نوشته شده توسط : مهدی پور

مورخان یونانی، گیلان را به نام های کاسپی، کادوز و کاتوش و گلای نام برده اند. رابینو، بر این عقیده بود که گیلان از واژه ی اوستایی وارنا( نام ناحیه ای در شمال کوه البرز) مشتق است.

الکساندر خود زکو می نویسد:

"نام این ایالت که ساکنانش گاهی آن را گیل، زمانی گیلان و گاهی گیلانات می نامند در واقع معرف سرزمین باتلاقی است. در لهجه ی محل یمردم این سرزمین، گیل به معنای گِل به کار برده می شود ژو گیلان و گیلانات، هردو صورت جمع این اسم هستند.

جغرافی نوسان اسلامی زمین های رسوبی دلتای سفیدرود را جیل یا جیلان می نامند.


گیلان در دوران هجوم عرب ها دارالمرز نامیده می شد، چون حدود متصرفات اعراب در این نقطه پایان یافت.

ازآنجا که این سرزمین محل سکونت طوایف گیل یا به گفته یونانیان کادوسی بوده به گیلان معروف شده است. ناحیه ی کوهستانی آن در قدیم دیلم و مردمان آن را دیلمی می نامند.

سرزمین گیلان قبل از صفویه به دو ناحیه ی "بیه پیش" و "بیه پس" مشهور بود و شهر رشت امروزی از نقاط عمده ی گیلان "بیه پس" محسوب می گردیده است و نواحی لاهیجان و لنگرود و رودسر"بیه پیش نامیده می شد.

 




:: برچسب‌ها:
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/٧/۱٠ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.