نوشته شده توسط : مهدی پور

درباره فرهنگ پخت پلو در بین مردم گیلان باید گفت ، پلو یا به زبان محلی (پلا یا پلِه ) تا چندی پیش ، بیشتر مردم گیلان کته پلو ( دمی پلو ) می خوردند .اخیراً خیلی ها برنج  را آبکش می کنند و به آن روغن و زغفران می زنند در گذشته زنان خانه دار ، با کمک آفتاب وقت شناسی می کردند ودرمی یافتند که وقت پختن پلو است .

کار پختن پلوکاری زنانه محسوب می شد ، از این رو مردان به زنان خود پلا پَج به معنای پزنده پلو و به اعضای خانواده پلا خور به معنای خورنده پلو می گفتند گیلک ها به پلوی بدون خورش ، خالی پلا یا هیچی پلا می گویند .

در گیلان فرهنگ شستن برنج برای پخت روزانه ی آن بدین صورت است که برنج دودی و معطری را که برای پخت ناهار یا شام در نظر گرفته اند عیار می زنند و سپس با آب سر می شستند ، به آب اول پس از شست برنج خام ، فشکل آب ، می گفتند.

در کوهستان فشکل آب را به سگ گله ، گاو تازه زا و گوساله می دادم ، در چله گیلان آن را برای درمان کچلی بکار می بردند سپس از حداقل سه بار شستن برنج خام با آب سرد آن را در دیگ مسی سفید شده با قلع می ریختند ، آب باید یک بند انگشت روی برنج را می پوشاند یک قاشق به پشت دیک با انگشت خود که به آب دهان آغشته بود می مالیدند و با جلز و ولز دیگ می فهمیدند که پلو دم کشیده است .در رشت به پلویی که خوب دم نکشیده است «کاله پچ»می گویند.

متن : سر کار خانم پوران حاجتی

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: فرهنگ گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٢٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

یکی از زیباترین پدیده های طبیعی در ایران کوهستانها هستند ، که از دیرباز محل کوچ و اطراق عشایر و طوایف بوده است از اینرو ییلاق نشینان هشتپر  نیز از سالهای بسیار قدیم تا به امروز به همین منوال ۶ ماه اول سال را که هوای خنک کوهستان ، مراتع سبز و چشمه های پرآب و در شرایط بسیار خوب طبیعی در منطقه ییلاقی هشتپر زندگی می کنند.

صبحگاهان با طلوع خورشید از شرق که دریا واقع است ، دریا زرین و طلایی شده و رنگ زیبایی به خود می گیرد و چوپانان با کوله های کوچ نان و پنیر و کشک و بعضا عسل دست رنج خود راهی مراتع و چمنزارها می شوند و گوسفندان و سگهای نگهبان را به دشت می برند. زنان ییلاق شیرهای تازه دوشیده شده صبح همان روز را برای وعده های غذایی اشان به دوغ،ماست ،کشک ،کره وپنیر تبدیل می کنند.

کودکان با اسباب بازی های دست ساز مادران وپدرانشان خود را به بیرون از منزل می زنند و در هوای پاک ییلاق بازیگوشی می کنند.

ییلاق هشتپر یکی از زیباترین مناطق طبیعی و بکر در بین ییلاق های تالش می باشد

جهت دیدن تصاویر بیشتر لظفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٢٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

بهار

این روستا در شهر احمد سرگوراب واقع شده است .در این روستا یک تپه در داخل جلگه ی هموار و مسطح بالا آمده است این تپه زیبا و پوشیده از درخت و باغ چای که در محل کولک نامیده می شود یکی از پدیده های نادر در جلگه ی کناره دریای خزر از مازندران تا آستارا می باشد . زیرا این کوه در تمام جلگه ی جنوب دریای خزر تنها برجستگی است که حدود 5 کیلومتر از رشته کوه البرز فاصله گرفته ودر داخل جلگه برجسته شده وبالاآمده است.  تنوع چشم انداز پدید آمده در پرتو این تپه ی زیبا به روستای دوبخشر اهمیت ویژه ای از نظر گردشگری داده است.

تابستان

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٢٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

مدرسه تاریخی حکیم نظامی آستارا در سال 1287 خورشیدی تاسیس شده و در حال آماده سازی برای تبدیل شدن به موزه است. نیمایوشیج شاعرنوپرداز ایرانی در سال های 1309 تا 1311 در این مدرسه تدریس کرده است. مدرسه حکیم نظامی یکی از قدیمی‌ترین مدرسه‌ها در ایران است که درسال ۱۲۸۷ هجری خورشیدی (دوران قاجاریه) تأسیس شده‌است و از نمادهای فرهنگی آستارا به شمار می‌آید. دراین دبیرستان شخصیت‌های بزرگی مانند نیمایوشیج تدریس نموده‌اند.

خسرو گلسرخی از مبارزان دوره حکومت پهلوی، محمود سراجی شاعر معاصر و حمید نطقی بنیان‌گذار و پدر روابط عمومی ایران، اشرف آقا حریری محقق و نویسنده آستارایی نیز دوران تحصیل را در این دبیرستان سپری کرده است. آستارا، شهری است با پشتوانه عمیق فرهنگی؛ هر چند اطلاعات عمیقی در ارتباط با باسوادترین شهر ایران وجود ندارد و این شاخص‌ها در سال‌های متفاوت تغییر می‌کند، اما قدر مسلم آن است که آستارا در استان گیلان و ایران یکی از باسوادترین مناطق شهری محسوب می‌شود و تعداد بیسوادان این شهر بسیار اندک است. سابقه تاریخی در آستارا نیز حاکی از آن است که مردم این شهر همواره به علم و فرهنگ علاقه‌مند بوده‌اند.

پایه‌گذاری مدرسه حکیم نظامی در بیش از ۱۰۰ سال پیش در شهر آستارا خود حکایتی از این عمق فرهنگ و ادب در این شهر است. این مدرسه در سال ۱۲۸۷بنیان گذاشته شده‌است، این مدرسه در این مدت بیش از یک قرن فرهیختگان زیادی را پرورش داده‌است. از جمله افتخارات دیگر این مدرسه این است که خسرو گلسرخی مبارز دوران حکومت پهلوی از دانش آموختگان این مدرسه و نیما یوشیج بنیانگذار شعر معاصر ایران در سال‌های ابتدایی ۱۳۰۰ در این دبیرستان تدریس کرده‌است. این مدرسه قدیمی حیاطی بزرگ دارد و بامی سفالین با درب و پنجره‌هایی از چوب و همچنین شومینه‌های چدنی، که در مجموع همه این نمادها در کنار همدیگر بیان کننده معماری سنتی و بومی این منطقه از گیلان است. دبیرستان حکیم نظامی باتوجه به قدمت ساخت آن و سایر وجوه آن هم اکنون در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است وبخش‌های قدیمی این دبیرستان تبدیل به موزه گشته‌است و مورد حفاظت قرار دارد. چند سال پیش نیز بازسازی شده‌است.

منبع :وب سایت صدا و سیمای گیلان

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: بناهای قدیمی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٢٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

عکس : آقای محمد حسن پور

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

اهل گیلانم من..

سرزمینی چو بهشت

خاک آن پر نعمت

بر تنش مخمل سبز

رودهایش جاری

خزرش پر برکت

مردمانی پراز عشق

پراز لطف وصفا

ودر هنگامه جنگ

همچو شیری غران

سینه ی مردمش از قصه جنگ لبریز

این فقط گوشه ی از مام وطن ایران است.

وطنم لاله فراوان دارد...

شعر:رضا شیخ فلاح لنگرودی.

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: شعر
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

موشنگا، روستایی از توابع بخش سنگر شهرستان رشت در استان گیلان می باشد که قدمتی 300 ساله دارد

 علت نامگذاریش هم این است  که  گل بنفشه در  این محل به صورت فراوان یافت می شد  در گویش محلی(تالشی) به این گل کوچک "میشین" میگفتن و به همین دلیل  این  روستا را  " میشین گاه" یعنی محل رویش گل بنفشه نامگذاری کردند.

روایتی دیگر هم وجود دارد که  در جنگ جهانی سربازان روسی  در  اطراف  این روستا حضور داشتند  و به همین علت " قشون" که به معنی سرباز هست وبه این محل" قشون گاه" می گفتند و طی گذر زمان به موشنگاه تعقیر پیدا کرد.

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۳ نفر (۷۹خانوار) بوده‌است

عکس : آقای علی شهبازپور

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: روستا های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

نومندان، روستایی از توابع بخش کرگان رود شهرستان تالش در استان گیلان است. نام این روستا در تالشی به معنای تازه آباد می باشد . اهالی روستا در گذشته ای دور از بالا دست به کوهپایه کوج کرده‌اند .

این روستا دارای دو قسمت است . قسمت جنوبی آن نومندان و قسمت شمالی که قدیمی تر است پشکش نامیده می شود .این روستا از لحاظ بکر بودن آداب و رسوم دارای جایگاه ویژه می باشد .

بیش از نیمی از مردم روستا دارای مذهب شیعه دوازده امامی و بقیه اهل تسنن شافعی میباشند .

تمام اهالی روستا کشاورز و دامدار هستند . عمده دام آنان گاو محلی و نوع سراب و هلندی می باشد . کشتزارهای روستا به کشت برنج اختصاص دارد . در دامنه های جنگی و کوهپایه ها هم کشت گیلاس ، گوجه سبز و پرتقال رواج دارد . در این روستا افراد بسیاری در زمینه چوب بری ، نجاری و بنایی تخصص دارند و آن را به عنوان شغل اجدادی خود پاس می دارند.

تمام اهالی قدیمی روستا با یکدیگر نسبت خویشاوندی دارند و بدون توجه به مذهب یکدیگر اقدام به ازدواج می کنند .

کدخدا سلیمان عبداللهی نومندانی از جمله مالکین بزرگ و افراد نامدار منطقه بوده است . وی فردی زیبارو و قدبلند بوده است . پسر عموی وی کدخدا فرامرز و حجت‌الاسلام و المسلمین حاج یوسف فصیحی معروف به ملا یوسف کهنسالترین روحانی لیسار نیز جزو افراد برجسته به شمار می روند .

مسجد سیدالشهدا ، قرآن خطی روستا که در زیر منبر نگهداری می شده و بقعه متبرکه بی نام و نشان و فاقد ساختمان تنها نمونه های میراث مادی روستا می باشد .

مراسم عزاداری امام حسین با نام شاخسی هم در این مسجد اجرا می شود . مسجد روستا در حال بازساری است . میراث ماندگار آداب و رسوم مردم روستا در نوع خود جالب توجه است . مراسم زنجیر زنی ان نیز د رنوع خود جالب توجه است . مراسم چهارشنبه خاتون ، افطار آشی در ماه رمضان ، نذر چای در بقعه متبرکه روستا توسط زنان روستا از آن جمله است .

این روستا در دهستان لیسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۲ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است.

منبع : ویکی پدیا

عکس : آقای رضا ندافی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: روستا های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

رقص لک لک ها ...
( گیلان _ بندر انزلی _ روستای کپورچال )

عکس :آقای علی جعفری

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در تاریخ معاصر تالش به ویژه در منطقه فومنات ، نام آقاجان بگ ، همواره به گوش می رسد ، بیشتر دهقانان گیلک وتالش اورا یک قهرمان و دادگر از استبداد خوانین دانسته اند و اورا لقب آقاجان بگ یا آقاجان جنگلی داد ه اند و در مقابل برخی خان ها وملاکین و منتسبین آنها ، اورا دوزد ه آقاجان نامیدند .
آقاجان بگ پای در جهانی گذاشت که در ایران نظام خشن ارباب رعیتی حاکم بود. اکثریت مردم در رنج بودند، زبان زور حاکم بود و داد وعدالت در کشاکش قدرت بین شاهان قاجار وملاکین و حرص وطمع آنها برای تصاحب مال وقدرت بیشتر به فراموشی سپرده شده بود . جهان آبستن حوادث جنگ جها نی دوم بود و استعمار جهانی بویژه روس وانگلیس در فکر بلعیدن منابع کشورهای کوچکتر هم چون ایران بودند .
درحدود سال 1290 شمسی در 20کیلومتری شهر فومن، در روستای سیاهمزگی ،در یکی از روستاهای تالش نشین شهرستان کنونی شفت، پسری به دنیا آمد که پدرش رضا بگ نام او را آقاجان گذاشت.
کودکی و نوجوانی آقاجان با سپری نمودن یک زندگی عادی مانند هر کشاورز زاده روستایی ، با کارو تلاش کشاورزی در کنار خانواده بود او رفته رفته بزرگتر شد و خود با تمام وجود شاهد نزاع بین خوانین و تسلط بیشتر آنها بر رعیت وکشاورزان شد ، آقاجان قدی بلند ،سیه چرده وهیکلی تنومند داشت . روح او بیزار از ستم به آدمهای ضعیف بود اوهرگز تن به خواسته های خوانین منطقه نداد. و نفرت وبیزاری او از خوانین زبانزد بود چند سال بعد از ازدواج آقاجان ، سرآنجام با توطئه ی و به جرم شرکت در یک نزاع مشکوک محلی که مادر آقاجان هم درآن به قتل رسیده بود ، به همراه دامادش حبیب دستگیر وروانه ی زندان قصر در تهران شد ،این مصیبت قبل از سالهای1320 ودر اوج دوران جوانی ،زمانی که هنوز حس نداشتن پدر بر وجود او سنگینی می کرد ، غم ازدست دادن مادر ،دامنش را گرفته بود.
حبیب ناجوانمردانه قتل مادرزن را به گردن آقاجان می اندازد و از زندان به سیاهمزگی بر می گردد. آقاجان در زندان قصر تهران زندانی می شود. معاشرت با زندانیان سیاسی بویژه در زندان قصر از آقاجان آدمی مبارز می سازد و خط فکری او را عوض می کند. او نسبت به حکومت بدبین می شود، و حکومت را مسبب همه بدبختی می داند ، با اعتراضات خیابانی ومردمی شهریور 1320 و باز شدن درب زندانها ، آقاجان هم با زندانیان دیگر فرار می کند، و یکراست به روستای خود می آید.

جهت خواندن مطالب بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: نامداران گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

عکس :آقای حسین میانجی

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

نقش گیلانیان در پرورش فکری و سیاسی شاه اسماعیل بنیانگذار سلسلۀ صفوی"
.........
صوفیان صفویه (به خصوص دده بیگ تالش) اسماعیل میرزا را که فقط هشت سال داشت از ترس مأموران آق قویونلو که در تعقیب آن ها بودند، مخفیانه به گیلان آوردند. کارکیا میرزا علی فرمانروای مقتدر آل کیا در لاهیجان که شیعی مذهب بود، میزبانی اسماعیل نوجوان را برعهده گرفت. وی مولانا شمس الدین لاهیجی را که از عالمان شیعه بود، به آموزش و تربیت دینی اسماعیل گمارد. در مدت اقامت چند سالهٔ اسماعیل در لاهیجان ( ٩٠۵ ٨٩٨ ه.ق)، امیرنجم زرگر رشتی در تربیت سیاسی وی کوشید. اسماعیل پس از رسیدن به سلطنت، امیرنجم رشتی را در سال ٩١۴ ه.ق به عنوان وکیل (نایب السلطنه) خود برگزید و کلیهٔ امور کشور را به دست او سپرد. این نخستین ایرانی بود که حلقهٔ بستهٔ ترکان قزلباش را در دیوان سالاری صفویان کنار زد و این مقام مهم را عهده دار شد.
.
"گیلان از زمان روی کار آمدن صفویان تا فرو افتادن زندیان ( ١٢٠٩ ٩٠٧ ه.ق)"
..........
با روی کارآمدن صفویان و در پی اجرای سیاست تمرکزگرایی از سوی این دولت، ابتدا روابط امیرنشین آل اسحاق در فومن و سپس امیرنشین آل کیا در لاهیجان با پادشاهان صفوی (شاه اسماعیل و فرزندش شاه تهماسب) رو به وخامت نهاد و سرانجام، در زمان شاه عباس صفوی ( ١٠٠٠ ه.ق) برای همیشه به استقلال گیلان و فرمانروایی شهریاران آن پایان داده شد. تبدیل سرزمین گیلان در زمان شاه عباس یکم به املاک خاصه (املاک مخصوص شاه) موجب شد که ادارهٔ این منطقه به حاکمان و کارگزاران دولت صفوی سپرده شود؛ اما به زودی گیلانی ها از ظلم و ستم کارگزاران صفوی به ستوه آمدند و قیام هایی را علیه آن ها صورت دادند که مهم ترین آن ها، قیام « کارکیا فتحی » در فومن ( ١٠١٠ ه.ق) و « عادلشاه » در لشت نشاء ( ١٠٣٨ ه.ق) بود که توسط قزلباشان و حکام وابستهٔ دربار صفوی سرکوب شدند. در طول دورهٔ حکومت زندیه ( ١٢٠٩ ١١۶٣ ه.ق)، گیلان به دست خوانین محلی (حاجی جمال فومنی و فرزندش هدایت اللّٰه خان) به طور نیمه مستقل اداره می شد. با قدرت گیری آقا محمدخان قاجار در استرآباد (گرگان امروزی) به این وضع خاتمه داده شد.

جهت خواندن مطالب بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: تاریخ گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

استراحتگاه و کلبه ای زیبا در دل جنگل سیاهمزگی  و کنار رودخانه خروشان آوینه ربار که  با حدود یک ساعت پیاده روی و کوهنوردی  ملایم از کنار رودخانه خروشان و نوشیدن چند چای آتشی خستگی تان برطرف خواهد شد.

عکس : آقای مرتضی جیحون طلب

جمع آوری و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱۳ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

مکانی بسیار زیبا وبنایی جدید از معماری کهن گیلان زمین.این بنا به دست گیل مردان آستانه اشرفیه ساخته شده است .

بنایی که به سبک قدیم ساخته شده دوطبقه  و دارای تلاری بزرگ وچشم اندازی زیبا میباشد. همانطوری که در عکس دیده میشود همه چیز آن بصورت نمادین نشانگر آداب رسوم وفرهنگ مردمان این مرز بوم میباشد. این مکان زیبا در آستانه اشرفیه ، روستای سالستان قرار دارد .

عکس :.بیژن رضایی

تهیه و تنظیم : مهدی پور (وبلاگ نصیرمحله )




:: برچسب‌ها: بناهای قدیمی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

بی شک ماسوله یکی از زیباترین روستاهای کوهپایه ای در ایران است.ماسوله در 60 کیلومتری رشت و 32 کیلومتری غرب فومن در دامنه ی کوهپایه ای که 1050 متر از سطح دریا ارتفاع دارد واقع شده است.
ماسوله در کنار رودخانه ای نسبتاً پرآب به نام ماسوله رودخان واقع شده است. این رودخانه از به هم پیوستن سرشاخه های بالا دست ایجاد شده و درست در کنار ماسوله آبشار زیبایی وجود دارد. همانطور که گفته شد، ماسوله در منطقه ای کوهستانی واقع شده است و در ارتفاعات این منطقه قلل مرتفعی وجود دارد که قله ی شاه معلم با 3050 متر ارتفاع، بلندترین آنهاست.
ماسوله تابستان هایی با هوای معتدل و زمستان هایی سرد دارد. بیش از یک ماه از سال در این منطقه یخبندان است و در بسیاری از روزها، ابرها چنان تو را در برمی گیرند و هوای مه آلود، زیبایی های ماسوله را دوچندان می سازند. میزان بارش باران و برف نسبتاً قابل توجه است و هوا رطوبت بالایی دارد. این رطوبت به علت خنکی هوا آزار دهنده نیست.

بازار ماسوله مجموعه ای است بسیار دلنشین که در آن انواع کسب و کار، بخصوص در ارتباط با گردشگران به چشم می خورد. چندین رستوران، نانوایی، شیرینی فروشی، خوار و بار و میوه فروشی، دکان های فروش صنایع دستی محلی و چینی، کلوچه پزی، آهنگری و ... در این بازار وجود دارد. بازار عمدتاً بدون سقف است و با پیچ و خم کوچه ها بالا و پایین می رود. وجود محله های مختلف، مساجد و کاروانسراهای متعدد نشان از زمانی دارد که ماسوله جمعیتی بیش از اکنون داشته و از اقتصادی شکوفاتر و بر مبنای مراودات تجاری با روستاها و شهرهای اطراف بهره مند بوده است. اقتصادی که با مهاجرت تدریجی روستائیان به شهر دیگر شکوفایی سابق را ندارد.

برای رسیدن به ماسوله، ابتدا لازم است خود را به شهر فومن برسانید. اگر خودروی شخصی ندارید می توانید از رشت یا فومن با سواری یا مینی بوس به ماسوله بروید. اگر با خودروی شخصی، از تهران قصد سفر به ماسوله را دارید، نیازی نیست ابتدا به شهر رشت بروید. بلکه قبل از رسیدن به شهر رشت، می توانید به سمت فومن تغییر مسیر دهید.
از فومن تا ماسوله 32 کیلومتر راه است. جاده تماماً آسفالته و دارای علائم هشدار دهنده است. نیمی از این مسیر کوهستانی است. مراقب عبور تراکتور، تیلر و احشام باشید. در برخی از نقاط احتمال ریزش کوه وجود دارد. به تابلوهای هشدار دهنده توجه فرمایید.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: شهرک ماسوله
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/۱٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

تندَه وارش وارِ چَن روزَه یا کو

همه جا آو گِتَه نخوا کع پکو

تالشَه برا دَریه گیریَه راه کو

چِِه خلا هیست آبه سری تا پا کو

تکیه کَردِمه خدا سایَه کو

گول کارِمه اِشتع راه وریه کو

هَزارون شو نشتیمه تا روز آبه

خوندِمه تا بخسیر تع لایه کو

اَزوکوکو شَیم جنگله را کو

کوکو داری نشع اَز داری ساکو

کوکو تی تی خونو های های بِرَمم

یاری دومله گردم اَویه ها کو

هَده برمیمه هیچ کم نابه غم

اَوچیره غم بع مع دیلم آبه زَم

غم وغرصه منی دلگیر آکرده

تنخا بیمه نکردره منی رحم

جمع آوری و تنظیم: مهدی پور ( وبلاگ نصیرمحله)




:: برچسب‌ها: دوبیتی های تالشی
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

تالاب انزلی مجموعه ای است از تالابهای طبیعی آب شیرین که تــوسط رودخانه های حوزه آبریز خود همانند سیاه درویشان ، هند خاله ، پسیخان تغذیه میشود . تالاب انزلی زیستگاه مناسبی برای تخمریزی و تکثیر ماهیان و نیز محل زمستـانگذرانی و جوجـه‏آوری گونــه های زیادی از پرندگان آبزی محسوب می‏شوند.گیاه نــی فراوانترین پوشش گیاهی منطقه را تشکیل میدهد . منطقه شکار ممنوع سرخانگل جزیی از مجموعه تالاب انزلی می‏باشد که در بخش میانی آن واقع شده است و عمده پوشش گیاهی آن را نی ولویی تشکیل می‏دهد. این تالاب جزء تالابهای بین المللی کنوانسیون رامسر است. در سالیان اخیر تالاب انزلی تحت تاثیر عواملی چون تبدیل قسمتهایی از زمینهای تالاب به زمین های زراعی، ته نشینی رسوبات آبهای وارده و در نتیجه کاهش سطح تالاب و همچین رشد بی رویه گیاهان آبزی وغیر بومی همانند( Azolla filiculodes) قرار گرفته است .

 

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: تالاب های گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩٤/٦/٩ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.