نوشته شده توسط : مهدی پور

سال هاست بچه ها و مردم روستا از او به بزرگی یاد می کنند. او که از آتش، جان سالم به در برد با چهره ای کاملاً متفاوت زیست و اسطوره جاودان فداکاری و ایثار به معنای واقعی شد. او اکنون یکی دیگر از قهرمانان درس فداکاری کتاب های فارسی دانش آموزان کلاس سوم ابتدایی در کنار ریزعلی خواجوی(دهقان فداکار) و شهید حسین فهمیده است، معلم فداکاری که متولد سال1333 بود و آن زمان معلمی کلاس پنج ابتدایی مدرسه روستای بیجارسر شفت را بر عهده داشت.

در 18بهمن76 ساعت 11صبح بر اثر وزش باد شدید و طوفانی بودن هوا بخاری کلاس دوم آتش گرفت و منجر به آتش سوزی کلاس شد. بچه ها را یکی یکی به همراه معلم دیگری از کلاس بیرون آورد اما در این مدت آتش تمام کلاس را فراگرفته بود، وقتی خواست بیرون بیاید در بسته شد و به دلیل اینکه در کلاس از درون دستگیره نداشت، در داخل کلاس گیر افتاد.

او خود را به شعله های سوزان انداخت تا برای همیشه پروانه شدن را به دانش آموزان بیاموزد. گرچه از ناحیه سر و صورت دچار سوختگی شدید شد اما زخم روزگار او را چون معلم ایثارگری که طپش قلبش با ضربان قلب دانش آموزانش به صدا درمی آمد، ماندگار کرد.


بینی و لب و گوش هایش از سوختگی فرو رفته، هر دودستش از شدت سوختگی قطع شده و از کار افتادند، به طوریکه هیچ کاری با دست هایش نمی توانست انجام دهد. اندامی نحیف و قدی کوتاه و جثه ای ضعیف، نمایشگر درد ناشی از جراحات وارده بر اوست تا جایی که 17بار عمل جراحی شد.


پس از آن به پاس فداکاری این معلم از جان گذشته نام مدرسه به مدرسه «معلم ایثارگر حسن امیدزاده» تغییر یافت.

 او به همین واسطه چند سال پیش، مدال لیاقت از ریاست جمهوری وقت ایران دریافت کرد که توسط آموزش و پرورش به وی اهدا شد.

حالا این معلم فداکار پس از سال ها تحمل رنج ناشی از سوختگی، در شب چهارشنبه گذشته 28 تیرماه 91 در سن 58 سالگی در بیمارستان شهرستان فومن دعوت حق را لبیک گفت و به دیار باقی شتافت.


پیکرش با حضور مسئولان استانی و شهری، در زادگاهش روستای بیجارسر شهرستان شفت در غرب مرکز استان گیلان آرام گرفت.

روحش شاد یادش گرامی

منبع : گیلان آنلاین




:: برچسب‌ها: قهرمانی از سرزمین گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۱/٥/٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.