نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: عکسهایی از برداشت برنج در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۳٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شهادت جانگداز مولود کعبه شهید محراب را به پیشگاه ولی عصر حضرت

مهدی موعود (عج)  و عموم مسلمین جهان به ویژه محبان دوست داران

اهلبیت (ع) تسلیت عرض میکنم. امید که از این شب و روزهای با برکت فیض

کامل ببریم انشاءالله ..........

اللهم عجل الولیک الفرج


 




:: برچسب‌ها: مناسبتها
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جوکول جوانه نارس برنج است که نوید رسیدن فصل برداشت و دسترنج چند ماه کارو تلاش بی وقفه را به کشاورز میدهد..
در گذشته این مراسم در جای جای گیلان عزیز به شکلهای متفاوتی اجرا میشد که در ان کشاورزان جوکول را قبل از برداشت برنج به عنوان تحفه خوشه زدن محصول نزد بزرگان می‌بردند و هدایا دریافت می‌کردند.

جوکول چینی در روستای بالاشاده – لاهیجان

مردم روستا با وسیله ای با نام داره که مثل داس است،بر روی خوشه های برنج که هنوز نرسیده می کشند، و دانه های برنج را جدا می کنند. که این کار داخل مزرعه صورت می گرفت.بعد این دانه ها را هنگام شب داخل دنگ (از تنه درخت ساخته شده بوده که داخل آن تهی بوده)ریخته و با جانسه (وسیله چوبی) روی دانه ها می کوبیدند تا شلتوک را از دانه ها جدا کنند،که معمولا هر دو نفر مقابل هم می ایستادند و اینکار را انجام می دادند.
حال به این دانه های برنج جدا شده از شلتوک جوکول می گفتند که به ان شکر اضافه نموده ومزین به برگ ریحان می کردندو آن را بین مردم بالاشاده توزیع می کردند ، این مراسم معمولا” یکماه قبل از درو برنج ( برنج واوینی ) انجام می گرفت .

جوکول قند زنی در مراسم عروسی

از کارهائی که یاوری دختران دم بخت را می طلبیددر برپایی مراسم قبل ازدواج،جوکول چینی بود.. جوکول ،خوشۀ نیمه رس شالی که تازه دانه بسته سنبله هایش را غلاف سایه می کشند،دسته می کنند و دانه اش را روی آتش برشته می کنند و به آن شکر و ادویه می زنند، تحفه ای است که قدیم برای اربابان می بردندو نوعروسان و دختران نامزد دار برای خانوادۀ شوهر شان تهیه می دیدند.جوکول کشی نو عروسان در روستا های اطراف لاهیجان و شرق گیلان تفصیل بیشتری دارد.
در روستا های بالامحله و پایین محله پاشاکی سیاهکل ،جوکول کشی که «جوکول قند زنی» نامیده می شود، با یاوری زنان هر دو خانواده انجام می گیرد .به این ترتیب که کار چیدن خوشه ها با عروس و همراهانش می باشد و برشته کردن و درست کردن آن با زنان خانواده داماد است؛ برای کار قبلا” خبر می دهند و به خانۀ عروس می روند .

منبع :(سایت کرکان بندرانزلی)




:: برچسب‌ها: آیین و رسوم گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

خرفکل، روستایی از توابع بخش احمدسرگراب شهرستان شفت در استان گیلان واقع شده است است.

خرفکل در گذشته از قشلاق های شفت به حساب می آمد . خرفکل چهار محله به نامهای کافرِ سل ، دوشاب کوره ، چولاب محله ، و خرفکل داشت .

وجه تسمیه ی خرفکل از خَرف گونه ای از گیاهان سرخس است که برگ هایی خنک کننده دارد . در گذشته برای جلوگیری از آب شدن یخچال های زمینی که توسط مردم حفر می شد ، استفاده می شد و کُل = تپه و جای بلند است و خرفکل جای بلندی که خرف بسیار دارد .

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

«الکساندر خودزکو در سالهای دهه‌ی 1830، در عصر سلطنت محمد شاه قاجار به عنوان کنسول روسیه در گیلان خدمت میکرد.»

بنابراین مشاهدات او از گیلان مربوط به حدود 180 سال پیش میشود.

(( در گیلان، فقیر به معنای واقعی کلمه وجود ندارد. در این سرزمین به سادگی میتوان وسیله‌ی امرار معاش روزانه را به طریقی فراهم آورد. دراویش و متکدیانی که گاهی به چشم میخورند، خارجیانی هستند که از آن سوی کوه‌های کاسپین [البرز] به گیلان آمده‌اند.

یک گیلک در کار پیاده روی در حد کمال است و مهارت او در این کار بیش از قدرت بدنی اوست. او معمولا بدون پاپوش راه می‌رود و همیشه به داسی از آهن یکپارچه مسلح است ...

شیوه‌ی غذا خوردن گیلانی با اعتدال فراوان همراه است. او جز آب نمی‌آشامد؛ آبی که گاهی به اندکی از شیره‌ی انگور، شیرین شده است. خوراک اساسی او برنج است، طبخ شده به صورت کته همراه با ماهی شور. ماهی شور را بیشتر به عنوان چاشنی به کار میبرند تا اینکه به عنوان یک رکن اساسی غذا. در سراسر زمین ایران تنها در اینجاست که از گوشت گاو استفاده میشود و آن را در بازارها می‌فروشند ...

نجبای گیلان علاقه‌ای خاص به طبخ خوب نشان میدهند و مهارت آشپزهای این سامان حتی در دربار تهران نیز از اشتهاری تام برخوردار است ...

شگفت آنکه یک گیلانی پاک خون، از استعمال نان کراهت دارد تا آنجا که به هنگام سخت‌ترین منازعات، این جمله به صورت دشنامی درشت به گوش میرسد که «برو نان بخور و بترک» .... ))

منبع:
سرزمین گیلان_الکساندر خودزکو




:: برچسب‌ها: گیلان قدیم
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در قدیم ظروف چوبی و لاک و لاک تراشی متداول بود. جنگل نشین ها و در روستاهای اطراف جنگل گیلان، استادکارهای لاک تراش و خراط ماهر زیاد داشت و همه گونه وسایل می ساختند. از شانۀ چوبی و نمک پاش گرفته تا طشت و کاسه، پارچ و کترا و کفگیر، قاشق و چنگال و کتله (همان کفش چوبی با تسمه ها لاستیکی یا چرمی) درست می کردند. نه تنها خودشان در روستا مصرف میکردند بلکه اکثرِ شهر نشین های گیلان هم از آن استفاده می کردند.

پیرمردهایی با لباس محلی و کلاه نمدی، کیسه و زنبیل به دست به درِ خانه ها آمده و در حیاطِ منزل می نشستند، همین چیز ها را بیرون آورده، روی زمین چیده و زنانِ منزل از آنها خرید می کردند.

و البته گلپرنساییده هم با خودشان می آوردند تا در لاک ها بسابند. در تهیه چای و چای سازی، برای دستمالی یا مالش، چای را داخلِ لاکِ چوبی میریختند و کارگران مرد زیادی کنار هم روی زمین می نشستند. روی برگِ سبزِ پلاسیدۀ چای، کمی آب می پاشیدند، با دست مالش میدادند تا خوب لوله و خرد و شکسته بشود و بیچاره مردها که اکثرا" دست هایشان تاول زده و زخمی می شد.

لاک تراشها حتی برای شکستن کلوخِ سفت و سخت قند که اکثرا روسی بود چاره ای کرده بودند و از تنۀ درخت و ریشۀ درخت، قندِ لاک چوبی درست میکردند. شبیه کاسه ای متوسط بود که وسط کاسه برجستگی داشت قند را روی آن با انگشت نگه میداشتند با تیشۀ قند شکنِ فولادی، تکه تکه اش میکردند که داخل کاسه میریخت. یادتان می یاد؟

متن:آقای محمدرضاتوکلی (موزۀ تاریخِ چای لاهیجان)

جمع آوری و تنظیم و اصلاح: عاکف معززلسکو




:: برچسب‌ها: صنایع دستی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

یکی دیگر از زیبایی های گردشگری گیلان بقعه شیخ زاهد گیلانی با معماری منحصر به فرد و مسیر زیباش می باشد

شیخ زاهد گیلانی از عرفا و دراویش بزرگ و از استادان شیخ صفی‌الدین اردبیلی ست و یکی از صوفیان بزرگ ایران بوده است .

جهت رفتن به بقعه بعد از پیمودن مسیری بسیار زیبا همراه با عطر چای به گنبد هشت ترک فیروزه ای می رسیم.

بقعه شیخ زاهد گیلانی بنایی در روستای شیخانبر در ۳ کیلومتری لاهیجان در استان گیلانِ قرار دارد

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: اماکن زیارتی استان گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢٠ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

زنده یاد پهلوان اسماعیل امانی از قهرمانان و پهلوانان کشتی گیله مردی در گیلان و مازندران




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان, نامداران گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱٦ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

در گذشته پلوی شب مانده را با چند تخم مرغ در تابه سرخ میکردند و به عنوان عصرانه می خوردند.
به پلوی مانده سرده پلا میگویند.کته ی مانده را روستائیان در دستمال میبستند و هنگام رفتن به شهر غذای سفرشان بود .به هنگام کار در مزرعه ،فاصله ی بین صبحانه و ناهار (قلیه ناهار )ان را با مغز گردو ،دسانه باقلا، اشبل و پیاز می خوردند .
کته ی سرد را در گیلان ،به ویژه در روستا به جای نان با پنیر و چای صبحانه می خوردند .کته ی سرد با دوشاب و شیر و شکر نیز از خوراک های محبوب بومی گیلان بود .
در این باره گفته اند : دونفر به هم رسیدند ،یکی پرسید :گول برار ، ای گول برار ،تو اگر شاه شوی چه می خوری ؟
دیگری جواب داد : سرده پلا و پیاز و دوشاب . سپس خود پرسید :تو اگر شاه شوی چه می خوری ؟گفت :من تی پئره دردا خورم، تو که همه چیزهای خوب را خورده ای !
درباره برنج بی نمک نیز می گویند :
سس پچ کدبانوی ،شور پچا مرد وا ! (دختری که بی نمک میپزد کدبانوست ، دختری که پلو را پر نمک و شور بپزد شوهر میخواهد .
ته دیگ ،مورد علاقه ای گیلانیان است . برای شوخی به جوان های مجرد سفارش میشود ته دیگ نخورند ، چون روز عروسی شان باران خواهد بارید .

نویسنده : آقای سعید ذاکری




:: برچسب‌ها: باورداشتها در گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱٤ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

زولبیا و بامیا

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان, غذایی های گیلانی
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱۳ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شهرستان شفت و مسیر جاده سیاهمزگی را می توان سرزمین آبشار های گیلان نام نهاد. آبشار هایی همچون وزنه بن روستای سفید مزگی ، دیباکل روستای علیسرا ،معروف ترین آنها دودوزن روستای خرمکش و بسیار آبشار های کوچک و بزرگ دیگر. اما اگر کمی حوصله جنگل نوردی دارید هرگز آبشار لاس بند روستای لپوندان را از دست ندهید.

به شفت که رسیدید از هر کسی بپرسید مسیر جاده سیاه مزگی را نشانتان می دهد . جاده مستقیمی که ابتدا به احمد سرگوراب و بعد از آن به روستای نصیر محله و روستای شالما می رسد. به شالما که رسیدید به میدانی برمی خورید که باید به سمت چپ مسیر را ادامه دهید . بعد از شالما به روستای سفید مزگی می رسید . فاصله  روستاها از همدیگر کم بوده و در حرکت با اتومبیل  حدود 5 تا 10 دقیقه است. بعد از سفید مزگی به روستای لَپَوَندان خواهید رسید. برای رفتن به آبشار لاس بند به مغازه های روستا که رسیدید بایستید . مسیری خاکی دست چپ جاده دیده می شود که از کنار مسجد عبور می کند. وارد مسیر که بشوید بعد از چند متری به پل می رسید . بعد از پل دست راست جاده خاکی را بگیرید  و مسیر را ادامه دهید. جاده باریک است و فقط یک اتومبیل می تواند از آن عبور کند. اگر بهار و تابستان و در جاده خشک قصد عبور از این مسیر را داشته باشید ، پراید هم توانش را دارد. البته با دنده یک و با رعایت احتیاط . اما برای جاده باران خورده بهتر است از اتومبیل های بهتری استفاده کنید. جاده خاکی و تا پایان آن تقریبا 15 دقیقه فاصله است و در مسیر به دو راهی کوچکی خواهید رسید که باید به راست بپیچید. انتهای جاده خاکی به محله ای به نام شعلاکش با چند خانه ی روستایی می رسید. مردمی بسیار مهمان نواز در آنجا به استقبالتان خواهند آمد. با خیال راحت می توانید اتومبیلتان را پارک کرده و شروع به پیاده روی نه چندان طولانی و بسیار هیجان انگیز تا رسیدن به آبشار کنید.

جهت دیدن مطالب و تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: جاذبه های گردشگری گیلان, آبشارهای گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱۱ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٩ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

یکی از مشاغلی که مردمان شمال کشور بدان مشغول بودند نعلبندی بود:
نعل بندی شش مرحله مشخص دارد که عبارتند از:
۱- نعل برداری: پا را بالا آورده و به کمک چکش و تیزبر پرچ میخ ها را انجام داده سپس از سمت پاشنه به کمک گاز انبر و به صورت اهرمی شروع به برداشتن نعل می کنیم. باید مراقب بود که میخ ها به دیواره آسیبی نرساند و همه میخ ها خارج شده باشند.

۲- قیار (آماده سازی): در این مرحله سُم را برای زدن نعل جدید آماده می کنند که بیشتر شامل برداشتن بافت شاخی سُم، دیواره، قطعات جدا شده و خراشیده کف و قورباغه می باشد که به دلیل وجود نعل ساییده نشده اند و بلند شده، پس باید به اندازه طبیعی خود برگردند. برای قیار بیشتر از چاقوی سُم تراش استفاده می شود ضمن آنکه به کمک چکش و چاقوی سُم بری و نیز گاز سُم چین می توان قسمتهای لازم را کوتاه کرد. در این مرحله بریدن سُم به اندازه کافی، رعایت نسبت ارتفاع پاشنه به پنجه و تراشیدن سُم در سمت داخل و خارج آن به یک اندازه مهم است. در پایان سطح زمینی سُم را سوهان زده و صاف می کنیم.

۳- آهنگری و نعل سازی: تسمه های آهنی و دراز را در کوره سرخ کرده و با استفاده از ضربات چکش به شکل نعل دست یا پا در آورده و سپس سوراخ می کنند. همچنین از نعل های آماده هم می توان استفاده کرد.
0-نعل بندی و اندازه نمودن نعل: دو روش نعل بندی وجود دارد:
الف) یکی نعل بندی گرم که نعل ساخته شده در مرحله قبل را موقعی که هنوز کمی داغ است با انبر مخصوص گرفته و متناسب با اندازه سُم آن را تنگ یا گشاد کرده و در صورت نیاز کوتاه می کنند سپس بر روی سُم گذاشته تا به اندازه نعل بافت شاخی را بسوزاند، این یک روش کامل است.
ب)روش دوم نعل بندی سرد است که نعل آماده را استفاده می کنند و
نیازی به کوره ندارد.
۵- میخکوبی: نعل آماده و اندازه شده را روی سُم قرار داده، یکی از میخ های پنجه را کوبیده و سپس با جابجایی نعل آن را در جای اصلی خود قرار می دهیم به طوریکه پنجه و پاشنه در مکان اصلی خود قرار بگیرند. میخ ها را یکی بعد از دیگری به آرامی و با دقت بسیار کوبیده و مراقب هستیم که سر میخ نه زیاد بالای سُم و نه زیاد پایین آن بیرون آید. سپس سر میخ ها را با قلاب چکش کاملا" برگردانده و آن را می برند و فقط به اندازه ای باقی می گذارند که بتوان آن را پرچ کرد. معمولا" چهار میخ در سمت خارج و سه میخ در سمت داخل استفاده می شود. نوک میخ ها به صورت مورّب است که سمت مورّب آن باید به طرف داخل و سمت صاف آن به سمت خارج باشد تا میخ وارد بافت زنده سُم نشود.

۶- پرداخت، اتمام و تکمیل: نعلبند قسمت پرچ شده میخ را محکم کرده و با چکش کاملا" می خواباند و در آخر آنها را با سوهان نرم و صاف می نماید. در پایان لبه های تیز دیواره سُم را با سوهان صاف می کنیم تا از بریدن و تکّه شدن دیواره جلوگیری به عمل آید.  
جمع آوری به کوشش مهری محمدی




:: برچسب‌ها: مشاغل گیلانی, دانستنیهای جالب از گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۸ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، ماه مهمانی خدا، ماه بارش رحمت الهی، ماه بهار قرآن را به شما تبریک عرض می نماییم.

برای آشنایی با برکات این ماه پر برکت، سخنان پیامبر جلیل القدر اسلام، پیامبر اعظم(ص) در رثای این ماه را برایتان آماده کردیم که انشاالله مورد استفاده قرار گیرد.

مردم ! ماه خدا با برکت و رحمت و بخشش گناهان نزدیک است ؛ ماهى که نزد خدا برترین ماه ها، روزهایش برترین روزها، شبهایش بهترین شبها و ساعتهاى آن بهترین ساعتهاست ؛ ماهى است که در آن به میهمانى خدا دعوت شده و شما را در این ماه از کسانى قرار داده اند که شایسته کرامت خدا هستند. نفس کشیدن شما در آن تسبیح و خوابیدنتان در آن عبادت و عمل شما در آن مقبول و دعاى شما در آن مستجاب است . پس با نیتهایى راست، و دلهایى پاک از خدا بخواهید شما را موفق به روزه آن ، و خواندن کتابش نماید. بدبخت کسى است که از آمرزش خدا در این ماه بزرگ محروم شود.

 

با تشنگى و گرسنگى خود در آن ، گرسنگى و تشنگى روز قیامت را بیاد آورید. به فقیران خود صدقه بدهید؛ بزرگان خود را در آن احترام کنید؛ کوچکترها را مورد رحمت خود قرار دهید و صله رحم بجا آورید. زبانهاى خود را حف۰کرده ، دیدگان خود را از آنچه نگاه به آن حلال نیست و گوشهاى خود را از آنچه گوش دادن به آن حلال نیست ، نگهدارید. با یتیمان مردم مهربانى کنید تا با یتیمان شما مهربانى شود. به درگاه خداوند از گناهان خود توبه کنید. هنگام نماز دستهایتان را با دعا بطرف بالا بلند کنید؛ زیرا این وقت بهترین اوقات است و خداوند در آن هنگام با نظر رحمت به بندگانش نگاه کرده و هنگامى که از او بخواهند و با او مناجات نمایند، جواب آنان را مى دهد. و اگر او را صدا بزنند، به آنان لبیک مى گوید. و اگر دعا کنند، دعایشان را مستجاب مى کند.




:: برچسب‌ها: ماه مبارک رمضان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

آبشار سحر انگیز میلاش؛ شاخص ترین، بزرگ ترین و زیباترین آبشار منطقه رحیم آباد است که در یک کیلومتریِ غرب روستای میلاش و در مسیر رودخانه میلاش قرارداشته و از کوه بندبن سرچشمه می گیرد و درارتفاع ۸۰۰ متری از سطح دریا و در۷۰۰ متری غرب رودخانه پلورود قراردارد.

روستای میلاش در ۳۰ کیلومتری بخش رحیم آباد و ۴۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان رودسر واقع شده و از روستاهای دهستان اشکور سفلی است، به غیر از این آبشار منطقه ” کهنه سره ” از نقاط باستانی روستا بوده و سکونتگاه انسان های گذشته به شمارمی آید.

آبشار میلاش بعد از باغ فندق عزیز رحیمی در حدود ۵۰۰ متری بر راه مالرو تکنفره پیاده روی جنگلی قدیم و جدید میلاش به لامشکن در میان درختان جنگلی ممرز، پلت و میان دره مازی بن و روستای میلاش کوچک قراردارد.

این آبشار به ارتفاع ۲۵ متر، عرض هشت متر و مساحت ۱۵۰ متر است، آب از شیب ۸۵ درجه به پایین با فـشار سرازیر می شود.

در تابستان هفت پره آبی دارد و عمق استخر آن در۷۰ سانتی متر متغیر است چون آب آن بصورت پلکانی سقوط می کند استخری عمیق پای آن ایجاد نشده است.

درجه حرارت آب بین ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد متغیر است و مساحت حوضچه آن ۳۰ متراست، صخره سنگی ایجاد شده در محدوده آبشار ۳۲ متر است.

سیری در ایران، عکس از نت

جمع آوری و تنظیم: عاکف معززلسکو




:: برچسب‌ها: آبشارهای گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٧ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

این نان رایج ترین نان منطقه تالش است که از آرد گندم و آرد ذرت تهیه می شود ، دایره ای شکل و حجیم است ، آن را در سنگ اجاق و یا در تنور می پزند .

خمیر را با شیر و آب شیر خالص تهیه می کنند و گاهی به آن روغن حیوانی آبکرده هم اضافه می کنند و برخی افراد تخم مرغ و زعفران هم به آن اضافه می کنند .

چوپانان تالشی این خمیر را پس از عمل آوردن و ورز دادن گردو پهن کرده و در دل خاکستر می پزند و به آن « خاکه خس » می گویند چون زیر و روی خمیر را خاکسر می پوشانند .




:: برچسب‌ها: محصولات گیلان, محصولات محلی گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٥ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

سیاهمزگی با طبیعت بکرش این روزها میزبان گردشگران زیادی از کل استان و حتی ایران می باشد ، یکی از این مناطق ، ییلاق زیبای کسلاو می باشد که به جرات میتوان آنرا یکی از مناطق بکر و زیبای سیاهمزگی دانست .غار زیبای کسلاو نیز در این منطقه قرار دارد برای رسیدن به این غار باید از روستای خرمکش به صورت پیاده به مسافت 4 کیلومتر کوهپیمایی کرد و به این مکان زیبا رسید و از آب و هوای آن لذت برد .

مسیرهای دسترسی :

رشت - شفت - نصیرمحله - سیاهمزگی - روستای خرمکش بعد از پل سمت چپ

فومن - گوراب پس - نصیرمحله - سیاهمزکی - روستای خرمکش بعد از پل سمت چپ

عکس :آقای هاشم صفری




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان, ییلاقات شفت
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/٢ | نظرات ()
نوشته شده توسط : مهدی پور

شهرستان رودبار درکرانه سفیدرود و در منطقه‌ای کوهستانی قرار گرفته‌است و آب و هوای آن تحت تأثیر هوای خشک و نیمه خشک ناحیه مرکزی قراردارد از نظر آب و هوایی این منطقه به ویژه شهر زیبای رودبار دارای آب و هوای مدیترانه‌ای می‌باشند و رویش درختان زیتون در این منطقه گواه موضوع است. این منطقه درمسیر بادهای دایمی دره سفید رود قرارگرفته که بادهای منجیل آن معروف است. درواقع هنگام گذر از رودبار و رسیدن به رشت، گیلان باتمام تنوع و زیبایی‌هایش به گونه‌ای موجز و فشرده ازپیش چشم می‌گذرد.

جهت دیدن تصاویر بیشتر لطفا به ادامه مطلب بروید




:: برچسب‌ها: گالری عکس گیلان
تاریخ انتشار : ۱۳٩۳/٤/۱ | نظرات ()
 
   
خدایا اگر ندانستم از تو چه بخواهم و از درخواست خودم حیران بودم ؛ تو مرا به آن چه صلاحم هست رهنمون باش.و دلم را بدانچه رستگاری من در آن هست؛متوجه فرماکه چنین کاری از توشگفت آور نیست و از کفایت های توناساخته نمی باشد.