه ، کم تر از گوشت قرمز استفاده می کردند.

شفتی ها نان را غذایی کم انرژی می دانستند . نان بیشتر در نواحی کوهستانی شفت میان تالش ها مصرف می شد .مردم آن نواحی گندم و جو هم می کاشتند .

ملگونف که در سال 1860 در گیلان بوده و از شفت دیدن کرده است در کتاب خود می نویسد : (( در بعضی از دهات شفت مردم گندم هم می کارند)).

در روستای گنجار محله ای به نام گندم آرد وجود دارد . اگر چه اکنون در آنجا به این کار نمی پردازند .اما همین نام نشان میدهد که در گذشته در آن نواحی گندم می کاشتند .

در ییلاق دیر ، طلاب بره و برخی از ارتفاعات و دامنه های کوهستانی شفت در گذشته اقدام به کشت گندم و جو می کردند و از آن نان درست می کردند .

خورشت که همراه کته (پلا ) خورده می شود در این منطقه متنوع بوده و شامل : سیاه قاتق (فسنجان ) موتنجن ، تورشِ کباب ، تورشِ واویجکا ، (واویشکا ) ، سیر قلیه ( که در گذشته با گوشت غاز = شلخت درست می کردند )، آلو مسمّا، قیمه ، کولی غورابیج ، شوید خالی ، ترش تره ، باقلا قاتق ، میرزا قاسمی ، شیرین تره ، چواش تره ، شورِ تره ، سیر تابه ، باقلا پله ، واویشته تره ، کویی تره ، کله کباب ، تورشِ آش ، ( که پختنش برای زمان خاص است ) و اسفناج تره می شده است .

غذا های ساده : دوشاب ، تخم اردک ، تخم مرغ ، دوغ ، ماست ، شیر و پنیر ، نیز وجود داشت که اغلب همراه کته (پلا ) در موقع قلی نهار ( غذای میان صبح و ظهر حدودا ساعت 10 صبح ) خورده می شد .

مردم منطقه شفت در گذشته چهار نوبت غذا می خوردند :

1-صبحانه که صبح زود مصرف می شد

2- قلی نهار که در فاصله ی صبح و ظهر حدود ساعت ده می خوردند

3- نهار

4- شام

در این چهار نوبت اغلب برنج (پلا ( رکن اصلی غذا را تشکیل می داد . از خوراکی های شیرین مردم شفت می توان به لاکو ( نان برنجی طعم دار مخصوص شفت )، فرنی ، قیماق ، حلوای رغائب را نام برد .

از وسایل پخت غذا در گذشته  : تیان ، گمج ،و خرکاره را می توان شمرد . اجاق هایی  که برای پخت غذا در گذشته مورد استفاده قرار می گرفت شامل :کوری (  کوره گلی )، کله چاله و هیزم آتش باسه لنگه (سه پایه فلزی ) بود که بعدا منقل ، چراغ سه فیتیله ای ، والور و سرانجام اجاق گاز تغییر کرد .

مردمی که در حاشیه های رودخانه ها زندگی می کردند بخش قابل توجهی از غذایشان را ، ماهی (کولی ) تشکیل می داد ، مانند مردم روستاهای حاشیه رودخانه امامزاده ابراهیم و سیاهمزگی که در منزل برخی از آنها خوم (خم ) برای شور کردن ماهی نیز بود .

منبع : کتاب تاریخ شفت

گردآورنده: وبلاگ نصیرمحله

کپی برداری از این مطلب با ذکر نام ( وبلاگ نصیرمحله ) بلا مانع می باشد


...




:: برچسب‌ها: شهرستان شفت, آداب وسنت های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/۱٠/٢٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.