نوشته شده توسط : مهدی پور

یادش بخیر، آن وقت ها چند هفته قبل از ماه مبارک رمضان بعد از خانه تکانی، همسایه ها  در خانه مان جمع می شدند و حبوبات و برنج  مصرفی ماه رمضان را پاک می کردند.

یادم می آید هر سال در این مراسم، زنان محله، دختران دم بخت را که خوب از پس این کار بر می آمدند، شناسایی کرده و به خواستگاری شان می رفتند.
آن وقت ها رمضان، صفای دیگری داشت.
 در سحرهای ماه مبارک رمضان هر کدام از همسایه ها که زودتر بیدار می شدیم، برای بیدار کردن همسایه های دیگر با مشت آنقدر به دیوار می کوبیدیم تا بیدار شوند.
یاد سحری خوانی های مُلا درویش به خیر، شب های رمضان یا افطاری می دادیم یا مهمان سفره افطار دیگران بودیم
اینها درد دل مشهدی رمضان، پیرمرد90ساله رشتی است که حکایت از سنت ها و آیین های رمضانی گیلان در گذشته دارد.
آیین هایی که با وجود کارکردهای اجتماعی، روان شناختی وفرهنگی، در گذرتاریخ و با پیشرفت و تکنولوژی زندگی امروزه، رو به فراموشی می رود.
محمد بُشرا پژوهشگر فرهنگ مردم گیلان درگفتگو باخبرنگار خبرگزاری صداوسیما گفت: بیشتر آیین های رمضانی در گیلان درگذر ایام به فراموشی رفته و تعداد اندکی از آن فقط در برخی از مناطق روستایی برگزار می شود.
وی خانه تکانی- خرید ظروف افطاری- مراسم آشتی کنان، تهیه و آماده کردن مایحتاج ماه مبارک رمضان به صورت دست جمعی- جار کشیدن در کوچه‌ها و دیوارکوبی برای آگاه کردن از زمان سحر- فرستادن افطار به خانه عروس، مساجد وتکایا- دوختن کیسه برکت- پیراهن سلامت و لَـَچَک بخت گشا- تهیه غذاهای رمضانی بطور دست جمعی و مراسم عید فطر را از مهم ترین آیین های رمضانی دیار گیل ودیلم برشمرد.



:: برچسب‌ها: آیین و رسوم گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٥/۳/٢۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.