نوشته شده توسط : مهدی پور

زندانه، روستایی از توابع بخش پره‌سر شهرستان رضوان‌شهر در استان گیلان ایران است

این روستا در دهستان ییلاقی ارده قرار داردبرای رفتن به ییلاق زندانه ابتدا باید از رشت به رضوانشهر و سپس از آنجا به سمت پونل و در ادامه جاده‌ی پونل به خلخال رفته و حدود 45 کیلومتر را در دل کوه‌های زیبای جنوب غرب گیلان طی کنید. زندانه در ارتفاعات قرار دارد، به همین علت پوشیده از مراتع سرسبز و زیباست.

این روستا هنوز دارای برق نیست و ساکنین آنجا از موتور برق برای مصارف برقی استفاده می‌کنند. گرچه با بودن چراغ‌های گازی و نفتی برای روشنایی شاید حتی نیازی به برق نیز نباشد. ساکنین زندانه جدا از چراغ‌های گازی از هیزم برای گرما و گاه پخت‌و‌پز استفاده می‌کنند. بنابراین در سرمای ارتفاعات می‌توانید در داخل کلبه‌های دنج این مکان و در کنار بخاری هیزمی لحظات دوست‌داشتنی تجربه کنید.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۳٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

مکانی بکر در دل جنگلهای هیرکانی شاندرمن می باشد . درگذشته در این مکان قلعه ای بوده ولی امروزه اثری از آن نیست تنها بقعه ای باقی مانده که سیدی در آن مدفون است و روستاییان این منطقه ارادت خاصی به این سید دارند،

در فصل ییلاق و قشلاق (گیریه و گیلون) وسایل سفر خود را در این بقعه که ساختمانی گلی دارد به امانت میگذارند مسیررسیدن به این مکان حدود دویست مترپیاده راه دارد برای دسترسی به این مکان باید از شاندرمن،اولم،جاده ییلاقی استه سر عبور کرد و مسیردیگری نیز هست که باید از رضوانشهر،پونل،اورما ملال به این مکان رسید، ‎البته مسیر اول راحت تر و قابل دسترسی تر می‌باشد، نصف مسیر آسفالت و بقیه آن خاکی می‌باشد.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: جاذبه های گردشگری گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

ﺗﺎ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ 20 ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎﻟﺶ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻠﯽ ﻭ ﺯﮔﺎﻟﯽ Zegali ﻭ ﺩﺍﺭ ﻭﺭ ﭼﯿﻦ Daar var chin ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺑﺎ
ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮔﺮﺍﻧﺘﺮ ﻫﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﺮﺿﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺍﺭﺯﺍﻥ ﺳﯿﻤﺎﻥ ﻭ ﺁﻫﻦ ، ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﻧﻪ ﮔﻠﯽ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮔﻞ ﻭ ﭼﻮﺏ ﻭ ﭘﻮﺷﺎﻝ ﻭ ﺳﻔﺎﻝ، ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺎﯾﻖ ﺑﻨﺪﯼ ﮐﺎﻣﻼً ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﺧﻨﮏ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﮔﺮﻡ ﺑﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻠﮕﻪ ﺍﯼ ﺗﺎﻟﺶ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﻮﺏ ﮔﻠﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﻭ ﺑﺠﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻣﺪﺭﻥ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ ﻭ ﯾﯿﻼﻗﯽ ﺗﺎﻟﺶ کماکان ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺳﺒﮏ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﯿﻼﻥ ﻭ ﻣﺎﺯﻧﺪﺭﺍﻥ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﻮﻧﻪ، ﻭ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺩﺍﺧﻠﯽ ﻭ ﻣﺤﻠﯽ ﺑﻮﺩ . ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﻮﺏ ﮔﻠﯽ ﺗﺎﻟﺶ، ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﻮﻣﯽ ﺟﻠﮕﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻃﺮﺍﺣﯽ، ﻭ ﺑﺎ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﺳﻨﺘﯽ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻞ ﭼﻮﺏ ﺳﻔﺎﻝ ﻭ ﮐﺎﻫﮕﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺍﻟﻮﺍﺭﻫﺎ ﻭ ﻧﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻠﯽ ، ﺍﺯ ﭼﻮﺏ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻠﺞ ﻭ ﺍﺳﮑﻠﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻠﯽ ﺍﺯ ﺳﺘﻮﻥ ﻫﺎﯼ ﻗﻄﻮﺭ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺷﻤﺸﺎﺩ ﻭ ﮐﺸﮕﺮ ‏( ﺷﺐ ﺧﺴﺐ ‏) ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ .

ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﮔﻠﯽ ﺗﺎﻟﺸﯽ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﻏﺪﻏـﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺷﻬﺮﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﮐﻠﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﻭ ﮔﻠﯽ، ﺍﺯ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻠﯽ ﺗﺎﻟﺶ2 ﺍﺗﺎﻕ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﺠﺰﺍ، ﯾﮏ ﺑﺎﻟﮑﻦ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻨﻮﺑﯽ ، ﯾﮏ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺳﻨﺘﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻮﺏ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﺗﺎﻟﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺯﮔﺎﻟﯽ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﺳﺖ، ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎﻫﺎﯼ ﺳﻨﺘﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ .

ﭼﺎﺭ ﭼﻮﺏ ﻭ ﺍﺳﮑﻠﺖ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭼﻮﺑﯽ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺟﺴﺖ ﻫﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﯾﮏ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻧﺠﯿﻠﯽ ‏( ﺗﻔﯽ ‏) ، ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﭼﻮﺏ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﯽ ﺍﺳﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﺟﺴﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺰﺑﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﻣﺤﻠﯽ ﺭﯾﮑﻪ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﻮﺍﺻﻞ ﻣﺴﺎﻭﯼ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﭼﻬﺎﺭ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﺼﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺭﯾﮑﻪ ﺭﺍ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﻗﺪﯾﻢ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺧﺖ ﻟﺮﮎ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻟﯿﺎﻑ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺍﺳﺖ ، ﺑﻪ ﺍﺳﮑﻠﺖ ﺑﻨﺎ ﻭﺻﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﯿﺦ ﺟﺎﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﮐﻠﯽ ﺍﺳﮑﻠﺖ ﻭ ﻧﺼﺐ ﺩﺭﺏ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻭ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻻﺯﻡ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ، ﻓﻮﺍﺻﻞ ﺭﯾﮑﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻞ ﭘﺮ ﻭ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺧﺎﮎ ﺭﺱ ﻭ ﯾﺎ ﺁﻫﮏ ﻗﻠﻊ ﺍﻧﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺑﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﺩﺭ ﺟﻠﮕﻪ ﻭ ﺣﻮﺍﺷﯽ ﻣﺮﺩﺍﺑﯽ ﺑﺎ ﮐﻠﺶ ﻭ ﻭﯾﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﻒ ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺮﺩﺍﺑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﮔﺎﻟﯽ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺑﺎ ﺗﺨﺘﻪ ‏( ﻟﺘﻪ ‏) ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺷﯿﺐ ﺑﺎﻡ ﺭﺍ ﺣﺘﯽ ﺍﻟﻤﻘﺪﻭﺭ ﺯﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ، ﺗﺎ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪ ﻭ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺗﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻔﻮﺫ ﻧﮑﻨﺪ .

ﺍﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺟﻨﮕﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺑﻪ ﭼﻮﺏ ﻭ ﺩﺭﺧﺖ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺧﺎﻧﻪﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺳﻠﻮﺑﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺭﺍﺣﺘﺮ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻧﺪ، ﺍﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻭﺍﺟﻦ ﻣﯽﻧﺎﻣﻨﺪ .
ﺑﺪﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﮐﻪ ﺗﻨﻪ ﺩﺭﺧﺘﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ 15 ، 20 ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﻗﻄﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘﻮﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺩﻭ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﻓﻘﯽ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺯﺍﺕ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ . ﺩﻭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﺗﺒﺮ ﮔﻮﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺩﻭ ﺗﯿﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﻋﻤﻮﺩ ﺑﺮ ﺩﻭ ﺗﯿﺮ ﻗﺒﻠﯽ ﻭ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺼﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﻣﯿﺦ ﯾﺎ ﻃﻨﺎﺏ ﯾﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﭘﻮﺳﺖ ﺩﺭﺧﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻧﺪ، ﻻﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮔﻞ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﻨﺎﻫﺎﯼ ﺯﮔﺎﻟﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺳﻘﻒ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺗﺨﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻟﺖ ﺍﺯ ﭼﻮﺏ ﺑﻠﻮﻁ ﯾﺎ ﭼﻮﺑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﺎ ﮔﺎﻟﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .

ﻃﺮﺯ ﭼﯿﺪﻥ ﻭ ﻧﺼﺐ ﻟﺖ ﺍﺯ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺳﻘﻒ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺧﻂ ﺍﻟﺮﺃﺱ ﺷﯿﺮﻭﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ ﺁﺏ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺗﺎﻗﻬﺎ ﺭﯾﺰﺵ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺷﻮﺩ ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎﻫﺎﯼ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻮﺩﻩ، ﮔﺎﻩ ﮐﻠﯿﻪ ﺍﻫﻞ ﻣﻨﺰﻝ ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﭘﯿﺸﮑﺎﺭ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ، ﺧﺪﻣﺘﮑﺎﺭ ﻭ ﭼﻮﭘﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ، ﺣﺘﯽ ﺩﺍﻣﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﮐﻢ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﻫﻢ ﮐﻒ ﺟﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ .
ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺎﻟﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺘﺎﻥ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺳﻨﮓ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﭼﻮﺏ ﻣﯽ ﺷﺪ.

متن از : سر کار خانم پور رستم

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: خانه های روستایی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 

به اطلاع کلیه عزیزان علاقمند به گیلان سرسبز میرساند مدیریت این وبلاگ آمادگی خود را در خصوص دریافت مطالب ، عکس ها ، اشعار تالشی و گیلکی و آداب و رسوم خود و ... جهت انتشار در وبلاگ نصیرمحله را اعلام میدارد .لذا در صورت تمایل نسبت به ارسال آن به آدرس الکترونیکی مدیر وبلاگ اقدام تا با نام خودتان در وبلاگ منتشر شود

 

mehdipoor0030@yahoo.com

منتظر مطالب و تصاویر زیبایتان هستیم 




:: برچسب‌ها: درج مطالب ارسالی شما در وب سایت و وبلاگ نصیرمحله
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻗﻠﻞ ﺑﻐﺮﻭ  ﺑﺎ ﺩﺍﺭﺍ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ 3197 ﻣﺘﺮﻣﺮﺗﻔﻊ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﻮﻫﻬﺎﯼ ﻏﺮﺏ ﮔﯿﻼﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ 45 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﻏﺮﺏ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎﻟﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻗﻠﻞ ﺍﺯ ﺟﻨﻮﺏ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ نوادیnoady(ﺁﻕ ﺍﻭﻟﺮ) ﻭ ﻣﺮﯾﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﺨﺶ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﺑﻪ ﯾﯿﻼﻕ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺷﮑﺮﺩﺷﺖ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﻮوتون ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺑﯽ ﺍﯾﻦ ﻗﻠﻞ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﺍﺭﺩﺑﯿﻞ ﻧﯿﺰ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﻧﺌﻮﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﯾﻦ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺩﺍﺭﺍ ﺑﻮﺩﻥ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﮑﺮ ﻭ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﮔﺮﺩﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻮﻫﻨﻮﺭﺩﺍﻥ ﻭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﯿﺸﻤﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
ﺯﻣﯿﻦ ﺷﻨﺎﺳﯽ ‏( ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺷﻨﺎﺳﯽ‏) ﮐﻮﻫﻬﺎﯼ ﺗﺎﻟﺶ ﻛﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﻟﺶ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺷﻤﺎﻟﻲ ﻭﺭﻕ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻭ ﻛﻮﻩ ﻧﮕﺎﺭﻱ ﺑﻪ ‏«ﺍﻟﺒﺮﺯ ‏» ﻣﻮﺳﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﻛﻬﻦ ﭘﺮﻛﺎﻣﺒﺮﻳﻦ ﺭﺧﻨﻤﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﭘﺎﻟﺌﻮﺯﻭﺋﻴﻚ- ﺗﺮﻳﺎﺱ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺑﻄﻮﺭ ﻋﻤﻮﻡ ﺭﺩﻳﻒ ﻫﺎﻱ ﻛﺮﺑﻨﺎﺗﻪ – ﺁﻭﺍﺭﻱ ﺑﺎ ﺧﺎﺻﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﻼﺗﻔﺮﻣﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻮﺍﺣﻲ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﻏﺮﺏ ﺍﻧﺰﻟﻲ ﻭ ﻣﺸﺮﻕ ﻣﺎﺳﻮﻟﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﭘﻼﺗﻔﺮﻣﻲ ﭘﺎﻟﺌﻮﺯﻭﺋﻴﻚ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭﻟﻲ، ﺍﻳﻦ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﭼﻨﺪﺍﻧﻲ ﺑﺎ ﭘﺎﻟﺌﻮﺯﻭﺋﻴﻚ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﻟﺌﻮﺯﻭﺋﻴﻚ ﻭﺭﻕ ﺗﻮﺭﺍﻥ (ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ‏) ﺍﻧﺪ. ﻟﻴﺘﻮﻟﻮﮊﻱ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺯﻏﺎﻝ ﺩﺍﺭ ﺗﺮﻳﺎﺱ ﺑﺎﻻ – ﮊﻭﺭﺍﺳﻴﻚ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﮔﻴﻼﻥ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻮﺍﺣﻲ ﺍﻟﺒﺮﺯ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻲ، ﺿﺨﺎﻣﺖ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺭﺧﺴﺎﺭﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﻨﮕﻠﻮﻣﺮﺍﻳﻲ ﺍﻳﻦ ﻧﻬﺸﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻮﺍﺣﻲ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﮊﻭﺭﺍﺳﻴﻚ ﭘﺎﻳﺎﻧﻲ – ﻛﺮﺗﺎﺳﻪ ﺿﻤﻦ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺣﺠﻢ ﻫﺎﻱ ﺯﻳﺎﺩ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺁﺗﺸﻔﺸﺎﻧﻲ ﺭﺧﺴﺎﺭﻩ ﻛﺮﺑﻨﺎﺗﻲ- ﻓﻠﻴﺸﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﮔﺴﺘﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﻭﺳﻴﻌﻲ ﺍﺯ ﻛﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﻟﺶ ﺭﺍ ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ. ﺩﺭ ﻛﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﻟﺶ ﺑﺮﻭﻥ ﺯﺩ ﺳﻨﮕﻬﺎﻱ ﺳﻨﻮﺯﻭﺋﻴﻚ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍست 

کاری از سرکار خانم آناهیتا پور رستم

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: قله های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در گذشته رفت و آمد از انزلی به غازیان وسیله قایق صورت میگرفت تا اینکه تصمیم گرفته شد انزلی به وسیله دو پل به راه زمینی غازیان - رشت متصل گردد که پلی از غازیان به میان پشته به طول 210 متر و عرض 10 متر و ارتفاع 85/6 متر با 5 دهانه که یک دهانه از آن به طول 25 متر متحرک بوده است .

پل دیگر از میان پشته به انزلی به طول 127 متر و عرض 10 متر وارتفاع 5/6 متر با سه دهانه که یک دهانه به طول 25 مترمتحرک بوده احداث گردید .

هردو پل از بتون مسلح ساخته شده شروع ساختمان از اواخر تیرماه 1314 خورشیدی و پایان کار دراوایل تابستان 1316 خورشیدی یعنی مدت 18 ماه بوده و در خرداد ماه 1317 مورد استفاده قرارگرفته و روز چهارشنبه هفتم آذر ماه 1318 خورشیدی به طور رسمی تحویل گردید.

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: اماکن تاریخی و باستانی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در روزهای چهارشنبه در نصیرمحله بازار هفتگی دایر است که روستاییان اطراف و کوهپایه نشینان برای تهیه مایحتاج خود به این بازار می آیند و اقلام مورد مصرف خود را خریداری میکنن در واقع نصیرمحله مرکز خرید روستاییان اطراف میباشد این بازار را  میتوان  به چند قسمت تقسیم کرد در قمست شمالی بازار بیشتر مربوط به البسه و پوشاک میباشد و در قسمت جنوبی نیز بازار تره بار و ماهی فروشان بساط کرده اند ودر قسمت غرب آن که نیز بازار چوبداران میباشد که دامداران اطراف به فروش گاو و گوسفند میپردازند .

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: عکس نصیرمحله
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 


- روی زنبیل نباید نشست، اگر دختری روی زنبیل بنشیند نامزدش را از دست می دهد و اگر نامزدی ندارد، هرگز نامزدی پیدا نمیکند. (دوآب سر، صومعه¬سرا)

- در خانه ای که نوزاد به دنیا آمده است، تا چهل روز قند نمی شکنند. اگر بشکنند سر و صورت کودک جوش می زند. (موس¬بیجار، رودبار)

- اگر زن آبستن در دیگ غذا بخورد، سر بچه ای که در شکم دارد بزرگ می شود. اگر با قاشق بزرگ (چمچه، ملاقه) پلو بخورد، دهان بچه ای که در شکم دارد بزرگ می شود.

- اگر دختری بیش از حد در غذا نمک بریزد، نشانه ی آن است که شوهر می خواهد.

- آخرین لقمه ی غذا، زور و قوت است و باید حتماً آن را خورد.

- دست فرزند اول خانواده سبک است. اگر او اعضای دردناک پدر و مادرش را بمالد، درد برطرف می شود. (بارکوسرا، لاهیجان)

- اگر زنی در چهل شنبه، جوراب شوهرش را بشوید زن و مرد ثروتمند می شوند. (گیلوای کوچصفهان)

- اگر کسی که هنوز ازدواج نکرده، ته دیگ (سُخته) زیاد بخورد، حتماً در عروسی اش باران خواهد بارید.

- دوختن پارگی لباس یا دوختن دگمه در حالی که لباس بر تن است، سبب کم عقلی می شود. (ناو نارنج دول اسالم، خوشابر رضوانشهر)

- از گلو (خرخره) گرگ برای رفع نازایی زنان استفاده می کنند.

- عوضی بستن دگمه های لباس، نشان از پولدار شدن صاحبش میدهد. (فشتکه، خمام)

- قرار گرفتن تکه ای از تفاله ی چای بر سطح استکان نشانه ی آمدن مهمان است.

- اگر کسی کتاب خود را لگد کند، دیگر چیزی از آن نخواهد فهمید. (مزردشت خمام، هنده خاله)

- اگر گوشت را کباب کنند، تکه ای از آن را به حیاط خانه می اندازند تا دهان اجنه آب نیفتد و به خانواده ضرری نرسانند. (بالنگامی، رحیم آباد)

- خاریدن دماغ کسی نشانه¬ی آن است که بدِ او را می گویند. اگر کف دست راست کسی بخارد پول دار و اگر کف دست چپ کسی بخارد، مفلس می شود. خاریدن گوش راست نشانه ی آفتابی شدن هوا و خاریدن گوش چپ نشانه ی بارانی شدن هواست. (شرق گیلان)

- خوراندن زرده ی تخم مرغ به کودکی که هنوز زبان باز نکرده سبب لکنت زبان وی می¬شود. (لارسر صومعه سرا)

- نخستین باران سال تازه اگر با رعد و برق همراه باشد، سراسر آن سال کم باران خواهد بود. (شولم فومن)"

  مطلب، کتاب "دانشنامه فرهنگ و تمدّن گیلان: باورهای عامیانه ی مردم گیلان"

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: باورداشتها در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

روستای خلشاه بالا اسلامده از توابع دهستان چهارده بخش آستانه اشرفیه

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٢٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

      بقعه امامزاده هاشم (کیلومتر ۳۰ جاده رشت به تهران)

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شالی شالی ترا دردی  بگیرا               می جان شیرینا خوابی بگیرها

شالی شالی ترا دردی بگیرا               می عزیز جان کوچیکا خوابی بگیرا

شالی شالی تو شالان امیری                   در و خانه مو جی مرغانا گیری

مادران گیلانی لالایی را به این دلیل می خوانند که ناله کودک بند بیاید و کودک آرام شود و در گهواره چوبی بخوابد و مادر بتواند کارهای سخت زندگی روستایی را انجام دهد .و این مقدمه ای بود تا بیشتر با گهواره چوبی در گیلان آشنا شویم . 

مردان و زنان روستایی در شمال اغلب بچه ها را در گهواره چوبی(گَهرِه) ، نَنو (به شکل دو طناب با کمک چادر و یا چادر شب به نام هَلانِه و یا یک چهارچوب با روکشی از گونی کنفی یا پلاستیکی به نام نَنی) برده و با تکان دادن آنها به طور مداوم و یا با کمک یک طناب دراز از راه دور سرگرم چیدن چای، برداشت محصولات کشاورزی و باغی و انجام امور مربو ط به کارهای خانه همچون نظافت روزانه و آشپزی می شدند. در این میان روش کول گرفتن بچه ها توسط مادران زحمت کش که 9 ماه با خون دل خوردن و رنج بسیار بچه ها را در رحم خود حمل می کردند از همه سخت تر اما لذت بخش تر بود و در تعادل روح و روان و افزایش مهر و محبت بین والدین و فرزندان همچون شیر دادن مادران اثر زیادی می گذاشت.

اگر کسی بچه دار نمی شد گهواره ای کوچک توسط نجار محل یا شوهرش ساخته شده و همراه با دعاها و نذورات راهی امامزاده ها و یا بقاع متبرک شده و گهواره کوچک را به ضریح و یا صندوقخانه با کمک دو تکه پارچه سبز رنگ گره می زدند تا شاید نذر آنان روا شود.

هر گهواره چوبی علاوه بر طراحی مناسب شامل وسایل و تجهیزاتی نظیر موارد ذیا بود.

1-دستگیره گهواره و تنه مستطیلی شکل آن جهت خواباندن نوزاد

2-باره بند: شامل دو پارچه پهن به عرض کمتر از 20 سانتیمتر که با کمک دو طناب کوچک یکی به دور سینه و یکی به دور دو پای کودک پایین تر از مفصل کشکک زانو با بدنه گهواره محکم می شد تا کودک از سرجایش تکان نخورد.

3-کوزه گلی و یا فلزی(جنس روی) به نام لَلِه جهت جمع آوری ادرار

4-ادبچه عبارت از لوله ای پلاستیکی جهت مسیر دادن به ادرار بچه از مجرای تناسلی به سمت کوزه گلی و یا فلزی.

5-تجهیزات نمایشی و رنگی و یا سر و صدا دار نظیر مهره های رنگی، عروسک های پارچه ای(گیشی) و جغجغه و غیره تا توجه کودک را جلب نماید و پس از مدتی خسته شده و به خواب خوش فرو رود.

6-در این میان شیر دادن کودک و تعویض پارچه های زیر انداز او در داخل گهواره نیز خود داستان مفصلی داشت.

7-تکان دادن مداوم گهواره ها مخصوصأ دو قلو ها را اغلب مادر بزرگ ها و یا بچه ها که کارشان از بقیه کمتر بود بر عهده داشتند . این کار همراه با خواندن ترانه ها و لالایی هایی به نام گهره سری همراه بود که برخی اوقات فی البداهه سروده شده و اجرا می گردید و بسیار شنیدنی بودند.

قابل ذکر است که هم اکنون نیز  استادانی در تولید این نوع گهواره های فعالیت دارند ، به عنوان مثال میتوان استاد جوان آیت رمضانپور را به شما عزیزان معرفی نمود ایشان ساکن نصیرمحله شفت می باشند .

دوستان علاقه مند  به خرید این نوع وسایل چوبی  میتوانند درخواست خود را در این وبلاگ در قسمت نظرات برای ما ارسال نمایند .

عکس : از استاد آیت رمضانپور

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: ابزار و وسایل قدیمی در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

پوچو دس ماهی نا آرسه وا بو دهَ

دست گربه به ماهی نمی رسد می گوید بو میدهد

این مثل مصداق کسانی است وقتی کاری از دستشان بر نمی اید برای پوشاندن

ناتوانی خود درانجام کار ایراد وبهانه های زیاد میگیرند

با تشکر از سرکار خانم زلیخا صبا

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: ضرب المثل های تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 


ماهیگیری از آداب قدیمی بومیان چله بر بوده و مردم روستا اینکار را در فصول مختلف به روشهای گوناگون انجام میدهند البته بجز فصل بهار که فصل تخم ریزی آبزیان میباشد ماهیگیری در بقیه فواصل سال رواج دارد .

ماهی زرده پر از ماهیان بومی این رودخانه می باشد .

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: ماهیگیری در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در زمان قدیم مردم از بخاری های هیزمی استفاده می کردند بخاری های حلبی که محتوای سوخت آن را هیزم و شاخ و برگ های درختان تشکیل می داد. این بخاری با آن گرمای مطبوع و دلنشین خود یک مشکل اساسی داشت و این که با تمام شدن سوخت یکباره فضای اتاق سرد می شد، به همین خاطر صاحبان خانه مجبور بودند مرتب هیزم بخاری را که خیلی سریع سوخت آن تمام می شد، چک کنند، این مساله به هنگام خواب و در نیمه های شب سخت تر بود، چرا که پدر یا مادر خانه باید نیمه های شب چند بار از خواب بلند می شدند و هیزم داخل بخاری قرار می دادند. این بخاری ها در حال حاضر در برخی روستا های کشور مورد استفاده قرار می گیرد و منازل روستاییان را گرم می کند. اگر چه امروزه تهیه سوخت برای شوفاژ و شومینه وقتی را از مردم نمی گیرد و فقط کافی است با پرداخت صورت حساب قبض گاز و برق هزینه سوخت را تامین کرد، در آن زمان برای تهیه سوخت بخاری های هیزمی پدر خانه مجبور بود که قبل از شروع سرما چند روزی را در جنگل ها برای تهیه هیزم سپری کند و با خرد کردن آنها و قرار دادنشان در مکانی محفوظ، سوخت یک سال خود را تامین کند.

عکس : میلاد پور عزیزی




:: برچسب‌ها: ابزار و وسایل قدیمی در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

عکس : رضا ندافی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 
نام محلی : خاش کویی ، خاش کدو
نام فارسی : کدو رشتی ، کدو حلوایی

خاش کویی (کدو رشتی) نوعی کدوی محلی است که در شمال کشور به وفور کاشته و پرورش داده میشود. این محصول را میتوانید از اکثر شهرهای استان گیلان بخصوص آستانه اشرفیه خریداری نمایید.

علت نامگذاری این کدو را می توان به دو دلیل دانست، چون عده ای معتقدند چون کلمه "خاش" در زبان شمالی به معنای استخوان و استخوانی می باشد و در ضمن این کدو هم گوشت کمتری نسبت به دیگر کدو ها دارد، این نام برای آن انتخاب شده است و عده ای دیگر معتقدند چون پوست این کدو مثل استخوان، سر سخت است. از این رو به خاش کدو یا خاش کویی معروف شده است.

گیلانی ها، کدو ها را بخار پز کرده و بطور دلخواه با کمی شکر میل می نمایند.
گیلانی ها، با این کدو شیرینی بسیار خوشمزه ای به نام "کویی کاکا" یا همان کاکای کدو درست میکنند که بسیار خوشمزه است.

خواص کدو:

 
1- تخمه ی کدو تأثیر مثبتی روی سلامت پروستات دارد.2- خوردن کدو خطر ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد.3- از کدو برای مقابله با پیری چشم ها استفاده میشود. 4- کدو در عملکرد برخی از سلول‌های سیستم ایمنی بدن کمک کنند.5- کدو میتواند به کاهش قند خون کمک کند.

برای دیدن بقیه مطالب روی ادامه مطلب کلیک نمایید




:: برچسب‌ها: محصولات محلی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱۳ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شنیده شد که شخصی بنام نصرت ساکن روستای نصیرمحله نیمه شب از منزل مسکونی خودش بلند میشود می بیند که در قسمتی از روستای والی سرا  پر از شمشاد بود شعله ای از طرف امامزاده اسحاق(ع) حرکت کرد و در همان منطقه جنگلی فرود آمد و بعد از چندی حرکت کرد شب دیگری که نصرت در خواب بود یک زوج در خواب به وی می آیند میگویند که ما خواهر و برادریم  که در آن قسمت از شمشاد ها مدفون شده ایم و برای اینکه وقتی از خواب بیدار شدی بتوانی محل دفن ما را پیدا کنی علامتی روی درختان شمشاد میگذاریم شما از مردم کمک بگیرید و ساختمانی بر روی قبر ما احداث نمایید، در آن زمان با همت و کمک مردم ساختمانی از گل و چوب در آنجا احداث نمودند و به روایتی با پیگیری تاریخ نویسان آن زمان اسم آنها را پیدا کردند که بنام های امامزاده اسماعیل (ع) و امامزاده نساء (ع) و از نوادگان امام موسی کاظم(ع) بودند که بنام تازه بقعه نام گذاری گذاری شد. در داخل ساختمان و بر روی قبر این دو عزیز مقبره ای از چوب ساختند و گذاشتند؛

لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: اماکن زیارتی شهرستان شفت
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شنیدن نقل های قدیمی یکی از تفریحات و علاقه های ما در دوران کودکی بود. اما امروزه بچه ها یا مشغول دیدن کارتون های گوناگون اند و یا به بازی های کامپیوتری و ... می پردازند. لذا با تاسف فراوان باید گفت که نقل های قدیمی نیز در حال فراموشی اند. در زیر یکی از نقل ها را آورده ام تا بخوانید و اگر حوصله داشتید برای بچه های تان بگویید.

    خرس و مردَکه

مردی در حال رفتن به ییلاق از طریق روخون بود.در نیمه های راه شب می شود و او مجبور می شود همان جا شب را بگذراند. لذا مقداری از خوراکی را با خود داشت، به عنوان شام می خورد و بعد برای خواب بالای درخت گردویی می رود که گردوهایش رسیده بود. آن شب شبی مهتابی بود. او بعد از خوردن مقداری گردو خود را به شاخه ای می بندد و به خواب می رود. نیمه های شب خرسی که عادت داشت برای خوردن گردو به بالای این درخت برود، برای خوردن گردو به بالای این درخت می رود و کمی پایین تر از شاخه ای که این مرد رویش خوابیده بود، مشغول خوردن گردو می شود.

با سروصدای خرس ناگهان مرد از خواب بیدار می شود و می بینید کمی پایین تر از او خرسی مشغول خوردن گردو است. بسیار می ترسد و دم بر نمی آورد. خرس هم بی آن که متوجه او باشد، دانه دانه گردو ها را می شکست و برای این که بداند مغز دارند یا نه ،آن ها را زیر نور مهتاب می گرفت و بعد از این که مطمئن می شد مغزی در داخل شان هست، آن ها را می خورد. اما مرد متوجه منظور خرس و علت این کار او نبود. تصور کرد خرس دارد به او گردو تعارف می کند. یک بار که خرس چنین کرد، مرد به ناگاه گفت: من وِرَه هَردَه، دِ نمَرد. Mən vera harda, de nəmardمن زیاد خوردم. دیگه نمی خورم.

با شنیدن صدای او خرس به ناگاه می ترسد و از روی ترس خود را از روی درخت به پایین پرت می کند و می میرد. و خیال مرد هم آسوده می شود.

منبع : وبلاگ تالش شناسی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: داستان های گیلانی, افسانه های گیلانی, نقل های تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در سال 1385، جمعیت روستای حاجی بکنده 880 نفر گزارش شده است.
درآمد اکثر روستاییان، از فعالیت‏های زراعی، باغداری، دامداری، صیادی و خدماتی تأمین می‏شود. محصول عمده زراعی روستای حاجی بکنده، برنج است ولی باقلا، خیار و کدو نیز در آن به عمل می‏آید.
صیادی از دیگر فعالیت‏های اقتصادی مردم روستاست که زیر نظر سازمان شیلات به صید انواع ماهی‏های سفید، کپور، آزاد، سیاه کولی، کاس کولی، کیلکا و نیز به صید ماهی‏های خاویاری مانند فیل ماهی، چالباش و ازون برون می‏پردازند. دامداری به شیوه سنتی متداول است و پرورش طیور خانگی مانند مرغ، اردک و بوقلمون در روستا رواج دارد.
روستای حاجی بکنده بافت مسکونی پراکنده‏ای دارد و به صورت خطی گسترش یافته است. اکثر خانه‏ها به سبک مدرن و به صورت ویلاها و سوئیت‏های زیبا بازسازی و نوسازی شده‏اند. مصالح به کار رفته در آن‏ها غالباً شامل سیمان، آجر، گچ، ورق گالوانیزه، تیرآهن و امثالهم می‏باشد.
ساخت سوئیت‏های زیبای روستایی در حیاط خانه‏ها به منظور اجاره به گردشگران، نشانه رونق گردشگری روستایی حاجی بکنده است.

جاذبه ‏های گردشگری

استقرار روستای حاجی بکنده در کنار دریای خزر، امکان استفاده از طبیعت دریا و ساحل شنی و امکان انجام ورزش‏های ساحلی و شنا، صید ورزشی ماهی، تماشای صید (پره صیادی) گروهی و زمستانی، خرید ماهی تازه از صیادان و ده‏ها جاذبه دیگر، روستای حاجی بکنده را به یک روستای گردشگری بالفعل تبدیل کرده است. حواشی رودخانه‏های حاجی بکنده و امین‏آباد و چشم‏انداز سرسبز مزارع شالی و مسیر دسترسی به روستا با طبیعتی حیرت‏آور بر جذابیت‏های آن می‏افزاید.
مردم روستای حاجی بکنده، در برگزاری مراسم ملی و مذهبی، مانند مراسم پیشواز عید نوروز، سیزده بدر، چهارشنبه سوری، شب یلدا و اعیاد مذهبی فطر، غدیر و قربان مشارکت عمومی دارند و مراسم ایام محرم و وفات ائمه را با سوگواری و عزاداری به جا می‏آورند.
کشتی گیله مردی، ورزش بومی و محلی این روستاست. خواندن آوازها و ترانه‏های محلی، همراه با رقص‏های محلی در جشن‏های عروسی رواج دارد. صدای ساز نی نوازندگان محلی در ایام تعطیلات، برای مسافران روستای حاجی بکنده جذاب و تماشایی است.
پوشاک غالب مردان و زنان روستای حاجی بکنده همانند پوشاک بسیاری از روستاییان گیلان است. زنان روستا، در مراسم عروسی و حنابندان از لباس‏های سنتی و محلی با رنگ‏های شاد استفاده می‏کنند.
باقلی خورشت، میرزاقاسمی، ترش تره، فسنجان، نان‏های برنجی و گندمی از انواع غذاهای محلی روستاست.
پخت انواع کباب گوشتی و انواع کباب ماهی ازون برون و کباب ماهی سفید در روستا رواج دارد.

دسترسی: این روستا از طریق شهر خشکبیجار و شهر رشت با جاده‏ای مناسب قابل دسترسی است.

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: روستا های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

خُرمَندی از درختان بومی جنگل های کرانه جنوبی دریای کاسپین است. بیشتر در جلگه ها و حتی  تا ارتفاع 1100 متر از سطح دریا می روید.

نام های این درخت در شرق گیلان،  "اَربَه" یا "اربا" آستارا و تالش "آمبر "،  در رامسر "خرما"، در مازندران "خرمندی" ، در کیاکلا "خرمنی" ، در رامیان "انجیرخرما"، در گرگان "اندی خرما"، "انده خرما" یا "اندوخرما" می خوانند. در آمل و نور و کجور درخت نر و ماده آن بنام های مختلف خوانده می شود درخت نر، "کهلو" یا "کلهو" و درخت ماده ، "فرمنی" یا "فرمونی" نامیده می شود.

خرمندی، خاک های شنی را دوست می دارد ولی در خاک های بارخیز دیگر نیز می روید. خواهش درخت خرمندی از نظر روشنایی میانه است . بلندی آن به پانزده تا بیست متر و قطر آن به 80/0 متر می رسد. رویش آن تند است . ریشه اش سطحی و ستبر می باشد.

میوه خرمندی کمی شیرین و گس است وروستائیان آنرا می خورند. شیره آن که در گیلان بنام «اربه دوشاب » معروف است خورش لذیذی برای کته برنج می باشد.

درخت خرمندی بفراوانی جست می دهد و خیلی زود جنگل را فرامی گیرد و گاهی درختان گران بها را در سایه خود نابود می کند.
چوب خرمندی چندان خوب نیست زیرا تا نزدیک صدسالگی چوب درون آن ناچیز است . مصرف عمده آن برای تهیه چوب تونلی و هیزم و زغال است . 
 این درخت از نظر جنگلبانی ارزش چندانی ندارد و چون در جنگل های شمال ایران درختان گرانبها را در سایه خود تباه می کند.

 هنگام آزاد کردن و روشن کردن جنگل باید آنرا برانداخت ولی خود آن در دامنه های تند برای جلوگیری از فرسایش خاک لازم است . شاخه زاد آن برای تهیه هیزم و زغال مناسب می باشد.


جمع آوریو تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گیاهان گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۱٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 

ازگیل میوه‌ای سرشار از مواد مغذی مانند پتاسیم، منیزیم، منگنز، روی، آهن و ... می‌باشد و برای درمان بسیاری از بیماری‌ها مانند سنگ کلیه، فشارخون، التهاب‌های روده‌ای و ... کاربرد دارد.

برای اکثر آدم‌ها تجربه کردن طعم‌های جدید، حس متفاوت و لذت بخشی را منتقل می‌کند و شاید برای همین باشد که غذاها، دسرها، سوپ‌ها و سالادهایی از سایر نقاط جهان تا این اندازه برایمان جذابیت دارند و عرضه چنین غذاهای جدیدی با استقبال فراوانی مواجه می‌شوند. از این میان بازار داغ میوه‌ها و سبزی‌های جدید و ناشناخته که تنها در قسمت‌های خاصی از جهان می‌رویند، نیز بی‌نصیب نمانده است و بسیاری از میوه‌های جدید و عجیب مانند جکی فروت، پشن فروت، میوه ستاره‌ای و ... طرفداران خاص خود را دارند و با قیمت‌های گزاف به فروش می‌رسند.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید در کشور ما نیز میوه‌هایی می‌روید که برای سایر مردم جهان عجیب است و با آب و تاب خاصی از طعم و مزه آن برای یکدیگر تعریف می‌کنند و خواستگاه اصلی آن را ایران معرفی می‌کنند. یکی از این میوه‌ها ازگیل است.

ازگیل میوه‌ای عجیب و ناشناخته برای اکثر مردم دنیا است. برخی طعم آن را مشابه با انجیر، کامکوات و خرمای ایرانی می‌دانند و برخی دیگر طعمی مابین گلابی و زالزالک را به آن نسبت می‌دهند. ازگیل برای بسیاری از مردم دنیا عجیب و جذاب است، آن را به عنوان میوه‌ای فانتزی می‌شناسند و قیمت بالایی دارد. ولی در ایران، عراق، ترکیه و برخی کشورهای اروپایی به وفور یافت می‌شود و یکی از معدود میوه‌هایی است که در فصل زمستان به بار می‌نشیند.

ازگیل را بیشتر بشناسید

ازگیل یکی از گیاهان خانواده رز می‌باشد و از نظر گیاه‌شناسی گیاهی مابین گلابی و زالزالک است. ازگیل ابتدا به رنگ سفید است و با رسیده شدن به رنگ قهوه‌ای در می‌آید. این گیاه که در جنوب شرقی اروپا و جنوب غربی آسیا یافت می‌شود، به سرعت فاسد می‌گردد و سرشار از پکتین می‌باشد. به همین علت برای تهیه انواع ژله، مارمالاد و مربا مناسب می‌باشد. درخت ازگیل برگ‌هایی به رنگ زرد و قرمز دارد و چوب این درخت خاصیت منحصر به فردی دارد و غیرقابل شکستن است.

جهت خواندن مطالب بیشتر لطف به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گیاهان گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در  اطراف جاده تاچشم کار می‌کند بخشش طبیعت است و گاه دست سازهای انسانی .  کلبه‌های چوبی با دیوارهای گلین و سقف‌های " کلش به سر" و دود گرم دودکش های آن حکایت از مرز بندی مالکیت شالیزارها دارد.
در دو طرف جاده درختان صنوبر سر به بلندا گذاشته و فروشندگان محلی در کنار جاده در آلاچیق‌های چوبی و پارچه‌ای خود انواع سوغات خوراکی و صنایع دستی محلی خود را به مسافران عرضه می‌نمایند.
جاده را به سمت کوهستان در می‌نوردیم ، کاروانسرای تی‌تی با قدمت حداقل چهارصد ساله را پشت سرگذاشته و به " لونک " می‌رسیم.
صدای آبشار از سمت راست ، رودخانه مواج از سمت چپ جاده با صدای پرندگان در هم آمیخته، حالت بی‌نظیری است واقعا کدام موزیسین می‌تواند این نتها را بازسازی کند؟
روبروی آبشار و بالاتر از سطح رودخانه بساط کباب فروشی برروی منقل‌های زغالی ،نان داغ ،ماست و کره محلی و چای داغ برای خریداران براه است .
کم کم جاده همسطح با نوک تیرهای چراغ برق می‌شود، در پایین ، دره‌ای پر از زمینهای شالی وسیع با کلبه‌هایی در میان ، و در انتها دیوارهایی از کوه های سبز جنگلی است.(که اینک یا رنگ و روی زمستانی بخود گرفته و یا در حال شکوفه زدن هستند.)
برخی از زنان روستایی با لباس های محلی در طرفین جاده در حرکت هستند، همچنان به سمت بالا در حرکتیم.
سمت چپمان جنگل تاریک است و تنها رگه‌هایی از آفتاب ،جسورانه توانسته‌اند از میان این درختان بلند که ارتفاعشان به دهها متر می‌رسد، عبور کنند و دیدی اندک بیافرینند.
دیگر ، تقریبا با نوک درختان بلند در یک سطح قرار داریم ، در میان جاده در حرکتیم ، دیواری بلند از درختان انبوه به ارتفاع یک کوه در پیش روست، نزدیک می‌شویم، پیچی تند است.
واقعا چگونه این جاده ساخته شده است؟ سوالی است که در ذهن هر مسافر نقش می‌بندد.
گاه از میان صخره‌های عظیم سبز آبراهه‌هایی روان است و صدای آن مسافران را می‌خواند تا با خنکای آن سر و رویی جلا دهند.
به برگ‌های پهن خردل رسیده‌ایم همچنان در راهیم دیگر کم کم درختان جای خود را به مراتعی بس وسیع می‌دهند که اسب هایی سیاه و قهوه‌ای آزادانه در آنها می‌چرند.
پس از دیدن این همه زیبایی به دیلمان می‌رسیم.
پر واضح است که در ایام نوروز و سفر به این همه زیبایی، لباس گرم و چتر و سایبان مسافرتی به همراه داشته باشید.
صحبت های دکتر "افشین پرتو " مولف کتاب تاریخ گیلان را بیاد می‌آورم که دیلمان قبل از اینکه آریایی ها به فلات ایران بیایند محل زندگی اقوامی مانند " کادوس ها" و " کاسی ها" بوده، و بعد اقوام دیگری مثل "آمادها" به این منطقه آمدند و از ترکیب این اقوام قومی به نام "دیلمی" بوجود آمد.
قدمتی چهار هزارساله از تمدن و یکجا نشینی بشر که در کمتر جایی می‌توان نظیر آن یافت.
بنا به نوشته کتاب آثار و بناهای تاریخی گیلان بیه پیش (تقسیم جغرافیای قدیمی بر مبنای مسیر رودخانه سپید رود) دیلمان امروز، شامل ناحیه کوچک سیاهکل در دشت و ناحیه کوهستانی دیلمان در جنوب آن است.
روستای زیبای بالارود در محل اتصال دوشاخاب رودخانه شیم ‌رود بر پای تپه‌ای نسبتا بلند و سرسبز قرار دارد و در گذشته راه اصلی کاروان رو از لاهیجان به دیلمان و طالقان از این مسیر می‌گذشت .
کاروانسرای تی تی ، دیوارهایش از کف تا زیر طاق از جنس قلوه و ملات ساروج می‌باشد و سقف آن بوسیله گنبدهای زیبای آجری پوشیده شده است.
حمام قدیمی دیلمان یکی‌دیگر از سازه‌های قدیمی است که در بافت شهر دیلمان واقع شده‌است و به حمام میربلوک شهرت دارد.
این بنابه احتمال قوی جزء بناهای دوره ایلخانی است که در دوره‌های مختلف ضمن اضافه کردن الحاقات مورد بازسازی واقع شده‌است.
از دیگر بناهای تاریخی دیلمان را نیز می‌توان به بقعه امامزاده تورار در روستای جلیسه دیلمان با بنای زیبای آن اشاره کرد.
قلعه برج و گرماور دیلمان نیز از دیگر آثار تاریخی این منطقه است که در روستای گرماور و در فاصله سه کیلومتری دهکده تاریخی مربوطه واقع شده است.
با توجه به موقعیت سوق الجیشی کوه گرماور، مکانی مناسب برای دیده بانی و کنترل دشت‌های اطراف به شمار می‌رفته و در زمان حاضر از بنای اصلی قلعه فقط برج دیده بانی آن برجای مانده است.
بخش تاریخی دیلمان از توابع شهرستان سیاهکل در شرق گیلان در ‪ ۶۰‬کیلومتری مرکز استان گیلان واقع است .

منبع: روزنامه تفاهم

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: تاریخچه گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

برای درست کردن اَناره بوره که یک غذای مزه ای بسیار عالی ماسالی و تالش است وبا پلووخورشت باقلی و میرزا قاسمی وغیره..که بستگی به ذایق...ه دارد مصرف میشود مزه اش ترش وشیرین وملس میباشد.

طرزتهیه وپخت اناره بوره به این ترتیب است :

دانه انار ترش رسیده قرمز دوتا ،سه کیلو شکر یک کیلو ونیم وانهم بستگی به ذایقه کسانیکه مصرف میکنند دارد که شیرین تر باشد یا نه آب لیمو یک یا دوقاشق .. مغز گردو پنج گل مغز وبه یک عدد که به قاچ های کوچک خرد کرده برای داخل اناره بوره

طرز تهیه: ابتدا انار را دون کرده ویک بار خوب آب کشیده تا ریزه های پوست انار از ان جدا شود ودر صافی میریزیم تا ابش بچکد . بعد در قابلمه ریخته و روی حرارت ملایم میگذاریم وقتی که به اندازه کافی نرم شد انرا در صافی میریزیم شکر را در آب آن میریزیم و هم میزنیم وشکر و آب انار بخوردهم بروند و وقتی مات شد انار را در آن میریزیم و وقتی غلظت مربا انطوریکه باید برسد یعنی وقتی با کفگیر آبش را بریزیم حالت کششی آرام داشته باشد و جوش ریز زد و دانه انار خوب پخته شده باشد ابلیمو را میریزیم تا کپک نزند و مغز گردو و به را نیز برای زیبایی درداخل آن میریزیم و چند جوش که زد بر میداریم و برای خوش بو شدن و خوش طعمی بیشتر در رویش پودر گلپر می ریزیم وبا انواع پلوخورشت ها مصرف می کنیم.

نگارنده زلیخا صبا
جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: شیرینی های گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

گنجار ، روستایی زیبا با طبیعتی دلنشین در دل شهرستان شفت بوده که هر ساله به دلیل همین طبیعت شاهد حضورمسافران و گردشگران می باشد . این روستا از توابع شهرستان شفت و جزو بخش احمدسرگوراب می باشد و جزو آبادی های دهستان نصیرمحله می باشد .

از جاذبه های دیدنی این روستا می توان به به پل و رودخانه ، زمین ورزشی و تفریحی ، بام سبز گنجار ، آبشار وزن بن ، خشک دره ( دره سنگی گنجار ) ییلاق کتیله سر، گلگل چمه و استخرهای گنجار نام برد.
توضیح بر اینکه از آنجایی که روستای گنجار دارای تقسیمات جلگه ای و کوهپایه ای میباشد در اکثر مناطق آن به سمت پایین دست که شامل فومنات و قسمت های دیگر از استان است اشراف داشته و چشم اندازی زیبا را به تصویر میکشد.
شورای اسلامی این روستا در حال پی گیری پروژه بام سبز این روستا بوده که از آنجا می توان به تماشای بیشتر نقاط شفت و فومن و رشت پرداخت. و به زودی با آسفالت جاده بام سبز این منطقه دارای رونق گردشگری بسیار می شود.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

از زمانی که تی تی خانم، عمه یکی از شاهان صفوی، تصمیم گرفت کاروانسرای زیبایی به نام خود بنا کند، بنیان یکی از قدیمی ترین بناهای سیاهکل گذاشته شد. بنایی سنگی و آجری که تاریخ ساخت آن به دوران صفویه بر می گردد و اگر گذارتان به آن بیفتد، می توانید ساختمانی از سنگ رودخانه ای، آجر و ملات گچ و ساروج را ببینید که ورود شما را به یک حیاط مرکزی، یک گذرگاه هشتی و دو ایوان کوتاه خوشامد می گویند.
با این حال، تا همین چند سال پیش، مردم محلی بنای کاروانسرا را تبدیل به طویله کرده بودند و حیاط آن را باغچه! تا زمانی که پای میراث فرهنگی به ماجرا باز شد و این بنا را با شماره ثبت ملی 1784 در فهرست آثار ملی ایران ثبت کرد.

کاروانسرای باستانی تی تی را باید در شهرستان سیاهکل و در مسیر راه کاروانی دیلمان به لاهیجان، بر سر دوراهی رودخانه باباکوه و میثم ‌رود ببینید. جایی درست در 10 کیلومتری جاده سیاهکل به دیلمان و بر پای تپه ای نسبتا بلند و سرسبز که در گذشته راه اصلی کاروان رو از لاهیجان به دیلمان و طالقان بوده است.
تی تی در زبان گیلکی به معنی شکوفه است و بنابراین تی تی کاروانسرا، کاروانسرای شکوفه معنی می دهد. ساخت این کاروانسرا، آن هم در روزهایی که کاروانسراهای کمی در شمال کشور ساخته می شد، گوشه ای از اهمیت مسیر عبوری سیاهکل را روایت می کند. روایتی که البته این روزها ناقص و ناتمام باقی مانده است.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: جاذبه های گردشگری گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

مغز حلوا یکی از شیرینی های سنتی و خوشمزه گیلان است به ضخامت یک تا شش سانتی متر پخته شده از شیره انگور، گرد به قطر 30 سانتی متر که بر سطوح و روی آن تخم کنجد می ریزند و مانند سوهان شکننده است.


طرز تهیه مغز حلوا با شیره انگور...
------------------------------------
• مواد لازم :
مغزگردوی ریز خرد شده .......... 250 گرم
کنجد .......... 200 گرم
شیره انگور .......... به میزان لازم

• طرز تهیه :
شیره انگور را در ظرفی گرم کنید ( روی حرارت ) و سپس گردوی خرد شده و کنجد را درون شیره گرم ریخته و خوب مخلوط کنید تا شیره از گردو و کنجد پر شود، سپس یک سینی مسی را کمی چرب کرده و تمام مغز حلوا را درون سینی ریخته و پهن کنید، و اجازه دهید تا خنک شود. این حلوا از شیرینی های سنتی مردم گیلان بوده و بسیار خوشمزه و مقوی است.
عکس از نت، وب گیلان من
تهیه و تنظیمِ متن: عاکف معززلسکو




:: برچسب‌ها: شیرینی های گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

مراسم عروسی در یکی از روستاهای گیلان در قرن 19 و اواسط دوره قاجار (بعد از ناصر الدین شاه)

عکس : آقای علیرضا قربانیان

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس های قدیمی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

 


کوه روبار در دامنه قله لاسه سر قرار گرفته است. ارتفاعی معادل با ۱۵۰۰ متر دارد و فاصله آن بطور متوسط تا ماسوله حدود ۲ ساعت میباشد. کوه روبار یکی از مناظر بسیار زیبای ماسوله و گیلان میباشد که بسایر هم مورد توجه کوهنوردان عزیز قرار دارد.


جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید

 




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/۸/٤ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.