نوشته شده توسط : مهدی پور

خدایا

زمونَه من سیر آکردَه ،خدایا                   هَمَه ی کو دیلگیر آکردَه ،خدایا

دلم خونه ، چمن چِمِن چمونی               سییا خری ویر آکردَه ، خدایا

اسرکَه چِم ، چَدَه ز ناله بکرم ؟                   چرا خَنده دیر آکرده ؟ خدایا

کو کو تیتی صداش خیلی جوونَه             زمونه آی پیر آکردشه ، خدایا

دلم وا ، شی ت آخر ، نازنینم                   ولون وَفا کی را کَردَه ؟ خدایا

چرا ت آشنائی خاطر آشَه ؟                        چرا جا خایرا آکرده ؟ خدایا

..................برگردان فارسی..................

زمانه مرا از زندگی سیر کرده است ، خدایا

مرا از همه کس دلگیر کرده است ، خدایا

دلم خون است و چشمانم گویی

ابرهای تیره اند که سرازیر شده اند ،خدایا

با چشمان اشک آلود چقد ناله سر دهم ؟

چرا خنده بر لبانم نمنشیند ؟ خدایا

آواز فاخته ، شور جوانی دارد :

روزگار آن را پیر کرده است ، خدایا

دلم به من ندا می دهد که سر انجام خواهی رفت :

گل ها برای چه کسی وفا کرده اند ؟ خدایا

چرا روز آشنایی را زود فراموش کردی ؟

چرا تنهایم گذاشتی ؟ خدایا

منبع : کتاب شاعران تالش


...




:: برچسب‌ها: شعر تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/٦/۱٦ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.