منتشر شدن توسط :

                         

شعر های تالشی از نمنه پشت

 

                              وارش! بوار

 

وارشي بن بجاري كو پا منده              تو مزرعه ايستادن زير بارش باران

مرزون همه تنهايي رچ آكرده               مرزها را تنهايي درست كردن

تومه كيله كمندونش ويژنده                  فرو كردن چوبهاي خزانه

چرمه كيسه عون كوله باري برده          كيسه هاي كود را كوله باري بردن

هميشه عشته كارينا تنهايي                    اينها هميشه كار تو بود تنهايي

بي ت الان ازيمه و جدايي                 بدون تو آلان من موندم و جدايي

صبَ سحر، تِله دهن شير بجار            اول صبح با دهن تلخ مي رفتي مزرعه

عجب مصيفتي يا عم تاوه كار            عجب مصيبتي بود اين كار مزرعه

قيله نهار روكه پنيره ته عي               كمي پنير به عنوان چاشت

گاهي كمي حلوا و تِله چايي               گاهي هم كمي حلواي محلي و چاي تلخ

دَسِن هميشه  ضمي نا خون كري         دستها هميشه ضخمي و خوني بودند

مرزه كري  چه دسه پوسون بري        درست كردن مرزها پوست دستش را ميبرد

از روكيما هروقت كه وارش واري        من كوچيك بودم وهروقت كه باران ميباريد

دعا كريم خدانه  وايم به زاري            دعا ميكردم و با زاري به خدا مي گفتم

بند بوعه وارشي ، دَدَ هيستا به          بارون را بند بيار پدرم خيس شد!!!!!

چلَه همه چه چِم وديمي پِبه              چكه هاي بارون رو چشم وصورتش ميريزه

وقتي كو وير ورم ، ت وارشي بن       وقتي تو را زير باران دوباره يادم مياد

اسرگ ويبو هف ريه عي ، تا پا بن     اشك ازهفت مسيرتا پاهايم سازيرمي شود

الآن كه وارش وارءِ، شوم از بجار       الآن هر وقت بارون مياد ميرم مزرعه

وام : دَده منده نيه ، وارش ! بوار      به بارون ميگم : كه ديگه پدرم نيست ببار!

 

                         

               عیده دم

شَنبَه روزا عيدهَ دَم          كَكو داده بودم لم

ژنك واشه چ كري          عيدهَ خريد نكري

واتمه چ خواي بكرم        خواي زهرمار بخرم

واشه كرا بهار آ       مرا كو زهرمار آ

خَلا خوايم چي خوايم        ميوه خوايَم بي خوايم

واتمه ژنگ بي خيال         كهو بيار و خيار

واشه:

آجيل خوايم عي مشته          واتمه بوعه سي پيش كَه

واشه خردن هف سين خوا        واتمه اوسال دوسين آ

واشه خردن سماق خوا            واتمه چومني چوماق خوا

واشه سونجو چ كري               واتمه سوپوس پِكري

واشه ماهي خوا وله         واتمه بيگه عسبله

عي دفه خردن  وَشته       چمه جاني مو عيشته

واشه سَمَنو هم هست        واتمه مرا بكش دست

واشه كفشم پاره است        واتمه گاليش چاره است

واشه:

شلوار ببين كجامه                  واتمه بدوز بيجامه

واشه بريم به بازار                   اونجا بخوريم نهار

واتمه ندارم چاره                     عورو مي خوريم تاره

هرچي واتمه ديله سي       چومني كسي نه مسي

حريف نِبيمه عَوُون         كَكو شيمونه برون

خلاصه شيمنه بازار         با حال واحوال زار

قيمتي كو دفرسيم            دِه نِمونيم دَوَ زيم

كفشي كو دَفَرسيمه          نرخي واشه ترسيمه

خَلا به نرخ خونا              ميوه به نرخ جونا

خلاصه بوام ترا                هرچي پول داريم همراه

فرا دومه عوميمه           كرايه پولي نومه

*********

هسه صبا ده عيدا           فارسي بوام بو فردا

عيده صبا آفتابا        بَلته چومني آبا

واتمه ديه آبه در      ماشي اومه چمه ور

ژنك بيزع زود بُرو         چَمه گا ورشه قولو

هي كس مَكره دِ سَس       شايد بوا مبو كس

آهسته متمونه          ككو جختمونه

ماشي اومه واشه هاي       مهمون نِخوايه آهاي

عي دَفه خردن عيشته       چمه نقشه دميشته

سَسِش پرمه به زاهار       چمه روزگار به تار

ناچار شيمونه برون         واتمه تويي ماشي جون

عيدت بوبو مبارك           (مَردي ره هم به دَرَك)

صد سال بوموني ت سق          ماشالله بَيره چ چق

خلاصه بعد از كمي         ژِنَك ژَنده چه مَكي

شيمونه آشپس خونه         واشه چمن ديل خونه

واشه چ بَرَم نهار            واتمه بوعه زهر مار

واشه ت كو نيرا سخت            واتمه سرآبر شلَخت

عومي مه ده ماشي ور            واتمه ماشي چه خبر

واشه كه پيرا بيمه                 دنيا كو سيرا بيمه

كاغذ بوعه تند وتيز               مرا وصيت نيويس

مرا واتمه عجب                    شايد ماشي داره تب

واشه بعد از ذكرحق                بي نويس مرا نَثَق

از كو زوعه نِدارم                      زوعه فقط ت دارم

عي جيريب عشته شنه            بقيه كينه شنه

از كو عمي مسيمه          بيمه سرا و سيمه

واتمه ماشي الهي            صد سال مكشي آهي

خلاصه بعد از نهار         واتمه پروردگار

عشته حكمتي را شكر         ببخش كه واتمه كفر

هرچند ته عي با ده جيب            مهمان ترايه حبيب

روزي ت آدَي به ما                     هيچكي نه فر دي سرا

 

 

 

                     قلک کوچولو

واته شا شمه پولی جمعا کره                   

شمه کته قلنکی کو دکره                       

بچاکنه قلنکی- نی عیده دم                    

هرچی جمع به- بکره یندینه سم                  

ولی ازو سلیمه یواشکی                             

عی روزی چاکندمونه قلنکی                      

پولی عیشماردمونه تمن تمن                       

بَ هزار وسیصد وپنجا تمن                          

عی روزی که ننه مندا روزه کار                  

از و سلیمه با هم شیم نه بازار                  

خوایمون عیله روسری بخریمون                 

ولی قیمتش کمی استا گیرون                

واشه کمترین روسری که دارَم               

قیمتش: هزار و پونصد - بیارم ؟                

واتْ مه  : هزارو سیصد نمی دی                 

واشه : نه مگه چقد تو سود میدی!        

سلیمه وقتی مسشه   پول کمه            

نشته گوشه ای و های های برمه         

یارو واشه : چرا گریه می کنی               

روسری را تو می خوای چکار کنی              

واشه:   آخه روسری را کار دارم                  

میخوام کادویی واسه ی مادرم                 

آخه فردا روز مادره  دایی                          

واشه :  پولتو ببینم چی داری؟                

خرده پولون که آدومه به یارو                      

واشه روسری را ور دار و برو                   

....

                       مله

داشتم یه روز شنبه              تنها میرفتم مله

باید میرفتم تهران                خوا کَ میشدم مهمان

اَوی شدم توی رشت             حسابی گشتم پلشت

وارش میبارید شورشور         منم شدم موش کور

چَتر نداشتم همراه               اَوی شدم و گمراه

جوانی را دیدم مست                بلند کردم براش دست

گفتم اوی شدم من                آدرس بهم داد خفن

می گفت روکته بپیچ               سر میدان نشی گیج

برو کفا بیا جیر                     آدرس نره تورا ویر

شیمه رسیدم میدان              یواش نه دوان دوان

نزونوم  گفت کون وری            اینوری یا اونوری

هنی شدم من اَوی               گیر کردم به چه ط َوی

ووروش شدم نشستم             بند گالیشو بستم

کمی مرا وشیر شد              تهران رفتن ده دیر شد

هنی رفتم جلوتر                 بلکه بخرم جیگر

کواب برم سیر آبوم             از وشیری دور آبوم

رفتم در مغازه                    واشه بیا در بازه

رفتم نشستم اونجا                گفتم برا به اینجا

اومه چمه میزی ور                  کلاه نوعه شا عی ور

گفتم مرا وشیر است             کباب بیار که دیر است

واشه کباب ندارم                پیتزا دارم بیارم

واته مه پیتزا چیه               سوره ، شیرین ، زا چیه

واشه بزار بیارم                 سس هم برات میزارم

گفتم بیار شتاب کن              آب خوری را هم آب کن

آقا ساعتی برشه                 عی دفعه پیتزا ورشه

روکته پیتزا هردم               عجب غلطی کردم

چومنی ترا واش هریم          هنی نیا ، بی هریم

صدا زدم دخوندم                پاوایسادم و موندم

گفتم برا یا بیا                    اینو نمی خوام بیا

واشه بیا حساب کن              زودتر بیا شتاب کن

واته مه چند میشه های         واشه که 6 هزار تای

جان مویم آبه سیخ               چومنی مرا زدی میخ

پولی آدومه ناچار                بدون صرف نهار

از کو بَیما حاج و واج           شیمه توی یک گاراج

عی دفه من فهمیدم              ماشین ماسال دیدم

سوار شدم برگردم               توبه تهران کردم

آگردیدم به ماسال                با عشق و با شور وحال

 

           خشکه بجار

خشکه بجارون ده چده ویدیه سی

آو ترا نا خوای بیگری چمه سی

آسمونم خشکه اوسال وارش نا

دست به دعا پیگه شاید وارش با

اشکیلی وقت نی ده گذشته ولی

ژه آو پکه مترس بوا یا علی

خدا فقیره بنده را دیل سونو

اشته خوبی یا بدی بهتر زونو

خشکه بجارون کو چده پا مونی

حکمت پروردگاری چه زونی

داسی پیگه بری بتاش کمندون

خدا بخواه آو پور آکره پندون

م وابده دسم کاری را نشو

زونوم چمه بجار هنی چفر شو

درد ودیلم خشکه ربارینه یه

سر گفم سوزه بهارینه یه

سوزه بهار مگه بی وارشم بو

بجاره کار مگه بی وارشم بو

خشکه ربار چمه صدا نه مسی

تنی چمه شی آس مونی ویدیه سی

خشکه ربار ت چمه عرضون زونی

ت کو چمه پاییزه قرضون زونی

هم روکه آوی نه بشه تا دریا

آکو آرسیره بوا: خدایا

آرس اشته فقیره بنده ئون را

وارش ویکه اسیره بنده ئون را

خشکه بجارون ده چده وید ،یه سم

اشته فقیره بنده عون جان قسم

وارش ویده بدا بجار پور آبو

تا اشته بندعون را کار جور آبو

هم گف گفون کو دریما با ربار

مشته اده اومه واشه آی هوار

زوعه بری روکته ای عم وته

پیره بی بی کَ سر ترا ویلکه

باید بشم رچ آکرم فوکه عون

یاد بده یم کاری لره زوعه عون

واتمه بشم رچ آکرم که سری

اما وارش نا فوکه خوای چبکری

خلاصه شیمنه رچ آکردمونه

مورنه نه عصرانه ای هردمونه

بی بی واشه خدا شمه بداره

وارش شمه بجاری را بواره

بی بی تا ورشه روکته هیندونه

عی دفه پرمه سس گره خونه

وارش ویدوشه همه جا هیست آبه

آفتاو جخته ، برشه و نیست آبه

واتمه خداجان عشته حکمتی شکر

ببخش اگر که وتمه  ترا کفر

 

 

وارشه روزون

وقتی شیره وارش قیامت واری

دو چمی کو اسرگ چه راحت واری

از هه موقه از ده سسی نه مسم

وارشه روزون کو ترا راه وید یه سم

بغل 

بی عشته منده نشام

خر گته شه بلته وینده نشام

سوجه گینه سرا پا منده نشام

پوسته آبه دیلم بری بی وفا

کامندیره بی عشته منده نشام

 


 

بغلبغلبغلبغلبغلبغلبغلبغلبغلبغلبغل

                    خندیله پشت »

خندیله پشت، اورو چمˇ دیل پـــورَه           یادˇ اشتˇ چـمˇ دیلی را نـــورَه

هیچ نــِـزونوم قیلـَه ناهار یا ســورَه          همی زونوم غـم مˇ نَه هم آخـــورَه

خوام تˇ نـَه دردˇ دیل بکرم زیاد               شاید روکـَه تـِه چمˇ دیل بوبو شاد

خندیله پشت، دردˇ دیلیم گوش بکـَه           زهرˇغم و غرصه مˇ را نوش بکـَه

بـِــری من اشتـَنـَه هم آغـــوش بکـَه           چمˇ دیلی غرصه را اوش ووش بکـَه

دنیا کــو صاحیـب دیلی پیــدا نـِبو                   غــــم هــدَه یـَه دِه دیلی را جا نـِبو

اه وخــتی کˇخـــردنیما، ویرم نی            چــمˇ نَنـَه هـَیْ مˇ را وا، دیلــم

دس تـِیی پا بـــــرنــده آدم آســــــی             خیفه ویـرم نا، چـمˇ دیل سی خیــلی پی

هرچی بوام، کم واتمه؛ چˇ بوام ؟                    هرچی مˇرا گذشته، هرگز نِوام

سرداری کـَه، ملا خونه م ویر اومه            ملا صفـــر، ملا خـونه، ای کومه

لس گینـــــیمه، ژندˇمه و خوندˇمه            بیست و دˇروز قرآنی تکمیل بیمه

ملا صفـــر چـمˇ گوشــون کندˇشه                 خسته بوبو روزی کˇمن ژندˇشه

کـیله دازی نـَه هـمه تــــرساوˇنیم             پیر و جون و خــردَنی پخساوˇنیم

هـــرچی چـمˇ دس آرسی، چاکنیم             زلـّه لافـنــــــدی نـَه هـمـه تاوˇنیم

فـــرقی نکــری مˇ را دنیا کا شی                 اگــر چˇاســـکل چـمˇچمی آشی

ویـــرم آ وخـتی لـــپه مــزا کـریم            هـمّــه گله نـَه کــرا دعــوا کریم

همّه کسی جیر و جوری وا کریم             دَلــَــکه وخـتی هـمـه حاشا کریم

خـــردنیا، هــــزار و یک شیــطونی              خـردن بیـره، امون تˇ اشتن زونی

دومه دومه مـــزا را از شوونه بیم             کـــلا پیــگــــره را، کــــلافــه نبیم

ویرم نبرشو مˇ نه وایـْن دیر آسیم              خردنن نی زونین کˇ هرگز نسیم

روزون مــزا مزا نه از شـَوْ کریم                 عیب نــداری شـَـوْ دلکی تـَوْ کریم

گاهی دخس دخســـه مـــزا کـَریم               مـن مـَوینین، یباش یباش را کـَریم

هــر کسی سیـسته، آها آها کریم               اه ی هر کسی وَر درِه رسفا کـَریم

نه فیکـر و نه خیال و نه غـرصه ای           خندیله پشت، راستی چˇبه خردنی؟!

گیریه راهــون هیاها و وَنگاوَنگ            زریه گــــودَرِن و گائـِــن رنگارنگ

وان دَرییَه شالـْـما روخـونی پلنگ             آخ! چˇ تماشایی داری ورزا جنگ

خــــله خـــــله ای ور و زنگــه صــدا           آخ! چˇ بوام؟ آخ! چˇ بوام؟ آخ خـدا!

اَســـبـَه داوˇنـِه کــــرˇ تالشـَه کینـَه             قـَمــچی ژَنˇ اســــبی تا شالما سینـَه

شیی زرد و شــــوار ســـرَه ساتینه              زنـــدگی بی تالــــشــَه کـــــینـَه چتینـَه

تالــــــــشـَه کـینـَه دیــل مثلˇ آوینـَه یـَه           سینـَه شْ صافـَه، بیغـشـَه، بی کـینـَه یـَه

سـِلینـْگـَه وا ربار چـنـــــده قشــنگـَه             آ بومــــونو هــــر کی مست و ملنگـَه

ســَـوْزه و گــولی نه رنگا به رنگـَه              هـــرچــی وینی ها کو خوبـَه، قشنگـَه

وان دَرییـَه گــــنجˇ فـــــراوون آ کــو               آخ! چˇ خوبه موندی کرده چه سا کو

صــلّامه خیـــلی دارˇ موســله خونی              بˇ شرطی کˇ دˇ را سـَری بومونی

وخـــتی شیـــره، اَقــَه کینـَه دوکـونی              چای بـَهــَـــری، حــرف بژنی، بوخونی

ووزَه دولـَــــه ربــاره را نـَه مـَـــش                    ˇآگـــَرد و بـِه سورکــومـَه را نـَه بشˇ

سورکوم و دَشتـَه مینـَه و سیفـلـَه چال        هنتـَه یـْنـَه کینـَه یْ دیمی کو ایگـْلـَه خال

خـَندˇخونی نـَه اومـَه مـَشـدَه پــــوتال          هـَنی منـــش بــَردَه بˇفیکـــــر و خیال

چــه خـــونــدِه چمˇ دیلــی آتش ژَن                ˇغــم دارˇغـم، غـم آدمــی وَش ژَنˇ

بــِــری سـَــری بـــژَن چــــمˇ زادگا            یباش یباش بــِـــری اولــسَه بلـَنـْگا

آوْ چـَمـَه چار قـَدَمی هـر کـس بخــوا            مثلˇ بهشتی مونو خــواهی ناخوا

پاتیویلـَه سنگ و جیرَه سـَوْزه دارَم                هـَتــَه جا کــــو تخــم محـبـّت کارَم

بــِـری بشـَـم ای ته تـَلارگا دوکـــون              مـَشدَه ایبـْـــرم چای دَکــَرˇمثلˇخون

وَلــّه هــَواش پیــری آکــَرˇ جــَوون              کاش بمــِرم تــلارگا کــو هم روزون!

چه چــِمــَه آوی را بمــــــرم رَفــِق!                     چه خـــونـِه یـَه کـــرا الان وَرْم دِق

خــدا عـمــرˇر بـدَه مَشـدَه سید قـَوام                حسین عـمـــو و هـَه و مشـــده اَنام

چــمˇ دَدَه دوستــینا هـر روز تا شام                بی هـَم چایی نیـیـَـرین ای استـــکام

دوستـــــینا، هـمــرَنگـــینا و بی ریا                   بی هَم نِشین ام وَر اَه وَر هیچ جیگا

چــمˇ دَدَه قـــدیمـَه لوئـَه ئون کـَری               مشده هَچی بـــرا و هـَه دˇنفـری

تلارگا دوکــونی کو اشتˇ ســری               مˇ را هـنتـَه مـونــو زیرا یا پـَـری

وختی چاکـَه لوئـَه لوئـَه ئون کـَرین                اگـَه گیجی را تˇ روشون آکـَـرین

خندیله پشت، وَخْتی شیمون آری دول          خــردَنـِن خندَه را من آگـــِـــرین

سـَــوْزه کو نشیمــون اَمه پـِرایْ بول           چــِــه خارش هنــتـَه یا چــــول و پول

بـــزَه مـــوئـَه لافـــنـْد بولی دَرمونا                 خاسـَه خـــــدا قــربون اَه چˇ زَمونا

وختی کˇوارش واری دار و دوچون            هیست آبی و آوْ گِری راه و روخون

لار پــِنـَیـْمـون سـَـوزه کو ویمونیمــون            وارنْگـَه لــِه چارنـْگـَـه لـِه خونیمون

راستی کˇ خــردَنی چˇ دورانی یَه                    اَلان اَمـــــه را هـــیجــــگا را نیـــیَه

وخـتی دارشْــــتی کـو دازَه صـــــدایا             اَمـــه زونیــمــــون کˇ دار اینجـَنا یا

مـَشـْــدَه جـعــفـرقــــلی خـلـِه یـَه مایا              عـیـــوَضـــی بــــوایــَه ای تیـیــَه با یا

خــَر ِدولی لاســی سـَـری هـَـر سـَـسی             کـوهـون دَخــَنی تˇمَـسی چـَن سـَسی

خندیله پشت، وَخـْـتی آیـْمون اشتˇوَر            نـَـــراچـَمـی ژَنیم پــِرایـْم اشتˇســَر

تنخا قــدم ژَنـیـــم اشتˇ داوْر و بـَــــر            مˇرا هـنـْتـَه یا کــــــرا آگـــِــریم پــَر

اشتˇسـَــــری کــو هـَمـَه جا وینیمـون             قـَبـــرون سـَــری کــو فاتحـه خونیمون

گـیــریـَه مـَوا بهشـْت هـنـْتـَه ها نوئـَه              بـَـرزَه خـونی شنبَه را شـی کا نوئـَه

خشـکـَه ایـــزم کــَـری تالـشـه زوئـَه               کـَه وَری کـو ویکـَـری کوئـَه کوئـَه

یا بـشˇ رشتـَه پـِشت و واشیارَه بـَنـْـد               یا بـشˇ ایسپی دَشتی کــــوه و کـَمـَنـْد

شنبـَه را را سـَـــری کــو لاری نوئـَه           آوˇش مثلˇ یَخـَـه و لارˇش چـوئـَه

بـشˇ آویش بیهـینـج و ایتـْیـَه بـــوئـَه            بَعـْـدَه مˇ را بکــَه تˇلـوئـَه لــوئـَه

تا مـَشـــی و مـَدیـَسی نـِــزْنی چˇ وام              تالـْشـَه بــرایـِن زونـون اَز کـَنـْتـِه وام

رنگ و ریا کـوهـَه سـَــرون کــَسادَه             محبــّـت آ درِه خـَیـْـلــــــــــــــی زیــاده

تالـشـــونـَه هــَـر کˇ بومـونـو شادَه             قـَیـْــد و بـَنـْــد و انـتـَه چـــی کــو آزاده

چـِه  زوونـَه چـِه دیل هر دˇای چی وا            چــِمـــش سیـــــرَه طــَمــَه نــِدارˇ آخا

مـیـدْخانـَه مـَلـّـَه اشــــــــتـَه را جائی یا         نـَه هـَمـْســادهَ هـمـساده نـَه جـیــری یا

اَفـــراســـــیا بـَگی شـی مـِــردی جا یا          نـِه ام مـِردَکــــون شـــی هـَپـْلی هـَپا یا

اَلان هـَــر سـَـــــری ای صــــدائی کر           ˇخـَــــر یا درِه حـُکـــــــم خـــــدائی کرˇ

عـَیـْده نـِزیک کولی کولی چارشنبـَه را          هـَف جا کلـَش ویکـَــــریمــــون قبلـَه را

مغـــرب دَلـَـــکی روشــــونا هـَمــَه جا              مـَسـیم هـَرکس کولی کولی چارشنبَه وا

چـــمˇ دَدَه چــــتمˇ نـَنـَه خـــــــــردَنـِـن                 هـَــه شـَــوْ شــادی کـَـــرین هـَمـَه آدَمـِن

عـَیـْدی را دَنـْگ و کـوپـونـَه صـــــــــدا یا          هـَـــر جا حـَلـــــوا سازی یا آ هـَـــــتـرا یا

دنگ و دونگ و دنگ و دونگ همه جا یا        حـَلــــــوا سازی مـَشـَــده بــــرا شــــجا یا

کــوپــون کـوپـونـِه ای وَری خـَنـْد خون            حـَلـــــوا سازن شادینا تا سـوکـلـَه خون

عـَیـْده روزی مورغونـَه جنگ ای وَری           هـَرکی وینیم وایـْم مورغونـَه جنگ کـَری ؟

داریـم مـشـده غـنـی کـَه مـُسـتـَـمَــــــری            ای گـلـَه مورغونـَه اَه مˇرا رنگ کـَـــری

هـرگــز نـِخــوایـْم اَز بنشـیم مورغونـَه               تا اَه مـَنشـی ژَنیــــــم اَه یْ نـَه چـــونـَه

اگــــر وینــی دنیـــا ولـینـــــگ و وازَه              بعضی کـَســــــون زنـــدگانی بˇ نازَه

تعـجـّبــی را چـــــمˇچـِمـِـن قــــــــلازَه               کˇ بعضییـــــون خوراک نون و پیازَه

ایـلــی کـــــو ســَری مـَنـْدَه ایلی کو بن               کـــو بن اَنشــتا یـَه کـــرˇ هـن و هــن

پیـــلّ آبـِه کــــو خـَیـْلــی شــــکایت دارم           مـَـــردومـی رَنجــی کـو حـــکایت دارم

چــــمˇ غــرصـَه کــو اَز رضـایت دارم           اگــــــر چˇ غـــرصـَه بی نهــایت دارم

خــــردَنــی کــــو هــَر کˇ مــِرˇ راحـَتـَه           پیــل کˇ آبــَه غــم کـــرˇ اَه یْ آحـَـــــطه

دیــل یـَخــَه کـیــــــلی نییـَه تا آکــَـــــرˇم            تا بــزونی اَز غـمــی نـَه چˇ کـَـرˇم

غـمـی مˇ کـشـتـَه هــَدَه کˇ غـم هـــــَرم         هــر جا بوشــوم کـرا مˇ نـَه غـم بـَرم

درد ˇ غــــمˇ مــــردمˇ بی زنــــدگی                  کشـتـشــَه مـن فـقـیـــری شــــرمـنـدگی

جــوانی وان خنـده یˇ عـمــره، کارَه ؟            فصـلـــون دیـلــَه فصـل گـل و بهــارَه

قـشـنــگی کــــو مـثــلˇ گــــول انارَه              مˇ را جـــوانی مـثــل خـشـکـَه دارَهˇ

چــمˇ چــِمــم آکــَــرده غـم وینــــــدˇمَه                زنـــدگانی باغــی کـــو غــم چینــــدˇمَه

وان جـــــونی را دنیا چˇ مهـــــربــونـَه            پس چــرا چـــمˇ دیل غمی نـَه خــونـَه

هـَمـَـه دیـلــــــون وَری کــــــو اَه آزونـَه           اصـــــلا نـِبـــو فـَمــِه دیلـــه جــــوونه

دˇ روزˇ دنیا چــَده خــون هـَــــــردˇمـَ                هــرجا شیــمـَه غـم و غــرصـَه بـَردˇمـَه

خندیله پشت، اَلان کـــــرا پیــــر آبـــوم            زنـــدگی کــــو دنیا کــو دیلگـیـــر آبـوم

یباش یباش ام عـمــــری کــو سیر آبـوم           جـَوانیــــم کـــو چˇ وینـْدَه تا پیــر آبـوم

زونــوم کˇ اَز دیـل درِه دیـل شاد نـِبـوم              ام هـَمـَه غـــرصـَئــون کـــــو آزاد نـِبــوم

دنیا کـــو بی هـــرچی زوتـَر دَوَشــْـتــِه            مال و حال و انـتــَه چـی کــــو گــذشـتـِه

دنیا کــــو بار و کــــوچی بی دَبـَسـْـتــِه             خـش مـَکــَه دیـل دنیا مالــی بی هـَشـْـتـِه

عاقـیـــل عـبــرت گــِرˇ دنیا کاری کــو                محــبـّت کاره ام کــــشــتــَه زاری کــــو

اگــر عـمــرˇر بوبو بˇ صد و سی سال           بگـــردی بˇ کوه و کـَفـشـَنˇ ماسال

قارونی شــی اگـــــر بـوبـــو اشـــتˇ مال          طــلا بـوبــو اگــر اشــتˇاسـبــی نال

اجــل اومـَه، پیــر و جونـش فـرقی نی                نـِدَفـــَــرسˇ شـایــَه  گــــــدایــَه یا کی

دنیا کـــو مـثــلˇ چـــاربادارون مـونــَـــم          راهــی اِســتــَه و رادویارون مــونــَــــم

خندیله پشـت، مثلˇ بهـــارون مــونــَــــم          وَخـْتی خــَزون آ ، بیشــَه زارون مونــَم

اجـــل کˇ آ ، خـبــــر نـِدَه هیچ کـــسی                 هـَــــدَه مالــَــت نــِدَه بکــَــــــری ســَسی

دنیا زونی چــَه ؟ چـَکــَه پــَرْدی مـونــو          هــر کـــی زونــو چــِه ســَری نــِویمونو

یادگاری بــــــدی و خــــــــوبی مــونـــــو         هـــر کـــسی کˇعاقـیــــلـَه امی زونو

ای ویجــَه و چار انگــشـــتی مالـیــکــَه              فــَـــرقی نییــَه لاغــَرَه یا کˇ شـیــکــَه

مـــرگ چــَمــَه مــوروثییــَه حـرفی نی           ای بــــراجان، زونــی آخـــر مــَردِه بی

از نی مـِرم تˇنی مـِری وایْ کˇ نی             دییــَس بــــــوا کــی مـَنـــدَه ام دنیا کی ؟

دسˇر بـــَرا ، خوبی بکــَه خـــوب بب            ˇهـمــَه یْ کـَسون وَری کو محبــوب ببˇ

دیلـــم کـــــــرا دَهــَنـی کــــو بـَــروزˇ          غــــرصـَه گــَزنـَه شــی چـمˇ دیلـی گـَزˇ

هـَــر روز غــرصـَه داری شاقـَه آوزˇ          خاصـیـّـتـــــش امــــــــــه آدمـــی پــــــزˇ

با هــَمـــَه غــم امـیــــدˇم فـــــــــراوونـَه            خدا کـَـــریمـَه ناامـیـــــد شـَیـْـطــــــــونـَه

 

فــرامـــــرزی غــرصــَه زیاده زیاد            ای لـَحـــظه ای زنــدگی کــــو نـِبـَه شـاد

زنــدگی دَســـی کــو دارˇ هـَزار داد            تمـیــزَه مـَــــرگـی چـِه دیـلی کــَرˇ شاد

چـِه آرزو پـوچـــــه دنیــا کـــــو امـــا             قـَـوی ضعـیــفی ســَری مـَکــو کـمـــا

 

 

 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.